پوسیدگی دندان زمانی رخ می دهد که باکتری های داخل دهان اسیدهایی تولید می کنند که مینا یا لایه بیرونی محافظ دندان ها را مورد حمله قرار می دهد. پوسیدگی دندان در صورت عدم درمان، می تواند منجر به بروز بیماری لثه، حفره های دندانی و احتمالاً از دست دادن دندان شود.

متأسفانه پوسیدگی دندان در سراسر دنیا بسیار شایع است. بر اساس اعلام مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، از هر ۴ نفر بزرگسال بیش از ۱ نفر پوسیدگی دندان درمان نشده دارند. دانستن علائم و نشانه های پوسیدگی دندان می تواند باعث شود برای احیاء سلامت دندان ها و لثه ها، درمان هایی انجام شوند. همچنین یادگیری چگونگی حفظ بهداشت دهان و دندان ها برای جلوگیری از پوسیدگی دندان ها بسیار مهم است.

در این مقاله علل و عوامل خطر پوسیدگی دندان، علائم و نشانه ها، مراحل و نحوه درمان آن مورد بحث قرار خواهند گرفت.

مراحل پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان ناگهان اتفاق نمی افتد. بلکه، به مرور زمان و به دلیل بهداشت نامناسب دهان، در یک سری مراحل رخ می دهد.

مرحله ۱: لکه های سفید دمینرالیزیشن در مینای دندان

با تجزیه تدریجی مینای دندان ها توسط اسیدها، در نتیجه از دست رفتن مواد معدنی، ممکن است لکه های سفیدی روی دندان ها ظاهر شوند. اگر مینای دندان ها در این مرحله ترمیم شود، لکه های سفید می توانند ناپدید شوند، زیرا دندان مواد معدنی از دست رفته را مجدداً بدست می آورد.

مرحله ۲: تشکیل حفره و پوسیدگی مینای دندان

اگر زمانی که لکه های سفید شروع به ظاهر شدن می کنند مینای دندان ها ترمیم نشوند، با افزایش از دست رفتن مواد معدنی، ممکن است به ضعیف شدن خود ادامه دهند. در این مرحله، یک حفره می تواند شروع به شکل گیری کند. پوسیدگی در ابتدا، ممکن است به صورت یک لکه قهوه ای روشن روی دندان ظاهر شود. در صورت عدم درمان، حفره ای در دندان ایجاد خواهد شد. هنگامی که حفره تشکیل می شود، نمی توان آن را معکوس کرد، فقط با قرار دادن یک ماده پرکننده ترمیم می شود.

مرحله ۳: پوسیدگی عاج

عاج در زیر مینای دندان، پالپ مرکز دندان را می پوشاند. از آنجا که عاج نرم تر از مینای دندان است، معمولاً خیلی سریع تر از مینای دندان پوسیده می شود. هنگامی که پوسیدگی دندان به داخل عاج منتقل می شود، مهم است که فوراً درمان شوید، در غیر این صورت پوسیدگی دندان به مرکز دندان منتقل خواهد شد.

مرحله ۴: آسیب به پالپ

داخل دندان بافت نرم حاوی اعصاب و عروق خونی است؛ که پالپ نامیده می شود. هنگامی که پوسیدگی دندان به پالپ گسترش می یابد، این احتمال وجود دارد که به درمان ریشه نیاز داشته باشد. ممکن است بیمار برای دریافت این درمان به یک متخصص که تحت عنوان اندودنتیست شناخته می شود ارجاع داده شود.

مرحله ۵: عفونت، آبسه و بیماری لثه

هنگامی که پوسیدگی دندان به داخل پالپ می رسد، به یک عفونت کامل تبدیل می شود که اعصاب و عروق خونی داخل دندان را تحت تأثیر قرار می دهد و می تواند به استخوان فک و دندان های دیگر حرکت کند. این می تواند منجر به بروز آبسه یا یک پاکت چرکی شود. اگر این آبسه درمان نشود، ممکن است دندان از دست برود.

 پوسیدگی دندان و پیشگیری از آن

پوسیدگی دندان و پیشگیری از آن

علائم پوسیدگی دندان

علائم پوسیدگی دندان عبارتند از:

  • دندان درد؛ درد می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد.
  • حساسیت به غذاها یا نوشیدنی های سرد یا داغ.
  • حساسیت به شیرینی جات.
  • لکه های سفید یا قهوه ای روی دندان.
  • حفره ها
  • عفونت یا آبسه
  • بوی بد دهان
  • طعم بد داخل دهان

چه زمانی باید به دندانپزشک مراجعه کنیم؟

اگر در بین معاینات منظم دندانپزشکی هستید و متوجه علائم پوسیدگی دندان شدید یا شروع به تجربه علائم پوسیدگی دندان کردید، باید برای معاینه از دندانپزشک خود وقت ویزیت بگیرید. هر چه دندانپزشک شما بتواند زودتر علائم پوسیدگی دندان را شناسایی کند، زودتر می توانید درمان را شروع کنید، که می تواند از پوسیدگی جدی تر دندان در آینده جلوگیری کند.

تشخیص پوسیدگی دندان

در طول معاینه دندان، دندانپزشک شما به دنبال هرگونه لکه سفید یا قهوه ای روی دندان ها و همچنین نقاط نرم یا چسبناکی خواهد بود که نشان دهنده ضعیف شدن مینای دندان هستند. در صورت لزوم، دندانپزشک شما همچنین ممکن است با گرفتن یک عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس به دنبال مناطقی از پوسیدگی دندان خواهد بود که ممکن است به راحتی قابل مشاهده نباشند.

علل و عوامل خطر

تعدادی از علل و عوامل خطر وجود دارند که می توانند منجر به پوسیدگی دندان شوند.از جمله:

  • محل قرارگیری دندان ها: دندان هایی که در پشت دهان قرار دارند ممکن است بیشتر در معرض پوسیدگی دندان باشند زیرا هنگام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دسترسی به آنها دشوار است.
  • رژیم غذایی: یک رژیم غذایی مملو از قند و نشاسته می تواند منجر به پوسیدگی بیشتر دندان ها شود زیرا باکتری های موجود در پلاک دندان از این مواد برای ساخت اسیدهایی استفاده می کنند که می توانند مینای دندان را از بین ببرند.
  • دفعات خوردن و آشامیدن: اگر در طول روز اغلب غذا می خورید یا می نوشید، مینای روی دندان های شما زمانی برای بهبودی پس از حملات اسیدی ندارد به همین دلیل منجر به از بین رفتن مواد معدنی دندان می شود.
  • شیر دادن به نوزادان در شب: اگر از شب تا صبح نوزاد شما شیشه شیر در دهان دارد، خطر باقی ماندن طولانی مدت شیر خشک یا شیر مادر در دهان روی دندان ها بیشتر است. هر چه شیر مدت زمان بیشتری روی دندان ها باقی بماند، فرصت بیشتری برای تولید اسیدها و حمله به مینای دندان وجود دارد.
  • خشکی دهان: بزاق نقش مهمی در از بین بردن باکتری های موجود در دهان دارد که منجر به حمله اسید به مینای دندان ها می شوند. اگر بزاق کافی برای جلوگیری از خشکی دهان ندارید، در معرض خطر بیشتری برای پوسیدگی دندان هستید زیرا باکتری های بیشتری داخل دهان خود دارید.
  • بهداشت نامناسب دهان و دندان: دو مرتبه مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دندان ها در روز به از بین بردن باکتری ها، پلاک ها و اسیدهایی که می توانند منجر به پوسیدگی دندان ها شوند کمک زیادی می کند. این شامل مسواک زدن و استفاده صحیح از نخ دندان می شود تا سطح دندان به طور کامل تمیز شود و نخ دندان می تواند تمام ذرات غذا را از بین دندان ها و در امتداد خط لثه از بین ببرد.
  • سن: با افزایش سن، دندان های ما ساییدگی بیشتری را تجربه می کنند که می تواند منجر به پوسیدگی دندان شود. همچنین، اگر لثه های شما تحلیل رفته باشد، دندان ها بیشتر در معرض باکتری ها و اسیدهایی قرار دارند که منجر به پوسیدگی دندان می شوند.
  • فلوراید ناکافی: فلوراید، ماده ای معدنی که در برابر اسید مقاومت ایجاد می کند، برای کمک به محافظت از مینای دندان ها در برابر حملات اسیدی ضروری است که منجر به پوسیدگی دندان می شوند. اگر از طریق تلاش هایی مانند دو مرتبه مسواک زدن در روز با خمیر دندان فلورایده، فلوراید کافی دریافت نمی کنید، دندان های شما بیشتر مستعد پوسیدگی هستند.
  • اختلالات خوردن: تغذیه مناسب کلید ساختن دندان ها و لثه هایی قوی و سالم است. اگر به دلیل اختلالات تغذیه ای، مواد مغذی مورد نیاز برای سلامت دهان و دندان های خود را دریافت نکنید، ممکن است دچار پوسیدگی دندان شوید. همچنین، استفراغ مکرر دندان ها را در معرض اسیدهای معده قرار می دهد که می تواند به مینای دندان ها آسیب وارد کند و منجر به پوسیدگی دندان شود.
  • سوزش سر دل و رفلاکس معده: اسیدهای تولید شده در نتیجه سوزش سر دل یا GERD، یک اختلال گوارشی که در آن اسیدهای معده به داخل دهان باز می گردند، می توانند به داخل دهان و روی دندان ها حرکت کنند. این می تواند به مینای دندان آسیب وارد کند و به پوسیدگی دندان ختم شود.
  • ترمیم های قدیمی، فرسوده یا شکسته دندانپزشکی: به مرور زمان، پرشدگی های دندان ممکن است بشکنند و اسیدها و باکتری ها به شکاف های اطراف آن پرشدگی ها نشت کنند.
 پوسیدگی دندان و پیشگیری از آن

پوسیدگی دندان و پیشگیری از آن

درمان پوسیدگی دندان

درمان پوسیدگی دندان بر اساس میزان پیشرفت پوسیدگی دندان متفاوت است. درمان ها عبارتند از:

  • درمان های فلوراید: اگر در مراحل اولیه پوسیدگی دندان هستید، دندانپزشک شما می تواند درمان های فلوراید را برای کمک به مبارزه با اسید، و احیاء و محافظت از مینای دندان توصیه کند.
  • پر کردن حفره ها: اگر پوسیدگی دندان پیشرفت کرده و به حفره ای در دندان (حفره) تبدیل شده باشد، دندانپزشک شما باید هر گونه بافت پوسیده در دندان را بردارد و آن را با یک ماده پرکننده جایگزین کند.
  • روکش های دندانی: اگر پوسیدگی دندان پشرفت کرده باشد و از یک حفره فراتر رفته باشد و قسمت داخلی دندان- عاج و احتمالاً پالپ- را تحت تأثیر قرار دهد، دندانپزشک شما تمام بافت های آسیب دیده در نتیجه پوسیدگی دندان را تخلیه می کند و روی دندان را با یک روکش می پوشاند، کلاهکی که عیناً شبیه دندان است.
  • کانال ریشه: هنگامی که پوسیدگی دندان به پالپ منشر می شود، متخصص ریشه یا اندودنتیست باید به داخل دندان برود تا تمام پوسیدگی ها و عفونت های موجود در اعصاب و عروق خونی دندان را تخلیه کند. هنگامی که پوسیدگی از بین رفت و عفونت دندان بهبود یافت، دندانپزشک شما احتمالاً دندان را با روکش پوشش خواهد داد.
  • درمان عفونت و احتمالاً کشیدن دندان: اگر دندان غیرقابل ترمیم باشد، دندانپزشک شما احتمالاً آن را خواهد کشید و با یک دندان مصنوعی جایگزین خواهد کرد.

دورنما و پیشگیری

اگر پوسیدگی دندان به موقع درمان شود، می تواند از مشکلات جدی بهداشت دهان و دندان جلوگیری کند. انجام اقداماتی برای پیشگیری از پوسیدگی دندان بهترین دفاع برای محافظت از دندان های شما است.

دورنما

در بیشتر موارد، پوسیدگی دندان به راحتی می تواند  درمان شود. البته پوسیدگی دندان هرچه زودتر تشخیص داده و درمان شود، برای پیشگیری از عوارض جدی تر آن بهتر است.

پشیگیری

چندین گزینه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان وجود دارد:

  • دو بار در روز با خمیر دندان حاوی فلوراید مسواک بزنید. نوشیدن آب حاوی فلوراید و استفاده از دهانشویه حاوی فلوراید نیز می تواند به پیشگیری از پوسیدگی دندان کمک کند.
  • حداقل دو مرتبه در روز نخ دندان بکشید.
  • غذاهای شیرین و نشاسته ای را محدود کنید، و بین وعده های غذایی زیاد میان وعده یا نوشیدنی نخورید.
  • از فراورده های تنباکو استفاده نکنید.
  • برای معاینه منظم و تمیز کردن دندان به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

خلاصه

پوسیدگی دندان زمانی اتفاق می افتد که باکتری ها و اسیدها به مینای دندان حمله می کنند و در صورت عدم درمان به موقع، می توانند منجر به بروز مشکلات جدی تر دندانی شوند. عوامل زیادی مانند محل دندان ها، رژیم غذایی، سن، اختلالات خوردن، سوزش سر دل، بهداشت عمومی دهان و دندان و غیره می توانند با پوسیدگی ارتباط داشته باشند. علائم پوسیدگی دندان عبارتند از حساسیت دندان، درد یا ناراحتی، لکه های سفید یا قهوه ای روی دندان ها و بوی بد دهان.

درمان های زیادی برای پوسیدگی دندان وجود دارند، که بر اساس میزان پیشرفت پوسیدگی متفاوت خواهند بود. آنها می توانند از فلوراید تراپی تا کشیدن دندان متغیر باشند.

سخن پایانی

بهداشت دهان و دندان اغلب نادیده گرفته می شود، اما بخش مهمی از سلامت عمومی ما است. به این ترتیب، مراقبت از دندان ها و لثه ها برای پیشگیری از پوسیدگی دندان ضروری است. دو مرتبه مسواک زدن دندان ها در روز با خمیر دندان حاوی فلوراید، نخ دندان کشیدن منظم و داشتن رژیم غذایی سالم می تواند به حفظ سلامت دندان ها کمک کند.

در صورت داشتن هر گونه نگرانی در مورد پوسیدگی دندان، برای چکاپ در اسرع وقت به دندانپزشک خود مراجعه کنید. هرچه پوسیدگی دندان زودتر تشخیص داده شود، درمان آن آسان تر خواهد بود.

 پوسیدگی دندان و پیشگیری از آن

پوسیدگی دندان و پیشگیری از آن

پرسش های متداول درباره پوسیدگی دندان

آیا پوسیدگی دندان می تواند به حالت عادی برگردد؟

آری، با درمان مناسب و به موقع می توانید پوسیدگی دندان را معکوس کنید.

دندانپزشکان پوسیدگی را چگونه تخلیه می کنند؟

ایم کار به شدت پوسیدگی دندان بستگی دارد. مراحل اولیه را می توان با تمیز کردن دندان و درمان های فلوراید درمان کرد. با پیشرفت پوسیدگی، ممکن است برای از بین بردن کامل پوسیدگی دندان، پر کردن دندان، درمان ریشه یا کشیدن دندان نیاز باشد.

چگونه می توانم پوسیدگی دندان را خودم پاکسازی کنم؟

اگر در مراحل اولیه پوسیدگی دندان هستید، برای کمک به از بین بردن پوسیدگی دندان و بازسازی مینای دندان، می توانید دو بار در روز با خمیر دندان فلورایده مسواک بزنید و از دهانشویه حاوی فلوراید استفاده کنید.

خشکی دهان شرایطی است که به عدم داشتن بزاق کافی مربوط می شود. اصطلاح پزشکی برای خشکی دهان زروستومیاxerostomia  است. همه افراد گاهگاهی دچار خشکی دهان می شوند، بویژه زمانی که عصبی، ناراحت یا تحت استرس هستند.

این مقاله می تواند به شما کمک کند تا بهتر بفهمید خشکی دهان و سندروم سوزش دهان چه مشکلاتی هستند، چه علل، علائم آن و راهکارهای برای کنترل آنها وجود دارد.

خشکی دهان چیست؟

خشکی دهان زمانی رخ می دهد که بدن بزاق کافی برای خیس نگه داشتن دهان تولید نمی کند. اما وظیفه بزاق چزی بیشتر از این است.

بزاق به هضم غذا کمک می کند و جویدن و قورت دادن را برای شما ممکن می سازد. از دندان های شما در برابر پوسیدگی محافظت می کند. بزاق همچنین با کنترل باکتری ها و قارچ های دهان از بروز عفونت جلوگیری می کند.

اگر همیشه یا اکثر اوقات خشکی دهان دارید، این مشکل می تواند ناراحت کننده باشد و منجر به بروز مشکلات جدی برای سلامتی شود. ممکن است در چشیدن، جویدن، بلعیدن و صحبت کردن مشکل داشته باشید. خشکی دهان حتی می تواند احتمال پوسیدگی دندان و سایر عفونت های دهان را افزایش دهد.

در حالی که ممکن است هرازگاهی خشکی دهان را تجربه کنید، خشکی مکرر دهان طبیعی نیست. این می تواند نشانه یک بیماری خاص، مانند سندرم شوگرن یا بیماری تیروئید باشد. برخی داروها یا درمان های خاص پزشکی نیز می توانند باعث خشکی دهان شوند.

اگر فکر می کنید خشکی دهان دارید، به دندانپزشک یا پزشک خود مراجعه کنید. کارهایی وجود دارند که برای تسکین پیدا کردن می توانید انجام دهید.

خشکی دهان و سندروم سوزش دهان

خشکی دهان و سندروم سوزش دهان

علائم خشکی دهان

علائم خشکی دهان می توانند به خودی خود آزار دهنده باشد و کمبود بزاق نیز می تواند منجر به بروز نگرانی های دیگری (مانند زخم ها) شود. علائم عبارتند از:

  • احساس چسبندگی و خشکی داخل دهان
  • مشکل در جویدن، بلع، چشیدن، یا صحبت کردن
  • احساس سوزش داخل دهان
  • احساس خشکی در گلو
  • لب های ترک خورده
  • زبان خشک و سخت
  • زخم های دهان
  • عفونت های دهان

علل خشکی دهان

افراد زمانی دچار خشکی دهان می شوند که غدد موجود در دهان که بزاق تولید می کنند به درستی کار نکنند. به همین دلیل، ممکن است بزاق کافی برای خیس نگه داشتن دهان وجود نداشته باشد.

دلایل متعددی برای خوب کار نکردن غدد بزاقی وجود دارد. با این حال، برخی از افراد حتی اگر غدد بزاقی آنها درست عمل کند، باز هم خشکی دهان را تجربه می کنند.

بیماری ها

سندرم شوگرن یکی از دلایل اصلی خشکی دهان است. این وضعیت خود ایمنی باعث بروز التهاب در بدن می شود. سندروم شوگرن می تواند منجر به خشکی چشم و دهان، درد مفاصل و سرفه مزمن شود.

اختلالات دیگری نیز وجود دارند که می توانند باعث خشکی دهان شوند یا غدد بزاقی را تحت تأثیر قرار دهند. برخی از افراد مبتلا به بیماری های خاص، مانند بیماری پارکینسون، یا کسانی که سکته مغزی داشته اند، ممکن است قادر نباشند رطوبت دهان خود را احساس کنند و ممکن است فکر کنند دهانشان خشک است، حتی اگر واقعاً اینطور نباشد.

عوارض جانبی داروها

بیشتر از ۴۰۰ دارو می توانند باعث شوند که غدد بزاقی بزاق کمتری تولید کنند. با این حال، شما نباید بدون مشورت با پزشک معالج خود، مصرف آنها را قطع کنید.

داروهایی که می توانند باعث خشکی دهان شوند عبارتند از:

  • آنتی هیستامین ها
  • ضد احتقان ها
  • دیورتیک ها
  • برخی از داروهای ضد اسهال
  • برخی از داروهای ضد روان پریشی
  • آرام بخش ها
  • برخی از داروهای فشار خون
  • داروهای ضد افسردگی

درمان های سرطان

غدد بزاقی در صورت قرار گرفتن در معرض تشعشع در طول درمان سرطان ممکن است آسیب ببینند. داروهای شیمی درمانی که برای درمان سرطان استفاده می شوند می توانند باعث شوند بزاق غلیظ تر شود و باعث خشکی دهان شوند.

آسیب عصبی

آسیب به سر یا گردن می تواند به اعصابی که به غدد بزاقی سیگنال تولید بزاق می دهند آسیب وارد کند.

درمان خشکی دهان

درمان خشکی دهان به علتی بستگی خواهد داشت که باعث بروز مشکل شده است. اگر فکر می کنید خشکی دهان دارید، به دندانپزشک یا پزشک معالج خود مراجعه کنید. اگر خشکی دهان شما ناشی از مصرف برخی داروها دارو باشد، پزشک شما ممکن است داروی شما را تغییر دهد یا دوز آنها را تغییر دهد.

اگر غدد بزاقی شما به صورت طبیعی کار نمی کنند اما هنوز می توانند مقداری بزاق تولید کنند، ممکن است پزشک دارویی به شما بدهد که به غدد شما کمک می کنند عملکرد بهتری داشته باشند. یا ممکن است پزشک یا دندانپزشک شما استفاده از بزاق مصنوعی را برای خیس نگه داشتن دهان به شما پیشنهاد دهد.

خشکی دهان و سندروم سوزش دهان

خشکی دهان و سندروم سوزش دهان

راهکارهایی برای کاهش علائم خشکی دهان

اقداماتی وجود دارند که می توانید برای از بین بردن یا کاهش علائک خشکی دهان خود انجام دهید. از جمله:

  • اغلب جرعه جرعه آب بنوشید. به جای سر کشیدن مقدار زیادی آب، فقط باید جرعه جرعه آب بنوشید. نوشیدن مقادیر زیاد مایعات باعث نخواهد شد که خشکی دهان شما از بین برود. این کار تنها باعث خواهد شد که بیشتر ادرار کنید و ممکن است مخاط دهان شما را از بین ببرد، که می تواند حتی باعث بروز خشکی بیشتر شود.
  • از نوشیدنی های حاوی کافئین خودداری کنید. نوشیدنی هایی مانند قهوه، چای و نوشابه هایی که حاوی کافئین هستند می توانند دهان را خشک کنند.
  • با وعده های غذایی خود آب بنوشید. این کار جویدن و بلع را آسان تر خواهد کرد. همچنین ممکن است طعم غذا را نیز بهبود دهد.
  • برای تحریک جریان بزاق، آدامس فاقد قند بجوید یا آب نبات سفت فاقد قند بمکید. مهم است که آدامس ها و آب نبات های فاقد قند را انتخاب کنید زیرا خشکی دهان باعث می شود دندان ها شما به شدت مستعد پوسیدگی شوند.
  • از تنباکو یا الکل استفاده نکنید. سیگار کشیدن و مصرف الکل می توانند باعث خشک شدن دهان شوند.
  • از غذاهای خاص خودداری کنید. غذاهای پر ادویه یا شور ممکن است باعث ایجاد درد در یک دهان خشک شوند.
  • در طول شب از مرطوب کننده هوا استفاده کنید. یک مرطوب کننده هوا می تواند رطوبت را به اتاق شما اضافه کند که باعث خواهد شد هوایی که تنفس می کنید کمتر خشک شود. هوای خشک می تواند علائم خشکی دهان را بدتر کند.

مراقبت های بهداشیت دهان و دندان ها

اگر خشکی دهان دارید، باید خیلی بیشتر مراقب بهداشت و سلامت دندان های خود باشید.

داشتن خشکی دهان می تواند منجر به بروز مشکلات دهان و دندان مانند حفره های دندانی (حفره هایی که به ساختار دندان ها آسیب وارد می کنند)، ژنژیویت (التهاب لثه)، پریودنتیت (التهاب و عفونت الیاف های پریودنتال لیگامان و استخوان های حمایت کننده دندان)، آبسه دندان و هالیتوزیس (بوی بد دهان) شود.

برای پیشگیری از بروز این مشکلات، مراقبت خوب از دندان ها و لثه ها ضروری است.

  • حداقل دو مرتبه در طول روز دندان های خود را به آرامی مسواک بزنید.
  • هر روز دندان های خود را نخ دندان بکشید.
  • از خمیر دندان حاوی فلوراید استفاده کنید.
  • از خوردن غذاهای چسبناک و حاوی قند زیاد اجتناب کنید. اگر از آنها می خورید، بلافاصله بعد از آنها دندان های خود را مسواک بزنید.
  • حداقل دو مرتبه در سال برای چکاپ به دندانپزشک خود مراجعه کنید. دندانپزشک شما ممکن است یک محلول فلوراید مخصوص به شما بدهد که می توانید با آن دهان خود را بشویید تا به حفظ سلامت دندان های شما کمک کند.

خلاصه

خشکی دهان اغلب می تواند نشانه یک بیماری دیگر باشد، بنابراین اگر این مشکل ادامه پیدا کرد، به پزشک خود مراجعه کنید. خشکی دهان علاوه بر ایجاد ناراحتی، می تواند سلامت کلی دهان و دندان های شما را نیز تحت تأثیر قرار دهد. راه های زیادی برای تسکین خشکی دهان وجود دارد، مانند اغلب جرعه جرعه نوشیدن مکرر آب و استفاده از مرطوب کننده هوا در شب.

خشکی دهان و سندروم سوزش دهان

خشکی دهان و سندروم سوزش دهان

سندروم سوزش دهان چیست؟

سندرم سوزش دهان یک بیماری مزمن است که باعث ایجاد احساس درد سوزاننده داخل دهان- اغلب روی زبان یا غشاهای مخاطی- بدون علت قابل شناسایی دیگری می شود. در اکثر موارد، افراد مبتلا به سندرم سوزش دهان توسط پزشکان بسیاری مورد ارزیابی قرار می گیرند و به آنها گفته می شود که هیچ دلیلی برای علائم آنها وجود ندارد، و بنابراین حتی ممکن است روی آن به عنوان یک بیماری روانپزشکی برچسب زده شود. بسیاری از موارد سندرم سوزش دهان می تواند سال ها ادامه داشته باشد.

سندرم سوزش دهان بیشتر در زنان یائسه رخ می دهد و اغلب به صورت شروع ناگهانی علائم رخ می دهد. بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری علائم خود را به مراجعه اخیر خود به دندانپزشک، یک بیماری اخیر یا یک دوره آنتی بیوتیک درمانی ارتباط می دهند.

علائم سندروم سوزش دهان

علائم این سندروم عبارتند از احساس سوزش روی زبان، اغلب جلوی زبان، سقف دهان، یا داخل لب پایین- و اغلب این بیماری بیشتر از یکی از این مکان ها را تحت تأثیر قرار می دهد. پوست روی صورت تحت تأثیر سندرم سوزش دهان قرار نمی گیرد. علائم اغلب در بعد از ظهر و عصر بدتر، و در شب و صبح خفیف می شوند یا وجود ندارد. برخی از افراد نیز به عنوان بخشی از علائم خود متوجه تغییر در حس چشایی (از جمله طعم تلخ و فلز) و خشکی دهان می شوند. در حالی که بسیاری از افراد می توانند متوجه بهبود آهسته، تدریجی و جزئی شوند- علائم ممکن است سال ها ادامه داشته باشند.

علل احتمالی سندروم سوزش دهان

سندرم سوزش دهان با هیچ بیماری خاصی مرتبط نیست، گرچه ممکن است با سایر شرایط درد مزمن مانند سردرد همراه باشد. ارتباط متناقضی بین انواع دیابت و کمبودهای تغذیه ای، مانند ویتامین های B1، B2، B6، B12، روی و فولات وجود دارد. سایر بیماری ها مانند کاندیدیازیس دهانی oral candidiasis، زبان جغرافیاییgeographic tongue، زخم های آفت، پمفیگوس ولگاریس pemphigus vulgaris، سندرم شوگرنSjögren’s syndrome  و درماتیت تماسی آلرژیک allergic contact dermatitis  به مواد دندانپزشکی و خمیر دندان ممکن است باعث بروز علائمی شبیه سندرم سوزش دهان شوند، اما تصور نمی شود که آنها علت بروز آن باشند.

برخی از موارد سندرم سوزش دهان وجود دارند که به مصرف مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) مربوط می شوند- تعدادی از داروهای فشار خون مختلف که به “-pril” ختم می شوند- و قطع این داروها منجر به بهبود آهسته علائم طی چند هفته می شود.

خشکی دهان و سندروم سوزش دهان

خشکی دهان و سندروم سوزش دهان

درمان سندروم سوزش دهان

اگر بتوان به علت اصلی سندرم سوزش دهان پی برد (همانطور که در بالا توضیح داده شد)، درمان این وضعیت ممکن است برای کاهش یا از بین بردن علائم مفید باشد- مانند مکمل های غذایی مناسب برای درمان کمبود خاص، درمان با ضد قارچ های موضعی برای از بین بردن کاندیدیازیس دهانی، اجتناب از آلرژن های تماسی و غیره.

با این حال، اگر هیچ بیماری زمینه ای شناسایی نشود، سندرم سوزش دهان باید بر اساس علائم درمان شود. داروهایی که برای درمان شرایط درد نوروپاتیک استفاده می شوند، مانند داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، بنزودیازپین ها و گاباپنتین ممکن است در کاهش علائم مفید باشند. دهانشویه های مختلفی که توسط داروخانه های ترکیب کننده محلی ساخته می شوند، تحت عنوان “دهانشویه جادویی” که حاوی داروهای مختلفی مانند لیدوکائین ویسکوز، دیفن هیدرامین، ماالوکس و استروئیدهای موضعی، آنتی بیوتیک های موضعی و ضد قارچ های موضعی هستند، می توانند چندین مرتبه در طول روز برای تسکین علائم سندروم سوزش دهان استفاده شوند. در نهایت، استفاده از دهانشویه های کپسایسین (ساخته شده با رقیق سازی فلفل تند و آب)، ممکن است برای کاهش علائم در طول زمان، احتمالاً با فواید طولانی مدت، مفید باشد.

پولیش دندان یک فرایند متداول در دندانپزشکی است که اغلب به دنبال پاکسازی های دندانی انجام می شود. دندانپزشکان با استفاده از تجهیزات تخصصی، لکه ها و تغییر رنگ های روی دندان ها را می زدایند و آنها را صاف و صیقلی می کنند تا یک نتیجه یک سطح براق و جذاب باشد. این فرایند غالباً یک روش بدون درد است که به خوبی تحمل می شود.

پولیش دندان در درجه اول به دلایل زیبایی و با انجام مرحله پایانی، ظاهر را ارتقاء می دهد. گفته می شود، همچنین می توان از آن برای کمک به ریشه هایی استفاده کرد که به دلیل جراحی دندان در معرض محیط دهان قرار گرفته اند. گرچه زمانی پولیش کردن دندان ها بخشی از هر پاکسازی دندانپزشکی بود، اما دستورالعمل های کنونی تأکید می کنند که از آن باید تنها به صورت انتخابی استفاده شود زیرا می تواند لایه های بیرونی مینای دندان ها را تحت تأثیر قرار دهد.

پولیش دندان چیست؟

پولیش دندان فرایندی برای از بین بردن لکه ها و صاف کردن روی سطوح دندان ها است، که آنها را براق تر و درخشان تر می کند. این فرایند باعث می شود دندان ها سفیدتر به نظر برسند و لکه های خارجی را می زداید- یعنی، لکه های ناشی از عادات بهداشت بد دهان و دندان ها.

دندانپزشکان یا دستیاران دندانپزشکان از فرچه های چرخان، پولیش هوا، یا نوارهای پولیش- اغلب در کنار خمیرهای ساینده- استفاده می کنند تا سطوح دندان ها را صیقل دهند. اغلب، پولیش کردن دندان ها در کنار سایر روش های پاکسازی دندان ها، مانند جرمگیری (استفاده از ابزارهای دستی) و رسوب زدایی (با استفاده از دستگاه برقی خاص) برای زدودن تارتار و پلاک انجام می شود.

پولیش کردن دندان ها به مجموعه ای از فرایندهای دندانپزشکی اشاره دارد که هدف آنها بهبود رنگ و درخشش دندان ها است.

انواع پولیش دندان

فرایندهای پولیش کردن دندان ها را می توان به چهار نوع تقسیم کرد. در اینجا مروری سریع به آنها داریم:

  • پولیش درمانی: در برخی موارد، جراحی دندان باعث می شود مقداری از سمان دندان در معرض محیط دهان قرار بگیرد، که لایه ای از بافت سخت است که ریشه دندان را پوشش می دهد. پولیش کردن این مناطق به از بین بردن میکرو فلورا (موجودات گیاهی ذره بینی یک ناحیه خاص) و اندوتوکسین های (سمی که داخل باکتری ها وجود دارد و فقط پس از انهدام باکتری خارج می شود) ناشی از تشکیل باکتری ها در آنجا کمک می کند.
  • پولیش زیبایی: که همچنین تحت عنوان پولیش کرونال (تاجی) شناخته می شود- و در واقع تنها یک فرایند زیبایی نیست- هدف این نوع فرایند زدودن پلاک و لکه های دندان ها است. این فرایند با تکیه بر خمیرهای ساینده برای ایجاد یک رنگ سفید براق و درخشان برای دندان ها انجام می شود.
  • پولیش سطحی: یک فرایند کاملاً زیبایی دندانپزشکی است، و زمانی است که دندانپزشکان روی صیقل دادن تاج های دندان ها تمرکز می کنند.
  • پولیش انتخابی: این روش عبارت است از استفاده استراتژیک از پولیش کردن برای از بین بردن هر گونه لکه باقی مانده روی دندان ها یا تغییر رنگ دندان ها به دنبال جرمگیری و سایر فرایندهای پاکسازی.
پولیش کردن دندان

پولیش کردن دندان

انواع ابزارهای پولیش دندان

نکته قابل توجه این است که، فرایندهای پولیش کردن دندان ها، بعلاوه بر اساس ابزارهای مورد استفاده برای انجام آنها متفاوت هستند. در اینجا، گزینه های مختلفی وجود دارند:

  • porte polisher یک ابزار دستی ساده است که دارای یک نوک تیز است که برای ساییدن مواد ساینده روی مناطقی استفاده می شود که به پولیش نیاز دارند. این ابزار، امکان دسترسی به سطوح غیر قابل دسترس داخل دهان را برای دندانپزشکان فراهم می کند.
  • نوارهای پولیش که روی مناطق مشکل دار قرار داده می شوند نیز می توانند کمک کنند، گرچه آنها می توانند ساینده تر باشند.
  • پولیش های موتور دار ابزارهای دستی هستند که از فرچه ها یا فنجان های پلاستیکی برای زدودن لکه ها و درخشان کردن مینای دندان ها استفاده می کنند.
  • پولیش های هوا (که تحت عنوان پولیش پودر هوا نیز شناخته می شوند)، ابزارهایی هستند که ترکیبی از هوا، آب و ماده ساینده را روی دندان ها تخلیه می کنند، که می تواند امکان دسترسی به مناطقی را فراهم کند که انواع دیگر پولیش ها این توانایی را ندارند.
  • پولیش سیستم وکتور هیچ فنجان یا فرچه ای ندارد، و به محلول مایع صیقل دهنده و مایع ساینده کاربید سیلیکون متکی است.

گرچه پولیش کردن دندان ها در درجه اول یک فرایند زیبایی است، اگر لایه های داخلی دندان ها به دنبال عمل جراحی در معرض محیط دهان قرار بگیرند(بدون پوشش باقی بمانند)، ممکن است کاربرد درمانی نیز داشته باشد. نوارها، پولیش هایporte ، سایر انواع موتور- دار و پولیش های هوا، ممکن است همگی استفاده شوند.

مزایای پولیش کردن دندان ها

به طور سنتی، تصور می شد که مزیت اصلی پولیش کردن دندان ها این است که باعث شده است که برای باکتری ها، چسبیدن به دندان ها دشوارتر باشد. با این حال، تحقیقات جدیدتر نشان داده اند که، ظرف مدت یک نیم ساعت، صرفنظر از اینکه آیا روشی انجام شده است یا خیر، گسترش باکتری ها مشاهده می شود.

با این حال، پولیش کردن دندان ها مزایای متعددی دارند، از جمله:

  • این فرایند به طور موثری لکه های خارجی ناشی از چیزهایی مانند غذاها، نوشیدنی ها، بهداشت ضعیف دندانی یا سیگار کشیدن را از بین می برد.
  • این فرایند مانع گسترش پلاک روی دندان ها می شود، که باعث پوسیدگی و ایجاد حفره های دندانی می شوند.
  • پولیش کردن دندان ها، با بهبود ظاهر دندان ها ، به بازگرداندن اعتماد به نفس کمک می کند.
  • این فرایند از نظر درمانی می تواند به جلوگیری از تشکیل باکتری ها روی ریشه های بدون پوشش کمک کند.

هزینه پولیش کردن دندان ها چقدر است؟

هزینه های فرایندهای پولیش کردن دندان ها و پاکسازی های دندانی بسیار متفاوت است و بر اساس عوامل مختلفی هستند. از جمله:

  • میزان پاکسازی: تا میزان زیادی به این بستگی دارد که آیا شما به پاکسازی های گسترده تر، کارهای روتین تر نیاز دارید، یا فرایندها را برای پولیش زیبایی انتخاب می کنید.
  • متخصص در مقابل دندانپزشک عمومی: همکاری با یک متخصص دندانپزشکی- بر خلاف دندانپزشک عمومی- نیز ممکن است روی هزینه های شما تأثیر بگذارد.
  • پوشش بیمه: بسته به طرح درمان شما، پاکسازی های روتین سالانه که شامل پولیش کردن است، ممکن است حتی کاملاً تحت پوشش قرار گیرد. با این حال، در صورت نیاز به پاکسازی های گسترده تر، یا اگر درمان صرفاً زیبایی باشد، ممکن است پوشش بیمه محدودتر شود.
  • مراقبت های اضافی: در موارد عفونت لثه یا مقدار زیاد تشکیل پلاک و تارتار، ممکن است بی حسی و پاکساز های عمیق تر نیاز باشند. این ممکن است هزینه های اضافی را به بار بیاورد.

اینکه شما چقدر از جیب خود برای پولیش کردن دندان ها پرداخت می کنید، از بین سایر عوامل، به میزان و نوع پاکسازی مورد نیاز، اینکه متخصص کار را انجام می دهد یا یک دندانپزشک عمومی، و پوشش بیمه شما بستگی دارد.

پولیش کردن دندان

پولیش کردن دندان

 موارد احتیاط

گرچه مطمئناً مزایای برای پولیش کردن دندان ها وجود دارد، اما می تواند پیامدهای منفی نیز داشته باشد. این فرایند باعث فرسایش لایه های بیرونی و غنی از فلوراید مینای دندان می شود، و سه ماه طول می کشد تا آنها احیاء شوند. به همین دلیل توصیه فعلی این است که پولیش کردن به صورت انتخابی استفاده شود، و معکوس کردن دوره از آن که با هر پاکسازی استاندارد است.

نکته قابل توجه این است که، پولیش کردن دندان ها فقط باید در صورت تغییر رنگ یا ایجاد لکه های بیرونی (به دلیل بهداشت ضعیف دندان، عادات و غذاها) انجام شود، نه برای لکه های داخلی (ناشی از عوامل داخلی). علاوه بر این، چندین مورد ممکن است باعث منع انجام پولیش کردن دندان ها یا استفاده از خمیرهای پولیش کننده خاص شوند، از جمله:

  • ژنژیویت یا پریودنتیت حاد
  • ترمیم های زیبایی (سرامیکی ، کامپوزیتی و یا پرسلن، برای اصلاح دندان یا به عنوان ایمپلنت)
  • حساسیت به مواد ساینده یا محلولی که استفاده می شود.
  • حفره ها یا مشکلات مربوط به مینای دندان ها
  • قسمت های داخلی مینای دندان (عاج و سمان) بدون بافت محافظ
  • دی کلسیفیکاسیون (سطح پایین کلسیم- از بین رفتن مواد معدنی) دندان ها
  • دندان های تازه شکل گرفته
  • حساسیت دندان
  • مشکلات تنفسی

مراقبت های بعد از پولیش کردن دندان ها

پس از پولیش کردن دندان ها، ممکن است لازم باشد مدتی به دهان و دندان های خود زمان بدهید تا بهبود پیدا کنند. دندانپزشک دستورالعمل های خاصی به شما خواهد داد، اما به طور کلی، شما باید حداقل به مدت ۳۰ دقیقه پس از پولیش کردن دندان ها، از خوردن و نوشیدن خودداری کنید. انتظار مقداری سوزش لثه را به مدت سه روز پس از آن داشته باشید؛ ادویل(ایبوپروفن)، تیلنول (استامینوفن) یا دیگر داروهای ضد درد بدون نسخه OTC می توانند کمک کنند.

پولیش کردن دندان

پولیش کردن دندان

خلاصه

پولیش کردن دندان ها شامل صاف و صیقلی کردن سطوح دندان ها است تا ظاهری جذاب و براق به آنها بدهد. این فرایند که اغلب به دنبال دیگر راهکارها برای زدودن پلاک و تارتار انجام می شود، می تواند لکه های بیرونی روی دندان ها را برطرف کند (مواردی که ناشی از عادت های ضعیف دندانی هستند). زمانی پولیش کردن دندان یکی از بخش های استاندارد هر پاکسازی دندانی بود، اما توصیه های فعلی این هستند که به صورت انتخابی انجام شود.

مراقبت از دندان ها و حصول اطمینان از سالم بودن دندان ها، یک فرایند چند وجهی است. در صدر اینها، ایجاد عادت های خانگی خوب، مانند مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و پرهیز از غذاهای خاص، پاکسازی های تخصصی منظم و پولیش کردن دندان در مطب دندانپزشک ضروری هستند.

انجام پولیش دندان ها به عنوان بخشی از ویزیت دندانی روتین سالانه یا شش ماهه، دیگر استاندارد نیست. با این حال، در صورتی که پولیش دندان ها به صورت انتخابی و استراتژیک استفاده شود، می تواند مفید باشد. هنگامی که دندان های شما سالم هستند- ظاهر آنها براق و درخشان است- واقعاً دلیلی برای لبخند زدن دارید.

پرسش های متداول در مورد پولیش کردن دندان ها:

آیا پولیش کردن دندان ها درد دارد؟

برخلاف فرایندهای دیگر مانند جرمگیری (تراشیدن تارتار و پلاک از روی دندان ها و خط لثه ها)، هنگام پولیش کردن دندان ها درد باید در حداقل میزان خود باشد. برخی از افرادی که دندان و لثه حساس دارند ممکن است برای کاهش ناراحتی به یک بی حسی موضعی یا تزریقی نیاز داشته باشند.

پولیش کردن دندان ها چه نوع لکه هایی را از بین می برد؟

پولیش کردن دندان ها برای همه انواع تغییر رنگ های دندانی مؤثر نیست. این فرایند فقط برای لکه هایی که بیرونی نامیده می شوند و ناشی از مراقبت ضعیف از دندان ها و عوامل خارجی هستند مؤثر است، از جمله:

  • غذاهای خاصی که می خورید
  • نوشیدن قهوه یا چای
  • سیگار کشیدن یا جویدن تنباکو
  • نوشابه ها، آبمیوه ها یا نوشیدنی های دیگر

این نوع لکه ها عموماً رنگ نارنجی، زرد، قهوه ای یا سیاه دارند.

آیا پولیش کردن دندان ها ضروری است؟

به طور سنتی، پولیش کردن دندان ها یک بخش استاندارد از پاکسازی های روتین دندانی تلقی می شد. با این حال، پولیش کردن علاوه بر تغییر رنگ دندان ها، باعث فرسایش لایه های بیرونی مینای دندان ها می شود و سه ماه طول می کشد تا آنها مجدداً احیاء شوند. در این مورد، توصیه کنونی این است که این روش تنها به صورت انتخابی و برای زدودن لکه هایی استفاده شود که پس از انواع دیگر پاکسازی های دندانی مقاوم هستند و باقی مانده اند.

تفاوت بین تمیز کردن دندان و پولیش دندان چیست؟

پولیش به صورت ویژه به فرایندهایی اشاره دارد که دندان ها را صاف و سفید می کنند، و کیفیت درخشان بودن را به دندان ها اضافه می کنند. در مقایسه، پاکسازی های دندانی کاری است که به طور خاص با هدف زدودن پلاک و تارتارهای تشکیل شده از روی دندان ها و خط لثه انجام می شود. دومی ممکن است شامل جرمگیری (خراش دادن دندان ها)، پاکسازی عمقی و نخ دندان کشیدن تخصصی باشد.

اکثر ما می دانیم که سیگار کشیدن برای سلامت عمومی ما مضر است. بر اساس اعلام انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA) مصرف دخانیات یکی از دلایل اصلی بروز بیماری های قابل پیشگیری در ایالات متحده است، و سیگار کشیدن تقریباً عامل۲۰ درصد از مرگ و میرها را تشکیل می دهد. اما آیا متوجه شده اید که سیگار کشیدن می تواند باعث بروز مشکلات مختلف دندانی شود؟ سیگار کشیدن می تواند منجر به بوی بد دهان، تغییر رنگ دندان ها، بیماری لثه و سرطان دهان و دندان شود. در اینجا هر آنچه لازم است در مورد خطرات دندانی مرتبط با سیگار کشیدن بدانید را برای شما شرح خواهیم داد.

خطرات سیگار برای سلامت دهان و دندان

خطرات سیگار برای سلامت دهان و دندان

سیگار کشیدن چگونه روی سلامت دهان و دندان های شما تأثیر می گذارد؟

خطرات دندانی بسیار زیادی با سیگار کشیدن و تأثیرات آن روی دهان و دندان ها همراه است. برخی از این خطرات حتی ممکن است شما را شگفت زده کنند.

بوی بد دهان

دود سیگار پس از استنشاق شدن به درون ریه ها، از طریق بینی و دهان بازدم می شود. اما حتی پس از بازدم شدن، مواد شیمیایی موجود در دود و باقی مانده داخل دهان و مجرای تنفسی شما که می توانند منجر به بوی بد دهان شوند.

تغییر رنگ دندان ها

تار و نیکوتین موجود در دود سیگار می تواند باعث ایجاد لکه روی دندان ها و باعث زرد شدن آنها شود. سیگار کشیدن حتی می تواند رنگ زبان شما را نیز تغییر دهد. به خاطر داشته باشید که این لکه ها را نمی توان در منزل تمیز کرد و باید به صورت حرفه ای در مطب دندانپزشک برطرف شوند.

افزایش خطر ابتلا به بیماری لثه

به گفته مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) سیگار کشیدن نقش بسیار مهمی در بیماری لثه در ایالات متحده ایفا می کند. سیگار کشیدن باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن شما می شود و باعث می شود مبارزه در برابر عفونت ها برای بدن شما دشوار شود- این شامل آسیب هایی است که بواسطه پلاک های دندانی ایجاد می شوند. افراد سیگاری سه تا شش برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری در معرض خطر ابتلا به بیماری لثه هستند و این خطر با تعداد سیگاری که کشیده می شود و مقدار زمانی که صرف کشیدن سیگار می شود افزایش می یابد.

افزایش خطر ابتلا به سرطان دهان

سیگار کشیدن خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش می دهد، بیماری است که به سرعت پیشرفت می کند. اگر سرطان دهان زود تشخیص داده نشود و تحت درمان قرار نگیرد، می تواند کشنده باشد؛ یکی از دلایلی که چرامراجعات منظم به دندانپزشک اینقدر ضروری هستند.

کاهش روند بهبود

سیگار کشیدن عروق خونی را محدود می کند و از رسیدن اکسیژن کافی به جریان خون بدن جلوگیری می کند. داخل دهان، این مانع رسیدن اکسیژن و مواد مغذی به لثه های آسیب دیده می شود و روند بهبود زخم را به میزان قابل توجهی کند می کند، در نتیجه باعث بهبود آهسته پس از کشیدن دندان، درمان پریودنتال یا جراحی دهان می شود.

با توجه به تأخیر در روند بهبود، درمان و جراحی برای پریودنتیت، ممکن است برای افراد سیگاری کمتر از افراد غیر سیگاری مؤثر باشد. اگر بیماری لثه درمان نشده باقی بماند، پیشرفت می کند و اثرات بسیار خطرناک تر و دائمی تری در پی خواهد داشت.

بروز استوماتیت نیکوتین

سیگار کشیدن مجاری غدد بزاقی داخل دهان را تحریک می کند. افراد سیگاری می توانند دچار استوماتیت نیکوتین (که به آن کام سیگاری نیز گفته می شود) شوند، که زمانی رخ می دهد که داخل دهان در معرض گرمای شدید قرار می گیرد که باعث می شود کام کاملاً سفید و “ترک خورده” به نظر برسد. برجستگی های قرمز بیرون زده نیز ممکن است در نتیجه ملتهب و تحریک شدن ورودی های مجرای غدد بزاقی بوجود آمده باشند. ضایعات سفید رنگ روی سقف دهان ممکن است تحریک کننده و ناراحت کننده باشند، و استوماتیت نیکوتین فقط با ترک سیگار قابل درمان است.

دیکر مشکلات دندانی مربوط به سیگار کشیدن که باید از آنها آگاه بود عبارتند از:

  • التهاب ورودی های غده بزاقی
  • زخم های دهان
  • تحلیل لثه ها
  • پوسیدگی دندان
  • از دست رفتن دندان
  • تحلیل استخوان داخل فک
  • خطر لکوپلاکیا
  • میزان موفقیت کمتر فرایندهای کاشت ایمپلنت های دندانی
خطرات سیگار برای سلامت دهان و دندان

خطرات سیگار برای سلامت دهان و دندان

آیا استفاده از فراورده های بدون دود تنباکو ایمن تر است؟

خیر، استفاده از فراورده های بدون دود دخانیات ایمن تر نیست. با جویدن و مصرف تنباکو تنباکو از راه بینی، نیکوتین بیشتری نسبت به سیگار جذب بدن می شود. محصولات بدون دود دخانیات حداقل حاوی ۲۸ ماده شیمیایی هستند که باعث ایجاد سرطان می شوند، و این باعث افزایش خطر سرطان دهان و سرطان گلو و مری می شود.

محصولات دخانیات بدون دود همچنین می توانند باعث تحریک بافت لثه شما و تحلیل رفتن آن شوند و باعث شوند ریشه های دندان های شما در معرض محیط دهان قرار بگیرند. ریشه هایی که در معرض محیط دهان قرار می گیرند می توانند دچار حساسیت و افزایش خطر پوسیدگی دندان شوند. قندهای موجود در بسیاری از محصولات دخانیات بدون دود نیز می توانند خطر پوسیدگی دندان ها را افزایش دهند.

نکته آخر اینکه، محصولات دخانیات بدون دود، اغلب حاوی شن و ماسه هستند. این شن و ماسه ها می توانند به مرور زمان باعث فرسایش دندان ها شوند.

چگونه می توان سیگار کشیدن را متوقف کرد؟

نیکوتین موجود در سیگار و محصولات دخانیات بدون دودی بسیار اعتیاد آور است. بنابراین، ترک کردن با استفاده از این مواد، اغلب چالش برانگیز است. اما به خاطر داشته باشید، انتخاب ترک سیگار برای بهبود سلامت بدن در طولانی مدت از جمله سلامت دهان و دندان شما مفید است.

اگر می خواهید سیگار کشیدن را متوقف کنید، باید با تیم دندانپزشکی و پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا یک طرح درمان برای ترک سیگار که برای شما مفید است را ایجاد کنید. و با سخت کوشی و ممارست، می توانید به تمایل شدید به مصرف دخانیات غلبه کنید و امکان انتقال به یک سبک زندگی سالم تر را ممکن سازید.

بدانید چه موقع به دندانپزشک خود مراجعه کنید!

به دلیل بسیاری از خطرات دندانی مرتبط با استعمال دخانیات، مراجعات منظم به دندانپزشک یک امر ضروری است. دندانپزشکی پیشگیرانه در پرهیز از ایجاد حفره ها، بیماری لثه، فرسایش مینای دندان، ژنژیویت و پریودنتیت کمک می کند. طی یک ویزیت دندانپزشکی، دندانپزشک شما همچنین به دنبال علائم اولیه سرطان دهان و دندان خواهد بود. ما توصیه می کنیم که همه افراد به طور معمول هر شش تا ۱۲ ماه یکبار برای معاینات روتین به طور منظم به دندانپزشک خود مراجعه کنند، اما ممکن است لازم باشد افراد سیگاری بیشتر به دندانپزشک مراجعه کنند.

یک روتین بهداشتی خوب دهان و دندان را در منزل حفظ کنید. حداقل دو بار در روز مسواک بزنید، و یک بار در روز نخ دندان بکشید و یک بار در روز از دهانشویه فلوریده استفاده کنید. البته بهترین راه برای ایمن نگه داشتن دهان، ترک سیگار است. برای افراد سیگاری که ترک می کنند، خطرات بیماری لثه و سرطان دهان- و خطرات ناشی از ایجاد این شرایط در آینده- به شدت کاهش می یابد. حتی کاهش تعداد سیگاری که در طول روز می کشند، سطح خطر را کاهش می دهد.

اگر به دنبال سفید کردن تخصصی دندان های خود هستید، می توانید سفید کردن دندان ها با لیزر را مد نظر قرار دهید. این روش سفید کردن دندان توسط دندانپزشک در مطب انجام می شود، و در آن از لیزر برای فعال کردن مواد شیمیایی سفید کننده موجود در ژل سفید کننده دندان استفاده می شود.

این به طور معمول یک فرایند موفق است که می تواند از جمله قوی ترین نتایج فرایندهای سفید کردن تخصصی دندان ها را ارائه دهد. خواندن این مطلب را ادامه دهید تا در مورد سفید کردن دندان ها با لیزر اطلاعات بیشتری کسب کنید، از جمله:

  • هزینه سفید کردن دندان ها با لیزر
  • سفید کردن دندان ها با لیزر چه مدت طول می کشد
  • عوارض جانبی سفید کردن دندان ها با لیزر
  • ایمنی سفید کردن دندان ها با لیزر

امیدواریم این مقاله به شما کمک کند تا دریابید که آیا این درمان سفید کردن دندان برای شما مناسب است یا خیر.

سفید کردن دندان ها با لیزر چیست؟

سفید کردن دندان ها با لیزر فرایندی است که اعمال ژل سفید کننده را شامل می شود که با تاباندن یک لیزر فعال می شود. خود لیزر واقعی هیچ کار سفید کننده ای انجام نمی دهد. در عوض، ژل سفید کننده را فعال می کند، آن را گرم می کند و باعث می شود سریع تر و مؤثرتر کار کند.

سفید کردن دندان ها با لیزر چگونه انجام می شود؟

از نظر علمی، روند سفید کردن یا بلیچینگ از طریق چیزی به نام فعال سازی فتوشیمیایی صورت می گیرد. این فرایندی است که در آن ژل سفید کننده یا بلیچینگ با یک منبع انرژی (لیزر) تماس پیدا می کند. لیزر پتانسیل عامل سفید کننده موجود در سفید کننده دندان ها را افزایش می دهد.

تا جایی که به تجربه شما مربوط خواهد بود، کم و بیش می توانید انتظار موارد زیر را داشته باشید:

  • دندانپزشک شما یک محافظ لاستیکی داخل دهان شما قرار می دهد تا در طول فرایند آن را باز نگه دارد.
  • سپس یک پوشش محافظ را روی لثه های شما اعمال می کند، که مانع برخورد و تماس ژل سفید کننده با آنها شود و از تحریک و آسیب جلوگیری شود.
  • سپس دندانپزشک ژل سفید کننده را روی دندان های شما اعمال می کند، و با استفاده از لیزر ژل را فعال می کند. در این مرحله می توانید انتظار داشته باشید که ژل کف کند، که نشان می دهد در حال کار کردن است.
  • به طور کلی، هر بار ژل به مدت چند دقیقه روی دندان های شما باقی می ماند، و در این مرحله دندانپزشک شما آن را پاک می کند و سپس دوباره اعمال می کند تا زمانی که رنگ دلخواه بدست بیاید. کل قرار ملاقات می تواند حدوداً از ۳۰ تا ۹۰ دقیقه طول بکشد و ممکن است لازم باشد چندین بار به دندانپزشک مراجعه کنید.
سفید دندان با لیزر

سفید دندان با لیزر

مراقبت پس از درمان

پس از درمان، شما باید دستورالعمل های دندانپزشک خود را دنبال کنید، اما این موارد معمولاً شامل موارد زیر هستند:

  • اجتناب از خوردن غذاهای حاوی رنگ
  • اجتناب از خوردن غذاهای اسیدی از جمله شراب قرمز
  • اجتناب از سیگار کشیدن
  • شستشوی دهان با دهانشویه حاوی فلوراید چندین بار در روز برای هیدراته کردن مینا و عاج دندان

عوامل سفید کننده مورد استفاده قرار می گیرند

کاربامید پراکسید و پراکسید هیدروژن متداول ترین مواد سفید کننده هستند که در درمان های سفید کردن دندان مورد استفاده قرار می گیرند. به طور معمول غلظت پراکسید موجود در ژل سفید کننده ای که دندانپزشکان در مطب استفاده می کنند حدود ۳۵% یا کمی بیشتر است.

این ماده می تواند باعث بروز حساسیت شود، گرچه باید بی خطر باشد زیرا دندانپزشک شما اقدامات ویژه ای برای محافظت از لثه های شما در برابر ژل سفید کننده انجام می دهد. آنها همچنین ممکن است چیزی برای کمک به کاهش حساسیت به شما بدهند.

سفید دندان با لیزر

سفید دندان با لیزر

کاربردهای لیزر سفید کننده

از درمان سفید کردن دندان ها با لیزر می توان برای سفید کردن دندان هایی استفاده کرد که به دلایل مختلفی لک شده اند، از جمله:

  • لکه های کلی روی مینای دندان ها
  • بالا رفتن سن
  • سیگار کشیدن و لکه های ناشی از رژیم غذایی مانند شراب و قهوه
  • فلوئروزیس دندان
  • لکه های دندانی ناشی از مصرف تتراسایکلین
  • تروما به پالپ دندان
  • درمان های ترمیمی

با لکه های دندان ناشی از تتراسایکلین، سفید کردن تخصصی به تنهایی ممکن است کافی نباشد. در این صورت، می توان ترکیبی از درمان ها مانند بلیچینگ و ونیرها را استفاده کرد.

درمان فلوئروزیس دندان ممکن است به ترکیبی از سفید کردن دندان با لیزر و میکرو ابریژن microabrasion نیاز داشته باشد.

سفید دندان با لیزر

سفید دندان با لیزر

سفید کردن دندان ها با لیزر برای همه مناسب نیست!

برخی موارد وجود دارند که سفید کردن دندان ها با لیزر گزینه خوبی نیست. آنها عبارتند از:

  • بیماران مبتلا به پوسیدگی یا ضایعات اطراف ریشه های دندان
  • بیماران باردار
  • افرادی که حساسیت زیادی را تجربه می کنند
  • از بین رفتن پوشش محافظ عاج و ترک های موجود در مینای دندان
  • بیمارانی که ترمیم های بزرگ در قسمت قابل مشاهده لبخند خود دارند
  • بیماران سالخورده ای که تحلیل لثه و ریشه های زرد رنگ دارند

آیا سفید کردن دندان ها با لیزر بی خطر است؟

سفید کردن دندان ها با لیزر بی خطر تلقی می شود، اما از آنجا که غلظت بالایی از پراکسید استفاده می شود، می تواند خطر کم آب شدن دندان ها را به همراه داشته باشد و باعث حساسیت دندان یا تحریک لثه ها شود. برخی افراد استدلال می کنند که سفید کردن دندان ها با لیزر از سایر گزینه ها ایمن تر است زیرا لیزرها می توانند روی مناطق خاصی متمرکز شوند، و با آن بهتر می توان از آسیب و تحریک لثه و خط لثه جلوگیری کرد.

با این حال، لیزرها می توانند به بینایی شما آسیب برسانند، بنابراین ضروری است که این فرایند را صرفاً یک دندانپزشک که برای انجام آن مجوز دارد، و در مطب برای شما انجام دهد. آنها باید عینک های ایمنی مخصوص نوع لیزر مورد استفاده به شما بدهند.

عوارض جانبی سفید کردن دندان ها با لیزر

تمام روش های سفید کردن دندان ممکن است باعث ایجاد ناراحتی شوند. در سفید کردن دندان ها با لیزر، در طول درمان ممکن است مقداری حساسیت را تجربه کنید.

در یک مطالعه با استفاده از لیزر آرگون ۷۰% از بیماران در طول درمان هیچ حساسیتی را تجربه نکردند، در حالی که ۳۰% آنها حساسیت خفیف را تجربه کرده بودند. این حساسیت پس از اتمام فرایند متوقف شد.

جایگزین های سفید کردن دندان با لیزر

روش های زیادی برای سفید کردن دندان های شما وجود دارند، از جمله:

  • آفیس بلیچینگ: در آفیس بلیچینگ یا سفید کردن دندان ها در مطب، از ژل سفید کننده و چراغ LED مخصوص ستفاده می شود.
  • کیت های هوم بلیچینگ: آنها با و بدون چراغ LED، معمولاً با تری های سفید کننده همراه هستند که ژل داخل آن جای می گیرد.
  • نوارهای سفید کننده دندان: روشی مقرون به صرفه و آسان برای دستیابی به سفید کردن دندان ها.
سفید دندان با لیزر

سفید دندان با لیزر

مقایسه سفید کردن دندان ها با لیزر و آفیس بلیچینگ

هر دو روش سفید کردن دندان آفیس بلیچینگ و با لیزر، فرایندهایی هستند که داخل مطب انجام می شوند، همینطور روش های مؤثر و ایمن برای سفید کردن دندان های شما هستند. تفاوت هایی وجود دارند که ممکن است به شما کمک کنند تصمیم بگیرید کدام یک برای شما بهتر است:

  • پوشش: در آفیس بلیچینگ، برای ثبات بیشتر، تمام دندان ها به طور همزمان سفید می شوند، در حالی که در سفید کردن با لیزر، هر بار یک دندان سفید می شود.
  • سرعت: سفید کردن دندان ها در آفیس بلیچینگ سریع تر از سفید کردن دندان ها با لیزر انجام می شود.
  • راحتی: سفید کردن دندان ها با لیزر می تواند راحت تر از آفیس بلیچینگ باشد زیرا ممکن است درمان آفیس بلیچینگ بیشتر طول بکشد.
  • اختصاصی بودن: سفید کردن دندان ها با لیزر می تواند مختص هر دندان انجام شود.

مقایسه سفید کردن دندان ها با لیزر و هوم بلیچینگ

بلیچینگ دندان یک اصطلاح کلی است که می تواند تعداد زیادی از درمان ها را شامل شود، از جمله آفیس بلیچینگ، هوم بلیچینگ، و سفید کردن دندان ها با لیزر- در واقع هر روشی که در آن از پراکسید برای سفید کردن دندان استفاده می شود! سفید کردن دندان ها با لیزر نوعی آفیس بلیچینگ تخصصی برای سفید کردن دندان ها است.

جدول زیر خلاصه ای از جایگزین های مختلف برای سفید کردن دندان ها با لیزر را نشان می دهد:

  سفید کردن با لیزر آفیس بلیچینگ هوم بلیچینگ نوارهای سفید کننده
اثر بخشی می تواند نتایج قابل ملاحظه ای داشته باشد؛ نتایج بیماران متفاوت هستند می تواند نتایج قابل ملاحظه ای داشته باشد؛ نتایج بیماران متفاوت هستند در برخی بیماران می تواند بسیار مؤثر باشد می تواند نتایج سفید کننده جزئی داشته باشد
طول درمان ۱ تا ۱ساعت و نیم ۱ تا ۱ ساعت و نیم ۱ تا ۲ هفته ۱ تا هفته
دوام نتایج درمان می تواند تا ۲ سال دوام داشته باشد می تواند تا ۲ سال دوام داشته باشد تا ۱ سال نتایج متفاوت هستند
مزایا ·   فرایند تحت کنترل دندانپزشک

·   بسیار مؤثر

·   فرایند تحت کنترل دندانپزشک

·   بسیار مؤثر

·      نتایج قابل توجه

·      قابل استطاعت و راحت

·   قابل استطاعت ترین گزینه

·   جزئی ترین نتایج سفید کردن ممکن

معایب ·    گران ترین گزینه

·    ممکن است موجب مقداری حساسیت شود

·   ممکن است موجب بروز التهاب و حساسیت پالپ شود ·      می تواند موجب التهاب پالپ شود

·      ممکن است لثه ها را تحریک کند

·      توسط خود بیمار انجام می شود، بنابراین به سطوح بالای دقت نیاز دارد.

·   می تواند موجب تحریک و حساسیت شود

·   ممکن است به مینای دندان آسیب وارد کند

·   ممکن است نتایج قابل توجهی در پی نداشته باشد

هزینه سفید کردن دندان ها با لیزر چقدر است؟

سفید کردن دندان ها با لیزر از ۴۰۰ دلار تا ۱۸۰۰ دلار هزینه دارد. این یکی از گران ترین روش ها برای سفید کردن دندان ها است، اما همچنین یکی از مؤثرترین آنها نیز هست. آفیس بلیچینگ کمی ارزان تر است، بین ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار. و سفید کننده تخصصی بدون لیزر می تواند بین ۳۰۰ تا ۹۰۰ دلار هزینه داشته باشد.

نتیجه گیری

سفید کردن دندان ها با لیزر روشی مؤثر و ایمن برای سفید کردن دندان ها است که نتایجی مشابه سایر روش های تخصصی سفید کردن دندان ها در مطب ارائه می دهد. این روش می تواند برای سفید کردن لکه های داخلی و بیرونی، از جمله لکه های ناشی از رژیم غذایی روی سطح مینای دندان، و لکه های عمیق تر، مانند لکه های ناشی از مصرف تتراسایکلین یا ترومای دندان، استفاده شود.

این فرایند ممکن است باعث بروز مقداری حساسیت شود، و گران تر از سایر روشها است- اما بسته به نیازهای شما، ممکن است ارزش هزینه کردن برای انجام آن را داشته باشد!

سفید دندان با لیزر

سفید دندان با لیزر

پرسش های متداول در مورد سفید کردن دندان ها با لیزر

آیا سفید کردن دندان ها با لیزر مؤثر است؟

درست مانند هر فرایند دیگری برای سفید کردن دندان، میزان اثربخشی به عوامل مختلفی بستگی خواهد داشت. بیایید اکنون نگاهی داشته باشیم به شایع ترین عوامل تعیین کننده موفقیت درمان:

  • سفید کردن دندان های مایل به زرد یا قهوه ای روشن با لکه های خارجی آسان تر است.
  • سفید کردن دندان های مایل به آبی، یا دندان هایی با رگه های خاکستری ناشی از مصرف آنتی بیوتیک هایی مانند تتراسایکلین دشوارتر است.
  • تیرگی عاج در نتیجه بالا رفتن سن، می تواند سفید کردن دندان ها را دشوارتر کند.
  • ترومای دندانی می تواند باعث تیره شدن دندان شود و سفید کردن آن را دشوارتر کند.

دندان های سفید شده با لیزر چه مدت دوام دارند؟

هنگامی که بیماران دستورالعمل دندانپزشک خود را دنبال می کنند، اثرات سفید کردن می توانند حدود دو سال دوام داشته باشند. اما به خاطر داشته باشید که نتایج در بیماران مختلف متفاوت خواهند بود و به رژیم غذایی نیز بستگی خواهد داشت.

آیا شما یکی از آن بیماران مضطرب هستید که از ابزارهای دندانپزشکی می ترسند؟ خوب، شما تنها نیستید. ترس از دندانپزشکی واقعی است. ابزارهای پاکسازی دندان ها اغلب ترسناک به نظر می رسند.

تحقیقات حاکی از این هستند که اضطراب دندانپزشکی اغلب به دلیل ظاهر ترسناک ابزارهای دندانپزشکی است و دلیل اصلی اجتناب برخی از افراد از مراجعه به دندانپزشک هستند. البته این امر روی سلامت دندان های آنها تأثیر منفی دارد.

ما معتقدیم که مسلح کردن خود با اطلاعات یکی از بهترین راه های مبارزه با اضطراب است. در اینجا، ما در مورد ابزارهای اصلی دندانپزشکی صحبت خواهیم کرد و به پرسش های زیر پاسخ خواهیم داد:

  • دندانپزشکان از چه ابزارهایی استفاده می کنند؟
  • کدام ابزارها دندان ها را تمیز می کنند؟
  • از کدام ابزار کمکی برای پر کردن دندان ها استفاده می شود؟

یک نکته احتیاطی:

تجهیزات دندانپزشک ذکر شده در زیر برای استفاده در منزل نیستند. این ابزارها فقط کاربرد حرفه ای دارند و ممکن است هنگام تلاش برای استفاده شخصی از آنها، آسیب جدی به خود وارد کنید!

ابزارهای مختلفی که توسط یک دندانپزشک استفاده می شوند کدامند؟

زمانی که نوبت به دسترسی به تمام گوشه کنارهای دهان بیمار می رسد، دندانپزشکان به دقت نیاز دارند؛ از آینه ها گرفته تا پروب ها؛ این ابزارها کنترل عالی فراهم می کنند. با این حال، این ابزارها بعلاوه می توانند کمی تهدید کننده به نظر برسند. این واقعاً برای برخی افراد یک مشکل بزرگ است. به عنوان مثال، در یک مطالعه مشخص شد که ترس از درمان های دندانپزشکی، دلیل اصلی برای اجتناب از مراقبت های دندانپزشمی بین بیماران است.

همچنین، دوستانه به نظر رسیدن نام ابزارهای دندانپزشکی هیچ کمکی نمی کند. اما این امکان وجود دارد که اگر بیشتر با ابزارهای دندانپزشکان آشنا شوید، ممکن است اضطراب دندانپزشکی کمتری را تجربه کنید. دانستن اینکه انتظار چه چیزی را باید داشته باشید، می تواند به شما کمک کند احساس آمادگی بیشتری برای مراجعه به دندانپزشک داشته باشید. بنابراین، بیایید نگاهی داشته باشیم به برخی از ابزارهای متداول که می توانید در مطب دندانپزشک خود مشاهده کنید.

آینه دهان

احتمالاً یکی از ابزارهایی که نسبت به بقیه ابزارها کمتر ترس دارد آینه دندانپزشکی است. این ابزار به دندانپزشکان کمک می کند تا در عین حال که نگاه دقیقی به تمام زوایای دهان می اندازند، درک بهتری از حفره دهان شما پیدا کنند. آینه دهان بعلاوه به عنوان ابزاری برای حرکت دادن آرام بافت های دهان یا زبان برای داشتن نمایی بهتر عمل می کند.

سرنگ دندانپزشکی

هنگام صحبت از بی حسی، سرنگ دندانپزشکی، چه چیزی است که ماده بی حس کننده را به دهان شما منتقل می کند. آنها کمی بلندتر از یک سوزن یا سرنگ معمولی هستند، بنابراین دندانپزشک شما برای استفاده از بی حس کننده می تواند نقطه صحیح را هدف قرار دهد. مانند هر تزریق دیگری، تزریق اولیه ممکن است یک لحظه باعث ایجاد ناراحتی شود، اما آن ناحیه به سرعت با بی حس کننده بی حس می شود. اگر شما کمی از سوزن هراس دارید، احتمالاً بهتر است که به آن نگاه نکنید، اما این کار به سرعت اتفاق می افتد و چیزی نیست که بخواهید از آن بترسید. بسیاری از دندانپزشکان نیز قبل از استفاده از سرنگ، از یک بی حس کننده موضعی استفاده می کنند تا بتوانند سوزش اولیه سوزن را از بین ببرند.

ابزارهای حرفه ای دندانپزشکی

ابزارهای حرفه ای دندانپزشکی

پروب داسی شکل

این ابزار که “اکسپلورر دندانپزشکی” نیز نامیده می شود، برای تشخیص مشکلات دهان، مانند حفره ها استفاده می شود. گرچه این پروب در اشکال و اندازه های مختلف وجود دارد، اما یک تکه فلزی است و انتهای می تواند قلاب هایی با اشکال مختلف داشته باشد. دندانپزشکان معمولاً سطح دندان ها را از نظر سختی آنها با استفاده از پروب بررسی می کنند. همچنین می تواند برای تراشیدن تارتار و پلاک بین دندان ها مورد استفاده قرار گیرد.

اسکیلر یا جرمگیر

اسکیلر یا جرمگیر به حذف پلاک و تارتار کمک می کند. این ابزار بعلاوه به مقابله با مشکلات دهانی مانند تشکیل پلاک، بیماری پریودنتال و دیگر اشکال رسوبات که نمی توان با یک پروب آنها را تراشید، کمک می کند. اکثر این رسوبات در پاکت های کوچک بین دندان ها گیر می کنند.

گرچه مسواک زدن و نخ دندان کشیدن ممکن است بخش قابل توجهی از آنها را از بین ببرد، اما یک مسواک نمی تواند به مناطقی دسترسی پیدا کند که یک جرمگیر می تواند برای پاکسازی عمقی تر به آنجا برسد. امروزه، جرمگیرهای اولتراسونیک در دسترس هستند که به جای خراش دادن، با استفاده از انرژی لرزش، رسوبات منسجم را از بین می برند. این مشکلات دهان در صورت عدم درمان، می توانند منجر به بروز بیماری پریودنتال یا پوسیدگی دندان شوند.

دستگاه مکش

عموماً دو نوع دستگاه مکش وجود دارد که توسط دندانپزشکان استفاده می شود. خارج کننده بزاقsaliva ejector از سطح پایین مکش استفاده می کند و از یک لوله پلاستیکی تو خالی J تشکیل شده است. به لطف شکل لوله، نیاز نیست که تمام مدت نگه داشته شود؛ بلکه، روی دندان های فک پایین آویزان می شود، و بزاق و آب از انتهای باز خارج می کند. ابزار مکش دیگر که عموماً توسط دندانپزشک استفاده می شود یک دستگاه مکش سطح بالا است که برای تارتار، قطعات دندان و پر شدگی های قدیمی استفاده می شود.

دریل دندانپزشکی

شما به ندرت کسی را پیدا می کنید که از دریل دندانپزشکی نترسد! این ابزار دندانپزشکی به منظور زدودن مؤثر پوسیدگی های دندانی قبل از پر کردن حفره، استفاده می شود. این دریل همچنین شامل مکانیسم اسپری کردن آب به صورت باریک، هنگام برش زدن دندان ها است. آب جلوی داغ شدن بیش از حد دریل را می گیرد، زیرا در غیر این صورت منجر به آسیب دندان خواهد شد. ایجاد حفره در دندان با دریل می تواند ناراحت کننده باشد، زیرا لرزش را به دندان ها و لثه ها می فرستد. گرچه این می تواند دردناک باشد، اما دندانپزشکان سعی می کنند آن را با استفاده از بی حس کننده موضعی به حداقل برسانند.

قالب ها

دندانپزشکان برای فرایندهای دندانپزشکی مانند قرار دادن روکش ها، اغلب به قالب گیری از دندان های شما نیاز دارند. قالب ها فرم های کوچک پر از مایع هستند که با گذشت زمان سفت می شوند، و شکل دقیق دندان های شما را به خود می گیرند. گرچه قالب می تواند مزه تلخی داخل دهان شما بوجود بیاورد، اما ارزش مشکلاتش را دارد. اگر شما خوش شانس باشید، دندانپزشک شما ممکن است یک نمونه مزه دار از آنها را داشته باشد.

ابزارهای حرفه ای دندانپزشکی

ابزارهای حرفه ای دندانپزشکی

چه ابزارهای دندانپزشکی برای تمیز کردن دندان ها استفاده می شوند؟

در طول فرایند تمیز کردن معمولی دندان ها چندین ابزار دندانپزشکی استفاده می شوند، از جمله آینه دهان، اسکیلر (جرمگیر) و ابزارهای مسواک زدن و پولیش کردن. بیایید نگاهی داشته باشیم به اینکه این ابزارها چگونه استفاده می شوند.

  • این فرایند معمولاً با شستشوی دهان با آب یا دهانشویه آغاز می شود. این کار باعث پاک شدن دهان از وجود میکروب های مضر می شود.
  • سپس، دندانپزشک از یک آینه دهان برای پیدا کردن درک بهتر از بهداشت دهان و دندان ها استفاده می کند. این یکی از مراحل حیاتی برای تمیز کردن مؤثر دندان ها است.
  • اکنون که دندانپزشک از مناطقی که نیاز به مراقبت دارند آگاه است، از یک اسکیلر برای تراشیدن و زدودن پلاک ها و سایر رسوبات استفاده می شود. انتهای قلاب- شکل این ابزار، دسترسی به پاکت های کوچکی را آسان تر می کند که اغلب به آنها توجهی نمی شود.
  • هنگامی که رسوبات ناخواسته و دیگر جرم های تشکیل شده از بین رفتند، دندانپزشک برای سفیدی بهتر دندان ها از یک ابزار برای پولیش کردن دندان ها استفاده می کند. این ابزارهای پولیش که عمدتاً برقی هستند، لکه ها و سایر رسوبات را از سطوح دندان ها از بین می برند.

چه ابزارهای دندانپزشکی برای پر کردن استفاده می شوند؟

پر کردن دندان ها شامل تمیز کردن پوسیدگی و پر کردن حفره با یک ماده مخصوص است. یک حفره با پر کردن درمان می شود، فرایندی که در آن دندانپزشک پوسیدگی را پاکسازی می کند و از آمالگام، رزین کامپوزیت، طلا، یا گلاس آینومر برای پر کردنحفره استفاده می کند. دندانپزشک از ابزارهای مختلفی از جمله دریل استفاده می کند. این فرایند معمولاً شامل بی حس کردن دندان و استفاده از بی حس کننده های موضعی است.

سپس دندانپزشک شما از یک دریل دندانپزشکی برای حذف پوسیدگی های دندان استفاده می کند. دستگاه مکش آب و رسوبات را خارج می کند، و منطقه اطراف دندان و داخل دهان را تمیز نگه می دارد. هنگامی که دندان تمیز می شود، با رزین کامپوزیت پر می شود که به مرور زمان فرم حفره را به خود می گیرد. رزین به صورت لایه به لایه اعمال می شود، و در هر مرحله پس از اعمال هر لایه نور UV تابانیده می شود.

در نهایت، پس از چند لایه، رزین حفره را به طور کامل پر می کند تا ظاهر طبیعی دندان را احیاء کند. دندانپزشک از یک دستگاه پولیش برای پرداخت نهایی و صاف و صیقلی کردن سطح ترمیم دندان استفاده می کند.

هزینه های پر کردن دندان به نوع پر شدگی که شما انتخاب خواهید کرد بستگی خواهد داشت. در اینجا نگاهی اجمالی خواهیم داشت به برخی از متداول ترین موادی که برای پر کردن استفاده می شوند:

نوع پر شدگی هزینه دوام مزایای اصلی
آمالگام اندک محکم؛ ۱۰ تا ۱۵ سال دوام دارد. مقرون به صرفه، محکم برای سطوح جونده
رزین کامپوزیت متوسط خوب؛ ۵ تا ۱۰ سال دوام دارد. زیبایی خوب، مناسب برای پر کردن حفره های کوچک
گلاس آینومر متوسط نسبتاً خوب؛ تا ۵ سال دوام دارد. زیبایی خوب، فلوراید آزاد می کند.
طلا زیاد محکم؛ ۱۵ سال دوام دارد. بسیار قوی و با دوام.
ابزارهای حرفه ای دندانپزشکی

ابزارهای حرفه ای دندانپزشکی

نتیجه گیری

آشنا شدن با ابزارهای دندانپزشکی و عملکرد آنها می تواند به شما کمک کند که احساس آمادگی بیشتری برای مراجعه بعدی خود به دندانپزشک داشته باشید، که خوشبختانه هر گونه اضطراب دندانی که ممکن است داشته باشید را کاهش خواهد داد.

از آینه ها گرفته تا دریل ها، هر ابزار هدف خود را دارد، و خبر خوب این است که اکثر ابزارها واقعاً کاملاً بی ضرر هستند. اگر شما یک فرایند در پیش دارید که نیاز به ایجاد حفره دارد، دندانپزشک برای شما از بی حس کننده ها استفاده می کند تا درد را کاهش دهد. در حقیقت، ممکن است حتی چیزی جز ارتعاشات دریل را احساس نکنید!

و به یاد داشته باشید، ابزارهای دندانپزشکی صرفاً برای کاربرد حرفه ای استفاده می شوند، سعی نکنید از این ابزارها برای کاربرد در منزل توسط خودتان یا افراد غیر متخصص استفاده کنید.

پرسش های متداول در مورد ابزارهای دندانپزشکی

آیا تراشیدن پلاک های از روی دندان ها در منزل مشکلی ندارد؟

هرگز خودتان از ابزارهای دندانپزشکی استفاده نکنید. بلکه به جای آن، برای حذف پلاک ها از روی دندان ها، باید یک قرار ملاقات با دندانپزشک خود برنامه ریزی کنید. اکثر ابزارهای دندانپزشکی بسیار تیز هستند و تنها برای استفاده توسط متخصصان حرفه ای تولید شده اند.

دندانپزشکان و دستیاران دندانپزشکان برای زدودن بی خطر پلاک و تارتار از سطح دندان های شما آموزش خاص دیده اند. اگر از آنها درست استفاده نشود، به راحتی می توانند موجب آسیب به لثه و تحلیل لثه شوند (لثه ها از روی دندان ها کنار می روند و ریشه های حساس دندان ها بدون پوشش باقی می مانند.

بسیاری از زنان دوست دارند در حالی که باردار هستند بهترین ظاهر را داشته باشند. بنابراین، ممکن است آنها علاقه مند به سفید کردن دندان های خود باشند. رنگ دندان ها نقش بزرگی در ظاهر کلی فرد ایفا می کند.

دندان هایی که بد رنگ شده اند احتمالاً جذابیت کمتری دارند. با این حال، محصولات بدون نسخه و تخصصی سفید کننده دندان ها اغلب برای از بین بردن لکه های دندانی مؤثر هستند.

اگر شما در حال حاضر باردار هستید، ممکن است به این فکر می کنید که آیا می توانید بدون هیچ خطری دندان های خود را در دوران بارداری سفید کنید یا خیر. در اینجا مقداری اطلاعات برای کمک به پاسخ دادن به پرسش های شما در مورد سفید کردن دندان ها در دوران بارداری به شما ارائه می دهیم.

سفید کردن دندان ها چگونه عمل می کند؟

سفید کردن دندان ها، که تحت عنوان بلیچینگ دندان نیز شناخته می شود، به صورت شیمیایی لکه های دندانی را از بین می برد. در یک جلسه دندانپزشکی، یک محصول سفید کننده دندان برای یک دوره مشحص شده روی دندان ها اعمال می شود تا به حذف لکه هایی که به مرور زمان درون مینای دندان به دام افتاده اند، کمک کند.

محصولات سفید کننده دندانی در برطرف کردن تغییر رنگ های ناشی از خوردن مواد غذایی و نوشیدنی های دارای رنگدانه های پر رنگ مؤثر هستند، اما آنها نمی توانند لکه های دائمی را از بین ببرند، مانند لکه های ناشی از نقص مادرزادی یا ترومای دندانی.

سفید کردن دندان در بارداری

سفید کردن دندان در بارداری

آیا پزشکان سفید کردن دندان ها در دوران بارداری را توصیه می کنند؟

تحقیقات اندکی برای اثبات ایمنی کیت های سفید کننده دندان در طول دوران بارداری وجود دارد. بنابراین، بسیاری از پزشکان توصیه می کنند که زنان باردار قبل از شروع درمان سفید کردن دندان های خود تا پس از زایمان و شیردهی صبر کنند. اکثر سفید کننده های شیمیایی دندان ها حاوی هیدروژن پراکسید هستند، که از نظر شیمیایی به سادگی آب است با یک اتم اکسیژن اضافی در آرایش آن. با این حال، هیدروژن پراکسید در صورت استفاده در غلظت های بالا می تواند باعث بروز آسیب به بافت شود.

ژنژیویت بارداری و سفید کردن دندان ها

یکی دیگر از دلایل برای به تأخیر انداختن درمان سفید کردن دندان ها تا پس از تولد فرزند شما، ژنویت بارداری است. شرایطی که باعث التهاب لثه می شود، و به دلیل هورمون های بارداری رخ می دهد.

هورمون های بارداری جریان خون به لثه ها را افزایش می دهند، و آنها را بیشتر مستعد خونریزی، تورم و تحریک پذیری می کند. بهداشت با دوام دندانی می تواند به کاهش التهاب لثه کمک کند، اما مواد شیمیایی درون کیت سفید کننده دندان ممکن است حساسیت بافت های لثه را، که از قبل وجود داشته است، تشدید کنند.

سفید کردن دندان در بارداری

سفید کردن دندان در بارداری

سفید کننده های طبیعی دندان ها

پزشکان و دندانپزشکان ممکن است از دادن یک کیت تخصصی یا بدون نسخه سفید کننده دندان به شما اجتناب کنند، اما ممکن است استفاده از سفید کننده های طبیعی دندان ها را برای شما مناسب بدانند.

سفید کننده های طبیعی دندان ها اغلب از خوراکی های معمولی هستند که استفاده از آنها در دوران بارداری برای سفید کردن دندان ها بی خطر تشخیص داده می شود. در اینجا به معرفی چند سفید کننده طبیعی می پردازیم:

  • توت فرنگی. توت فرنگی را می توان له کرد و به شکل خمیری درآورد که بتوان آن را با انگشت روی دندان ها اعمال کرد. انواع توت ها حاوی اسید مالیک هستند، که به حل شدن لکه های دندانی کمک می کند تا بتوانند راحت تر از بین بروند. با این حال، توت فرنگی فقط باید حدود پنج دقیقه در جای خود باقی بماند. از آنجا که انواع توت ها اسیدی هستند، اگر برای مدت زمان طولانی روی دندان ها باقی بمانند، ممکن است به مینای دندان ها آسیب برسانند.
  • سرکه سیب. سرکه سیب نیز مانند توت فرنگی حاوی اسید مالیک است. سرکه را می توان روی دندان ها اعمال کرد و سپس با آب شستشو داد. پس از شستشوی کامل، می توانید مسواک بزنید، اما بهتر است ابتدا چند دقیقه صبر کنید. مواد اسیدی، مانند سرکه، می توانند به طور موقت مینای دندان ها را نرم کنند. مسواک زدن خیلی زود پس از استفاده از سرکه می تواند باعث فرسایش مینای دندان ها شود.
  • جوش شیرین. جوش شیرین یک ساینده خفیف است و می تواند به از بین بردن لکه های دندانی کمک کند. برای استفاده از جوش شیرین به عنوان یک سفید کننده طبیعی، یک خمیر نرم از جوش شیرین و آب را با مسواک خود، مانند مسواک زدن معمولی، روی دندان های خود بزنید. شوری طعم آن ممکن است در دوران بارداری غیر قابل تحمل باشد، اما جوش شیرین می تواند به زدودن تغییر رنگ های سطحی کمک کند.
  • زردچوبه. زردچوبه، که ادویه ای است که به کاری و خردل رنگ زرد آنها را می دهد، می تواند برای سفید کردن دندان ها استفاده شود. برای سفید کردن دندان ها با زردچوبه، ادویه را به فرچه مرطوب مسواک خود بزنید. با این حال، هنگام مسواک زدن مراقب باشید. گرچه زردچوبه می تواند دندان های شما را سفید کند، اما این ادویه برعکس می تواند باعث رنگی شدن دست و لباس شما شود.
سفید کردن دندان در بارداری

سفید کردن دندان در بارداری

مراجعات منظم به دندانپزشک برای سفید کردن دندان ها

در طول یک پاکسازی حرفه ای، که در طول یک مراجعه به دندانپزشک انجام می شود، دندانپزشک تارتار انباشته شده را از روی دندان ها حذف می کند. تارتار، که پلاک سخت شده است، دارای رنگ زرد است که می تواند دندان های شما را بد رنگ کند.

پاکسازی دندان ها در طول بارداری شما باید ادامه یابد. در حقیقت، ممکن است در این زمان مهم تر از همیشه باشد، زیرا می تواند به جلوگیری از بیماری پریودنتال کمک کند، که با زایمان زودرس و نوزادان کم وزن هنگام تولد ارتباط دارد.

پاپیلاهای قارچی شکل برجستگی های کوچکی هستند که روی زبان و طرفین آن واقع شده اند. آنها همرنگ بقیه زبان هستند و در شرایط عادی غیر قابل تشخیص هستند. آنها بافتی خشن به زبان شما می دهند که در عمل خوردن به شما کمک می کنند. آنها همچنین حاوی جوانه های چشایی و حسگرهای دما هستند.

علل تورم جوانه های چشایی

تورم جوانه های چشایی نسبتاً رایج است زیرا شرایط مختلفی وجود دارند که می توانند باعث بروز این شرایط شوند. اغلب اوقات، این دلایل جدی نیستند و این برجستگی ها بدون هیچ مداخله ای سریع برطرف می شوند. اگر برجستگی های روی زبان شما مداوم هستند، در حال رشد و یا گسترش هستند، و یا عمل خوردن را برای شما دشوار کرده اند، به پزشک خود مراجعه کنید.

تورم جوانه چشایی یا پاپیلا

تورم جوانه چشایی یا پاپیلا

برجستگی های کاذب (پاپیلاهای زبانی گذرا)

حدود نیمی از ما در یک مقطع زمانی برجستگی های کاذب را تجربه کرده ایم. این برجستگی های سفید یا قرمز کوچک زمانی شکل می گیرند که پاپیلا ها تحریک و کمی متورم می شوند. همیشه مشخص نیست که چرا این اتفاق رخ می دهد، اما ممکن است با استرس، سیگار کشیدن، هورمون ها، غذاهای خاص، غذاهای داغ یا تند ارتباط داشته باشد. گرچه پاپیلاهای کاذب می توانند ناراحت کننده باشند، اما آنها جدی نیستند و معمولاً بدون درمان و در عرض چند روز می توانند برطرف شوند. با این حال، برجستگی ها می توانند دوباره تکرار شوند.

پاپیلاهای زبانی بثوری در میان کودکان شایع تر هستند و به احتمال زیاد مسری نیز می باشند. این مشکل می تواند با تب و تورم غدد همراه باشد. بعلاوه، گاهی اوقات با یک عفونت ویروسی همراه است. به طور کلی به درمان نیاز ندارد و ظرف دو هفته برطرف می شود، اما می تواند دوباره تکرار شود. شستشو با آب نمک یا آب سرد، خوردن غذاهای نرم و آبکی، ممکن است مقداری تسکین دهنده باشد.

آفت دهان

آفت های دهان می توانند در هر نقطه ای داخل دهان، از جمله زیر زبان بوجود بیایند. علت این زخم های دردناک، قرمز ناشناخته است. خوشبختانه، آنها مسری نیستند. داروهای ضد درد بدون نسخه ممکن است علائم را کاهش دهند. زخم های آفتی معمولاً ظرف ۱۰ روز و بدون درمان بهتر می شوند. در صورت پایدار بودن آنها، همراه بودن با تب، یا بد بودن اوضاع آنها به گونه ای که نتوانید چیزی بخورید یا بنوشید باید به پزشک مراجعه کنید. داروهای موضعی تقویتی تجویزی ممکن است کمک کنند.

پاپیلیومای شاخی یا پوسته پوسته شونده

پاپیلومای شاخی با پاپیلوما ویروس انسانی همراه است. این نوع پاپیلوما معمولاً تکی است و شکل برجسته نامنظم دارد که می تواند با جراحی یا با کمک تخلیه با لیزر درمان شود. هیچ درمانی برای HPV وجود ندارد، اما علائم تکی می توانند مورد توجه قرار گیرند.

سیفلیس

سیفلیس یک عفونت منتقل شونده از راه جنسی است. این عارضه معمولاً با یک زخم کوچک و بدون درد شروع می شود که درمان آن آسان است. به دنبال زخم اولیه بثورات بروز پیدا می کنند. با پیشرفت بیماری زخم های بیشتری می آیند و می روند. در مراحل اولیه، سیفلیس به راحتی با آنتی بیوتیک ها درمان می شود. در طول مراحل ثانویه، زخم ها ممکن است داخل دهان و روی زبان ظاهر شوند. این زخم ها اگر بدون درمان باقی بمانند، می توانند منجر به بروز عوارض جدی و حتی مرگ شوند.

تب مخملک

تب مخملک می تواند منجر به بروز ‘زبان توت فرنگی’ شود. این شرایط باعث قرمز و متورم زبان شدن، و پر از نقاط برجسته شدن آن خواهد شد. این عفونت باکتریایی می تواند باعث بروز بثورات پوستی و تب نیز شود. تب مخملک معمولاً خفیف است و می تواند با آنتی بیوتیک ها درمان شود. عوارض نادر عبارتند از ذارت الریه، تب روماتیسمی و بیماری کلیوی. تب مخملک بسیار مسری است، بنابراین باید جدی گرفته شود.

گلوسیتیس Glossitis یا التهاب زبان

گلوسیتیس زمانی است که التهاب باعث می شود زبان شما به جای دارای نقاط برجسته بودن صاف به نظر برسد. این ممکن است نتیجه علل محتلفی باشد، از جمله یک واکنش آلرژیک، سیگار کشیدن و سایر تحریک کننده ها یا عفونت. درمان به علت بستگی دارد. اگر التهاب زبان تداوم داشته باشد یا تکراری باشد، به پزشک خود مراجعه کنید.

سرطان دهان

اکثر برجستگی های روی زبان جدی نیستند، اما برخی از آنها سرطانی هستند. برجستگی های سرطانی معمولاً روی طرفین زبان ظاهر می شوند، نه در قسمت بالای آن. شایع ترین نوع سرطان که روی زبان گسترش پیدا می کند، سرطان سلول سنگفرشی است.

سرطان زبانی دهان روی قسمت جلوی زبان ظاهر می شود. توده ممکن است خاکستری، صورتی یا قرمز رنگ باشد. لمس کردن آن ممکن است باعث خونریزی شود.

سرطان می تواند در پشت یا پایه زبان نیز رخ دهد. تشخیص آن ممکن است دشوارتر باشد، بویژه به این دلیل که در ابتدا هیچ دردی وجود ندارد. با پیشرفت آن ممکن است دردناک باشد.

اگر سرطان مشکوک باشد، به احتمال زیاد پزشک یک نمونه بافت را برای بررسی زیر میکروسکوپ (بیوپسی) می گیرد. گزینه های درمان بسته به نوع و مرحله سرطان عبارتند از جراحی، شیمی درمانی و رادیوتراپی.

فیبروم تروماتیک

فیبروم تروماتیک یک زائده صاف و صورتی رنگ روی زبان، ناشی از تحریک مزمن است. تشخیص آن دشوار است، بنابراین معمولاً بیوپسی یا نمونه برداری ضروری است. در صورت لزوم، زائده می تواند با جراحی برداشته شود.

کیست لنفو اپیتلیال

این کیست های زرد نرم معمولاً زیر زبان ظاهر می شوند. علت آنها مشخص نیست. کیست ها خوش خیم هستند و می توانند با جراحی برداشته شوند.

بهداشت ضعیف دهان و دندان ها

بهداشت ضعیف دهان و دندان می تواند منجر به رشد بیش از حد و عفونت جوانه های چشایی با باکتری ها و ویروس ها شود. بهداشت خوب دهان و دندان باید هر روز رعایت شود و شامل مسواک زدن دو بار در روز، نخ دندان کشیدن روزانه، و استفاده از دهانشویه است.

خشکی دهان

خشکی دهان نیز می تواند منجر به رشد بیش از حد باکتری ها شود. هیدراته ماندن بدن مهم است.

رفلاکس اسید معده

رفلاکس اسید زمانی است که اسید از معده شما به مری باز می گردد. گاهی اوقات این اسید می تواند راه خود را تا دهان شما باز کند، که می تواند باعث سوختگی زبان و تورم جوانه های چشایی شود. بهبود رژیم غذایی با پرهیز از غذاهایی که می توانند موجب تشدید رفلاکس شوند، اولین گام برای درمان این مشکل است. این به معنی اجتناب از غذاهای گرم و تند، کافئین قهوه، شکلات، نوشابه، غذاهای چرب و غیره است. علاوه بر این، پس از خوردن غذا حداقل به مدت ۲ ساعت از دراز کشیدن اجتناب کنید. داروهای ضد رفلاکس برای بیمارانی در دسترس هستند که با وجود این اقدامات احتیاطی همچنان رفلاکس آنها ادامه دارد.

غذاهای خیلی داغ یا سرد

اینها می توانند باعث سوختگی زبان و تورم جوانه های چشایی شوند شوند. البته، اجتناب از این غذاها بهترین گام خواهد بود. اگر قبلاً زبان خود را سوزانده باشید، سپس استفاده از یخ برای کمک به تسکین آن می تواند به کاهش علائم آن کمک کند، اما در اغلب موارد، این مشکل در طول چند روز حل خواهد شد.

غذاهای تند و غذاهای اسیدی

این خوراکی ها می توانند رفلاکس را تشدید کنند که همانطور که در بالا ذکر شد، درمان می شود. غذاهای بسیار تند مانند فلفل های تند یا غذاهای اسیدی مانند مرکبات نیز می توانند باعث تحریک خود زبان و تورم جوانه های چشایی شوند.

کمبود ویتامین

کمبود ویتامین های ضروری مانند ویتامین B، کمبود آهن و سایر مواد مغذی ممکن است باعث التهاب جوانه های چشایی شود.

آیا دندان بیماری دارید که باعث بروز درد شدید می شود؟ یا شاید اخیرا یکی از دندان های خود را از دست داده اید و اکنون شما مانده اید و لبخندی نه چندان جذاب. آیا شما هم در حال فکر کردن به این موضوع هستید که چه کاری می توانید انجام دهید تا لبخند مرواریدی خود را بازگردانید؟

خوش به حال شما، ایمپلنت های دندانی یک روزه یا فوری در دنیای دندانپزشکی بسیار محبوب شده اند. فرایند کاشت ایمپلنت های سنتی می تواند چند ماه طول بکشد. با این حال، با ایمپلنت های یک روزه، شما می توانید لبخند خود را در کوتاه ترین زمان ممکن بازسازی کنید.

اما ایمپلنت های یک روزه چگونه عمل می کنند؟ آیا آنها امن هستند؟

ما شما در این مقاله شما را در جریان تمام اطلاعات مربوط به ایمپلنت های دندانی یک روزه قرار می دهیم. شما در زمانی کوتاه تر از آنکه حتی فکرش را بکنید می توانید صاحب لبخندی جدید و درخشان شوید.

ایمپلنت دندانی یک روزه یا فوری چیست؟

برای بیان ساده آن، ایمپلنت های دندانی یک روزه یا فوری راحت ترین راه برای دریافت یک لبخند بی نقص جدید هستند. بنابراین، به جای گذراندن هفته ها یا ماه ها در مطب دندانپزشک خود در انتظار دندان های جدید، تنها در یک بار مراجعه به دندانپزشک می توانید تمام آنها را دریافت کنید.

اما چطور؟

خوب، برای ایمپلنت های سنتی، یک فرآیند طولانی وجود دارد. ابتدا باید دندان آسیب دیده کشیده شود، سپس ۳ ماه انتظار برای بهبود حفره دندان لازم است.

پس از آن، ایمپلنت را جایگذاری می کنیم، به دنبال آن یک دوره انتظار دیگر ۳ تا ۶ ماهه لازم است. در نهایت، روکش روی ایمپلنت قرار می گیرد. در مجموع، این روند حدود ۵ تا ۱۰ ماه طول می کشد.

با این حال، ماهیت ایمپلنت های دندانی یک روزه بسیار سریع تر است. واقعاً لازم است سه مرتبه به دندانپزشک مراجعه کنید. یک بار برای مشاوره، یک بار برای جراحی، و در نهایت جایگذاری روکش یا بریج یا پروتز مصنوعی.

اما با ایمپلنت های دندانی یک روزه، فرایند واقعی در یک بار مراجعه تکمیل خواهد شد. این بدان معنی است که هیچ زمان انتظاری برای بهبود نیاز نیست. به این معنی که شما سریع تر از آنکه بگویید “سیب” یک لبخند جدید خواهید داشت.

ایمپلنت فوری یا یک روزه

ایمپلنت فوری یا یک روزه

جوانب مثبت و منفی ایمپلنت های دندانی یک روزه یا فوری

برای برخی، این فرآیند سریع می تواند خیلی خوب باشد. پس چقدر مؤثر است، واقعاً؟ از کجا می دانید  کاری که انجام می دهید بهترین کار برای دندان های شما است؟

جوانب مثبت ایمپلنت های دندانی یک روزه

ایمپلنت های روزانه تنها بیشتر و کارآمدتر می شوند. نرخ موفقیت برای این جراحی صعود است.

در واقع، با توجه به مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی، تفاوت در میزان موفقیت ایمپلنت های دندانی یک روزه در مقابل ایمپلنت های سنتی، از لحاظ آماری ناچیز است.

چند مزیت دیگر از جراحی یک روزه ایمپلنت های دندانی شامل موارد زیر است:

  • شما مطب را با یک لبخند کامل ترک می کنید.
  • جوش خوردن ایمپلنت به استخوان آسان تر است.
  • روند بهبود برای لثه ها آسان تر است.
  • ایمپلنت باکتری ها را از حفره در حال بهبود دندان کشیده شده دور نگه می دارد.

روی هم رفته، این بدان معنی است که شما مطب را با آرامش خاطر ترک خواهید کرد. بدن و ظاهر شما راحت تر خواهند بود.

معایب ایمپلنت های دندانی یک روزه یا فوری

قبل از تصمیم گیری در مورد ایمپلنت های دندانی یک روزه باید بدانید برخی معایب نیز وجود دارند. آنها توسط جراحی پلاستیک فک و صورت و جراحی بازسازی کشف شده اند، و عبارتند از:

  • احتمال شکست آنها بیشتر از ایمپلنت های سنتی است، اما بسیار اندک.
  • تحلیل بیشتر استخوان حاشیه ای
  • ناراحتی بیشتر پس از فرایند
  • روش طولانی تر در یک مرحله

به طور کلی، خطر اصلی جراحی ایمپلنت های دندانی یک روزه، خطر بالاتر شکست ایمپلنت دندانی است. جراحی ایمپلنت های دندانی یک روزه می تواند برای بدن نیز سخت تر باشد. اگر سیستم ایمنی بدن شما مشکل داشته باشد، باید با احتیاط از ایمپلنت های دندانی یک روزه استفاده کنید.

جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی فوری چگونه انجام می شود؟

کاشت ایمپلنت های یک روزه یا فوری معمولاً ، بسته به تعداد دندان های ایمپلنت، می تواند در تنها یک جلسه، از ۳۰ دقیقه تا ۳ ساعت، انجام شود. با این حال، مهم است توجه داشته باشید که شما در واقع مطب را با دندان های دائمی خود ترک نخواهید کرد. اما، با یک لبخند کامل مطب را ترک خواهید کرد.

چطور کار میکند؟

ایمپلنت های دندانی یک روزه یا فوری هنوز هم برای بهبودی لثه ها و فک به زمان نیاز دارند. به این معنی که روکش ها تا زمانی که دهان به طور کامل بهبود پیدا نکرده است، نمی تواند کار گذاشته شود.

شما در روز فرایند خود دندان های موقت را دریافت خواهید کرد. هنگامی که دهان به طور کامل بهبود پیدا کرد، روکش های دائمی ارسال می شوند تا به راحتی جایگزین روکش های موقت شوند. به این معنی که یک لبخند کامل در روز اول، و فقط چند ماه بعد صاحب یک لبخند دائمی خواهید شد.

همانطور که قبلاً اشاره شد، در واقع برای سه قرار ملاقات جداگانه باید حضور داشته باشید. مشاوره قبل از عمل، عمل جراحی اصلی، و یک روند پیگیری بعدی. ما هر کدام از اینها را طراحی می کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که بیشترین مراقبت ها را دریافت می کنید و مطب را با یک لبخند درخشان و سالم ترک می کنید.

ایمپلنت فوری یا یک روزه

ایمپلنت فوری یا یک روزه

چه کسانی گزینه های مناسبی برای دریافت ایمپلنت های دندانی یک روزه هستند؟

اگر یک یا چند دندان از دست رفته یا آسیب دیده داشته باشید و بخواهید بهبود فوری و کاربردی در وضعیت زیبایی و سلامت دهان و دندان ها و لبخند خود ایجاد کنید، و بخواهید از نتایجی بهره مند شوید که با مراقبت مناسب می توانند یک عمر دوام داشته باشند، ایمپلنت های دندانی فوری یا یک روزه گزینه ای هستند که می توانید انتخاب کنید. اما تنها تمایل و خواست شما مهم نیست، بلکه یک دسته شرایط عمومی وجود دارند که باید آنها را داشته باشید تا واجد شرایط لازم برای دریافت چنین ایمپلنت هایی باشید.

در جلسه مشاوره دندانپزشک مشخص خواهد کرد که آیا شما برای دریافت ایمپلنت های دندانی در یک روز مناسب هستید یا خیر. او یک ارزیابی جامع دندانی انجام خواهد داد تا مشخص کند آیا شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت و روکش آن در یک روز دارید یا خیر و اینکه آیا این روش برای نیازهای خاص شما مناسب است یا خیر.

به طور کلی، شما ممکن است گزینه مناسبی برای ایمپلنت های دندانی یک روزه باشید اگر شرایط زیر را داشته باشید:

تراکم مناسب استخوان در ناحیه دندان های از دست رفته

ایمپلنت های دندانی باید توسط استخوان فک حمایت شوند. برای نصب موفق ایمپلنت، استخوان فک باید به اندازه کافی منسجم باشد تا ایمپلنت به طور محکم توسط بافت استخوان در محل خود حفظ شود. حتی ذره ای پایین بودن کیفیت استخوان باعث خواهد شد ایمپلنت در معرض خطر شکست قرار بگیرد. بیمارانی که بافت استخوان لازم را ندارند ممکن است به دریافت پیوند استخوان نیاز داشته باشند تا قبل از دریافت ایمپلنت ها بهبود یابند.

سلامت خوب دهان و دندان

یک گزینه خوب برای دریافت ایمپلنت های دندانی یک روزه باید از سلامت دهان و دندان خوبی برخوردار داشته باشد. اگر دندانپزشک متوجه شود که بیمار به بیماری لثه یا برخی از مشکلات دندانپزشکی دیگر مبتلا است، ممکن است ابتدا اقدام به درمان این مشکلات کند.

سلامت خوب عمومی

دندانپزشک همچنین سلامت عمومی بیمار خود را ارزیابی خواهد کرد. ایمپلنت ها به جراحی دهان و دندان نیاز دارند، بنابراین دندانپزشک باید اطمینان حاصل کند که بیمار هیچ گونه بیماری ندارد که ممکن است درمان را پیچیده کند. بیمار نباید شرایط پزشکی داشته باشد که ممکن است روی بهبود استخوان تاثیر منفی داشته باشد. بیماران قبل از دریافت ایمپلنت ها باید از نظر این شرایط مورد بررسی قرار بگیرند:

  • فشار خون بالا
  • دیابت
  • بیماری هایی که روی سیستم ایمنی بدن تاثیر می گذارند
  • بیمار همچنین باید دندانپزشک را از هر گونه دارویی که مصرف می کند مطلع سازد.

افراد سیگاری که تمایلی به ترک سیگار ندارند، ایمپلنت های یک روزه ممکن است درمان موفقی برای آنها نباشد.

عدم سابقه دندان قروچه یا براکسیسم

دندانپزشک بعلاوه در جستجوی دندان های فرسوده، شکسته و تحت فشار خواهد بود. فردی که فک ها خود را به یکدیگر فشار می دهد و دندان های خود را روی یکدیگر می ساید، واجد شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت های دندانی یک روزه نیست. آنها به احتمال زیاد باعث لق شدن ایمپلنت و دندان های تازه نصب شده خود خواهند شد. این عادت می تواند به ایمپلنت ها آسیب وارد کند و منجر به شکست ایمپلنت شود.

ایمپلنت فوری یا یک روزه

ایمپلنت فوری یا یک روزه

انواع ایمپلنت های دندانی یک روزه یا فوری

همه ایمپلنت های دندانی به یک شکل ساخته نمی شوند. طول فرایند و زمان بهبود شما تا حد زیادی به نوع ایمپلنتی بستگی دارد که شما دریافت خواهید کرد. انواع مختلف ایمپلنت های یک روزه یا فوری عبارتند از:

ایمپلنت دندانی تکی

درست همانطور که به نظر می رسد، اینها عبارتند از کاشت یک دندان کاذب تنها، که تحت عنوان روکش نیز شناخته می شوند. برای کاشت، ابتدا باید یک ابزار تیتانیومی کوچک داخل لثه جایگذاری می شود. این به عنوان یک “ریشه” مصنوعی برای محافظت از روکش عمل می کند.

روکش معمولاً از سرامیک یا پرسلن ساخته شده است. ارتودنتیست مراقبت ویژه ای انجام خواهد داد تا اطمینان حاصل شود که روکش با بقیه دندان ها مطابقت دارد. به این ترتیب هیچ کس نمی تواند متوجه تفاوت بین دندان کاذب و بقیه دندان ها داخل دهان شود.

ایمپلنت های دندانی برای قوس کامل دندانی

فک به چند بخش تقسیم می شود که “آرک” نامیده می شوند. اگر تمام یا بیشتر دندان ها در یک قوس دندانی جایگزین شوند، باید ایمپلنت دندانی برای یک قوس کامل دریافت خواهید کرد. دو نوع ایمپلنت های دندانی قوس کامل وجود دارند که معمولاً استفاده می شوند.

ایمپلنت های دندانی TeethXPress

این نوع ایمپلنت دارای قطعات اساسی مانند ایمپلنت دندانی تکی است. با این حال، پروتز به عنوان یک قوس دندانی کامل ظاهر می شود. بعلاوه برای هر دست دندان، تعداد کمتری ایمپلنت های تیتانیومی دریافت خواهید کرد.

برای این نوع ایمپلنت ها، تیتانیوم با استخوان فک خود پیوند خواهد خورد. به دلیل زمانی که برای بهبود فک لازم خواهد بود، در جلسه اول دندان های موقت نصب خواهند شد.

ایمپلنت فوری یا یک روزه

ایمپلنت فوری یا یک روزه

پروتز های مصنوعی بر پایه ایمپلنت های دندانی

این نوع ایمپلنت ها پروتزهای موجود را می گیرند و با پیوستن به اباتمنت هایی که در پایین وجود دارند آنها را به ایمپلنت تبدیل می کنند. اباتمنت ها در تمام ایمپلنت ها برای اتصال پروتز به ریشه تیتانیومی استفاده می شوند.

گاهی اوقات، دریافت دندان های دائمی شما با پروتز ها می تواند کمی بیشتر طول بکشد. علت این است که ممکن است شما برای فرایند کاشت به پروتزهای سفارشی نیاز داشته باشید. در هر صورت، شما مطب را با یک لبخند کامل ترک خواهید کرد.

نوع ایمپلنتی که برای شما مناسب است، تا میزان زیادی به وضعیت شما بستگی دارد. دندانپزشک شما در تصمیم گیری اولیه به شما کمک خواهد کرد.

اگر فکر می کنید ممکن است گزینه خوبی برای ایمپلنت های دندانی یک روزه یا فوری باشید، درنگ نکنید. با دندانپزشک خود تماس بگیرید تا برای مشاوره اولیه خود برنامه ریزی کنید.

دفعه بعد که یک قرص مصرف کردید، این سؤال را از خود بپرسید: این دارو با دهان و دندان من چه می کند؟

به طور کلی، داروها برای ایجاد احساس بهتر طراحی شده اند. اما همه داروها، خواه به صورت خوراکی و یا تزریقی مصرف شوند، با خطر عوارض جانبی همراه هستند و ثابت شده است که صدها دارو باعث بروز مشکلات دهانی می شوند. داروهایی که برای درمان سرطان، فشار خون بالا، درد شدید، افسردگی، آلرژی و حتی سرما خوردگی استفاده می شوند، می توانند بر سلامت دندان ها تأثیر منفی بگذارند. به همین دلیل است که نه فقط پزشک، بلکه دندانپزشک شما نیز باید همیشه از تمام داروهایی که مصرف می کنید، از جمله محصولات بدون نسخه، ویتامین ها و مکمل ها اطلاع داشته باشند.

برخی از شایع ترین عوارض جانبی داروها (دهانی) مربوط به دهان در زیر فهرست شده اند.

خشکی دهان (زروستومیا)

برخی داروها می توانند میزان بزاق دهان را کاهش دهند و باعث خشکی ناراحت کننده دهان (زروستومیا) شوند. بدون بزاق کافی، بافت های داخل دهان می توانند تحریک و ملتهب شوند. این امر خطر ابتلا به عفونت، پوسیدگی دندان و بیماری لثه را افزایش می دهد.

بیش از ۴۰۰ دارو به عنوان عامل خشکی دهان شناسایی شده اند. خشکی دهان بعلاوه یکی از عوارض جانبی برخی داروهای خاص شیمی درمانی است.

برخی از داروهایی که در فهرست عوارض جانبی آنها خشکی دهان ذکر شده است عبارتند از:

  • آنتی هیستامین ها
  • داروهای ضد افسردگی
  • داروهای ضد روان پریشی
  • داروهای بیماری پارکینسون
  • داروهای بیماری آلزایمر
  • داروهای استنشاقی ریه
  • برخی از داروهای خاص فشار خون و قلب، از جمله مهار کننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE)، مسدو کننده های کانال کلسیم، مسدود کننده های بتا، داروهای ریتم قلب و دیورتیک ها
  • داروهای تشنج
  • ایزوترتینوئین، که برای درمان آکنه استفاده می شود
  • داروهای ضد اضطراب
  • داروهای ضد تهوع و داروهای ضد اسهال
  • داروهای ضد درد مخدر
  • اسکوپولامین، که برای جلوگیری از بیماری حرکتی استفاده می شود
  • داروهای ضد اسپاسم

خشکی دهان می تواند یک مشکل آزار دهنده باشد. با این حال، بسیاری از اوقات، مزایای استفاده از دارو از خطرات و ناراحتی ناشی از خشکی دهان بیشتر است. نوشیدن مقادیر زیاد آب یا جویدن آدامس فاقد قند ممکن است به تسکین علائم شما کمک کند. جایگزین های بزاق، مانند آنهایی که داخل دهان اسپری می شوند نیز ممکن است مؤثر باشند.

عوارض دارو بر دهان و دندان

عوارض دارو بر دهان و دندان

عفونت قارچی

برخی از داروهای استنشاقی خاص که برای آسم استفاده می شوند ممکن است منجر به بروز عفونت قارچی داخل دهان شوند که کاندیدیازیس دهانی نامیده می شود. شستشوی دهان با آب پس از استفاده از داروهای استنشاقی می تواند به جلوگیری از این عارضه جانبی کمک کند.

تورم لثه (رشد بیش از حد لثه)

برخی از داروها می توانند باعث رشد زیاد بافت لثه شوند، وضعیتی که “رشد بیش از حد لثه” نامیده می شود. بافت لثه آنقدر متورم می شود که شروع به رشد روی دندان ها می کند. رشد بیش از حد لثه خطر ابتلا به بیماری پریودنتال را افزایش می دهد. بافت متورم لثه محیطی مساعد برای باکتری ها بوجود می آورد که می تواند به ساختارهای اطراف دندان آسیب وارد کند.

داروهایی که می توانند باعث تورم و رشد بیش از حد لثه شوند عبارتند از:

  • فنی توئین، یکی از داروهای تشنج
  • سیکلوسپورین، یک داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی که اغلب برای جلوگیری از پس زدن پیوند استفاده می شود
  • داروهای فشار خون به نام مسدود کننده های کانال کلسیم، که شامل نیفدیپین، وراپامیل، دیلتیازم و آملودیپین هستند.

بروز این عارضه جانبی در مردان بیشتر از زنان است. داشتن پلاک دندانی موجود نیز باعث افزایش این خطر در شما می شود. رعایت بهداشت خوب دهان و دندان و مراجعه مکرر به دندانپزشک (شاید هر سه ماه یک مرتبه) بتواند به کاهش احتمال ابتلا به این بیماری کمک کند.

التهاب مخاط داخلی دهان (موکوزیت)

موکوزیت عبارت است از التهاب بافت مرطوب پوشاننده دهان و دستگاه گوارش. این بافت غشاء مخاطی نامیده می شود. موکوزیت عارضه جانبی شایع شیمی درمانی است. پزشکان معتقد هستند که برخی داروهای خاص شیمی درمانی، از جمله متوترکسات و ۵ فلوئورواوراسیل، باعث ایجاد الگوی پیچیده ای از تغییرات بیولوژیکی می شوند که به سلول های سازنده غشاهای مخاطی آسیب می رسانند. موکوزیت باعث بروز تورم دردناک دهان و زبان می شود و می تواند منجر به خونریزی، درد و زخم های دهان شود. این وضعیت می تواند خوردن را دشوار کند.

در صورت مصرف الکل، استعمال دخانیات، عدم مراقبت از دندان ها و لثه ها، کم آبی بدن یا ابتلا به دیابت، اچ آی وی یا بیماری کلیوی، احتمال ابتلا به موکوزیت پس از مصرف داروهای شیمی درمانی بیشتر خواهد بود.

داروهای شیمی درمانی که می توانند باعث موکوزیت شوند عبارتند از:

  • آلمتوزوماب (کمپات)
  • آسپاراژیناز (السپار)
  • بلئومایسین (بلنوکسان)
  • بوسولفان (میلران، بوسولفکس)
  • کپسیتابین (زلودا)
  • کربوپلاتین (پاراپلاتین)
  • سیکلوفسفامید (سیتوکسان)
  • سیتارابین (سیتوزار- یو)
  • دانوروبیسین (سروبیدین)
  • دوستاکسل (تاکسوتر)
  • دوکسوروبیسین (آدریامایسین)
  • اپی روبیسین (النس)
  • اتوپوزید (وی پزید)
  • فلوئورواوراسیل (۵ FU)
  • جمسیتابین (جمزار)
  • هیدروکسی اوره (هیدرا)
  • ایداروبیسین (ایدامایسین)
  • اینترلوکین ۲ (پرولوکین)
  • ایرینوتسان (کامپتوسار)
  • لوموستین (CeeNU)
  • مکلورتامین (موستارژن)
  • ملفالان (الکران)
  • متوترکسات (روماترکس)
  • میتومایسین (موتامیسین)
  • میتوکسانترون (نووانترون)
  • اگزالی پلاتین (الوکساتین)
  • پاکلیتاکسل (تاکسول)
  • پمترکسد (آلیمات)
  • پنتواستاتین (نیپنت)
  • پروکاربازین (ماتولان)
  • تیوتپا (تیوپلکس)
  • توپوتکان (هیکامتین)
  • تراستوزوماب (هرسپتین)
  • ترتینوئین (وزانوئید)
  • وین بلاستین (ولبان)
  • وین کریستین (آنوکووین)
عوارض دارو بر دهان و دندان

عوارض دارو بر دهان و دندان

زخم های دهان

زخم دهان به زخم بازی گفته می شود که داخل دهان یا روی زبان ایجاد می شود. زخم های دهان اغلب با “گود شدگی های داخل دهان” مقایسه می شوند، زیرا دارای سوراخی در وسط هستند. این سوراخ در واقع شکستگی در بافت مرطوب (غشاء مخاطی) است که دهان را پوشش می دهد. زخم های دهان ممکن است آفت دهان نیز نامیده شوند.

داروهای شیمی درمانی که باعث بروز موکوزیت می شوند می توانند باعث ایجاد زخم های دهان نیز شوند. این داروها عبارتند از:

  • آلمتوزوماب (کمپات)
  • بلئومایسین (بلنوکسان)
  • کپسیتابین (زیلودا)
  • ستوکسیماب (اربیتوکس)
  • دوستاکسل (تاکسوترت)
  • دوکسوروبیسین (آدریامایسین)
  • اپی روبیسین (النس)
  • ارلوتینیب (تراسوا)
  • فلوئورواوراسیل (۵ FU)
  • متوترکسات (روماترکس)
  • سونیتینیب (سوتنت)
  • وین کریستین (اونکووین)

دیگر داروهایی که با ایجاد زخم های دهان مرتبط هستند عبارتند از:

  • آسپرین
  • طلا که برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده می شود
  • پنی سیلین
  • فنی توئین
  • سولفونامیدها
  • استرپتومایسین

تغییرات حس چشایی، از جمله طعم فلز

گاهی اوقات، یک دارو می تواند حس چشایی شما را تغییر دهد. تغییر در توانایی بدن برای حس کردن مزه ها، دیسگوزی dysgeusia نامیده می شود. برخی از داروها می توانند طعم غذا را متفاوت کنند یا طعم فلزی، شوری یا تلخی را در دهان ایجاد کنند. تغییرات چشایی بویژه در میان بیماران مسن که چندین دارو مصرف می کنند رایج است.

معمولاً تغییرات حس چشایی موقتی است و با قطع مصرف دارو از بین می رود.

داروهای شیمی درمانی، از جمله متوترکسات و دوکسوروبیسین، یکی از علل شایع تغییرات حس چشایی هستند.

داروهای زیاد دیگری هستند که با تغییرات طعم مرتبط می باشند. آنها عبارتند از:

  • داروهای آلرژی (آنتی هیستامین)
  • کلرفنیرامین مالئات
  • آنتی بیوتیک ها
  • آمپی سیلین
  • بلئومایسین
  • سفاماندول
  • لووفلوکساسین (لواکین)
  • لینکومایسین
  • تتراسایکلین ها
  • ضد قارچ
  • آمفوتریسین B
  • گریزئوفولوین
  • مترونیدازول
  • داروهای ضد روان پریشی
  • لیتیوم
  • تری فلوپرازین
  • داروهای آسم
  • بامیفیلین
  • بیس فسفونات ها
  • اتیدرونات
  • داروهای فشار خون
  • کاپتوپریل، یک مهار کننده ACE
  • دیلتیازم، مسدود کننده کانال کلسیم
  • انالاپریل، یک مهار کننده ACE
  • رقیق کننده های خون
  • دی پیریدامول
  • داروهای کاهش دهنده کلسترول
  • کلوفیبرات
  • کورتیکواستروئیدها (که برای درمان التهاب استفاده می شوند)
  • دگزامتازون (DMSO)
  • هیدروکورتیزون
  • داروهای دیابت
  • گلیپیزید
  • دیورتیک ها
  • آمیلوراید
  • اسید اتاکرینیک
  • داروهای گلوکوم
  • استازولامید
  • داروهای نقرس
  • آلوپورینول
  • کلشی سین
  • داروهای قلب
  • پچ نیتروگلیسیرین
  • داروهای کم خونی ناشی از فقر آهن
  • سوربیتکس آهن (تزریق شده)
  • شل کننده های عضلانی
  • باکلوفن
  • کلرمزانون
  • داروهای بیماری پارکینسون
  • لوودوپا
  • درمان آرتریت روماتوئید
  • طلا
  • داروهای تشنج
  • کاربامازپین
  • فنی توئین
  • داروهای تیروئید
  • کاربیمازول
  • متیمازول
  • داروهای ضد پس زدن پیوند
  • آزاتیوپرین
  • داروهای سل
  • اتامبوتول
  • محصولات ترک سیگار
  • چسب نیکوتین پوست
  • محرک ها
  • آمفتامین

پوسیدگی دندان

استفاده طولانی مدت از داروهای شیرین شده می تواند منجر به پوسیدگی دندان شود. شکر یک ماده افزوده شده به بسیاری از انواع محصولات دارویی، از ویتامین ها و قطره های سرفه گرفته تا آنتی اسیدها و داروهای بر پایه شربت است. پس از استفاده چنین محصولاتی، دهان خود را بشویید، یا از پزشک یا داروساز خود بپرسید که آیا جایگزین فاقد قند برای آنها وجود دارد یا خیر.

عوارض دارو بر دهان و دندان

عوارض دارو بر دهان و دندان

تغییر رنگ دندان

در دهه ۱۹۵۰، پزشکان دریافتند که استفاده از آنتی بیوتیک های تتراسایکلین در طول دوران بارداری منجر به قهوه ای شدن رنگ دندان ها در کودکان می شود. وقتی فردی تتراسایکلین مصرف می کند، مقداری از دارو داخل کلسیمی که بدن برای ساختن دندان استفاده می کند، رسوب می کند. وقتی دندان ها رشد می کنند، رنگ آن ها مایل به زرد است و با قرار گرفتن در معرض نور خورشید به تدریج قهوه ای می شوند.

با این حال، تتراسایکلین اگر بعد از تشکیل همه دندان ها مصرف شود، باعث تغییر رنگ دندان نمی شود. تنها زمانی باعث تغییر رنگ دندان ها می شود که دارو را قبل از شکل گیری دندان های شیری یا ثانویه مصرف شود.

امروزه تتراسایکلین و آنتی بیوتیک های مرتبط با آن، در طول دوران بارداری یا در کودکان خردسال که دندان های آنها هنوز در حال شکل‌ گیری است(زیر ۸ سال)، توصیه نمی شود.

اعتقاد بر این است که داروهای دیگر روی مواد داخل یا روی دندان های موجود تأثیر می گذارند و باعث ایجاد لکه می شوند.

داروهای زیر می توانند باعث تغییر رنگ دندان به رنگ های قهوه ای، زرد مایل به قهوه ای، یا خاکستری شوند:

  • آموکسی سیلین کلاولانات (Augmentin)، نوعی آنتی بیوتیک است که برای درمان تعدادی از عفونت های باکتریایی استفاده می شود.
  • کلرهگزیدین، یک ضد عفونی کننده
  • داکسی سایکلین، یک آنتی بیوتیک مرتبط با تتراسایکلین که اغلب برای درمان آکنه استفاده می شود
  • تتراسایکلین، آنتی بیوتیکی است که برای درمان آکنه و برخی عفونت های تنفسی استفاده می شود

فلوراید بیش از حد (که در برخی ویتامین های جویدنی، خمیر دندان ها و دهانشویه ها یافت می شود) می تواند منجر به ایجاد رگه های سفید رنگ روی مینای دندان ها یا تغییر رنگ دندان ها به قهوه ای مایل به سفید شود. در موارد شدید، فلوراید اضافی (که فلوئوروزیس نامیده می شود) می تواند منجر به ایجاد لکه های دائمی قهوه ای رنگ روی دندان ها شود.

داروهای زیر ممکن است باعث ایجاد رنگ خاکستری یا خاکستری مایل به سبز یا آبی شوند:

  • سیپروفلوکساسین (سیپرو)، نوعی آنتی بیوتیک معروف به کینولون
  • مینوسیکلین، یک آنتی بیوتیک مرتبط با تتراسایکلین

نمک های آهن که از طریق خوراکی مصرف می شوند نیز می توانند منجر به سیاه شدن دندان ها شوند.