آیا ایمپلنت و پروتز دندان باعث بوی بد دهان میشود؟

با دریافت دندان هایی یکدست و سفید پس از کاشت ایمپلنت های دندانی می توانید با اعتماد به نفس بیشتری حرف بزنید، لبخند بزنید، و در اجتماع حضور پیدا کنید. در برخی موارد، بیماران پس از دریافت ایمپلنت های دندانی، بوی بد دهان را تجربه می کنند. پس چه چیزی موجب بروز بوی بد دهان بعد از کاشت ایمپلنت های دندانی می شود؟ آیا راهی برای مقابله با آن وجود دارد یا خیر؟

وقتی شخصی دندان های خود را به هر دلیلی از دست می دهد، بازسازی مجدد لبخند و نیز عملکرد دندان ها با پروتزهای مصنوعی تنها چیزی است که اغلب افراد می خواهند. با این حال، در صورتی که پس از کاشت ایمپلنت و قرار گیری پروتزهای مصنوعی روی آنها بیمار بوی بد دهان را تجربه کند، این نه تنها باعث از دست رفتن بیشتر اعتماد به نفس او می شود، بلکه باعث می شود فشار روحی روانی زیادی به او وارد شود که موجب می شود فرد از ارتباط برقرار کردن با دیگران هراس داشته باشد.

ممکن است قبل از دریافت ایمپلنت و پروتزهای دندانی بوی بد دهان وجود داشته باشد اما بیمار نمی دانسته است. وقتی پروتزها تعویض می شوند، مایعات، بزاق، و غیره داخل دهان تولید می شوند که روی پروتز مصنوعی عمل می کنند و باعث می شوند روند تولید بوی بد دهان تشدید شود.

 

ارتباط بوی بد دهان با ایمپلنت ها و پروتزهای دندانی

ارتباط بوی بد دهان با ایمپلنت ها و پروتزهای دندانی

علل بروز بوی بد دهان بعد از کاشت ایمپلنت

بهداشت بد دهانی

بهداشت ضعیف و بد دهانی می توانند منجر به پوسیدگی دندان ها، پریودنتیت، یا انباشته شدن پلاک روی سطح زبان شوند، علاوه بر این باقی مانده های غذا داخل کانال ریشه ها و حفره های دندان ها… همگی می توانند منجر به بروز بوی بد دهان شوند.

تکنیک های بد ترمیم دندان ها

گاهی اوقات، برخی دندانپزشک ها تکنیک خوبی برای ترمیم ها انتخاب نمی کنند و ممکن است دنچرها یا پروتزهای مصنوعی از لثه ها فاصله داشته باشند و باعث شوند ذرات غذا به راحتی زیر آنها گیر کند و بیمار نتواند آنها را تمیز کند، در نتیجه وجود ذرات غذا باکتری ها افزایش پیدا خواهند کرد و منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

 

 

ارتباط بوی بد دهان با ایمپلنت ها و پروتزهای دندانی

ارتباط بوی بد دهان با ایمپلنت ها و پروتزهای دندانی

کیفیت دندان هایی که از پرسلاین ساخته می شوند تضمین شده نیست.

دندان هایی که از پرسلاین ساخته می شوند معمولاً در کنار ایمپلنت های دندانی استفاده می شوند تا دندان هایی بوجود بیاورند که شبیه دندان های طبیعی سالم هستند. با این حال، در صورت استفاده از دندان های پلاستیکی یا پرسلاینی، چفت های فلزی می توانند منجر به بروز درد هم برای دندان های طبیعی، و هم برای لثه ها شوند، و در دراز مدت، تحت تأثیر باکتری ها، ذرات غذا، و بزاق دهان، این قطعات تغییر شکل خواهند داشت و منجر به بروز بوی بد دهان خواهند شد. اگر دندان های پرسلاینی ترک، شکستگی یا شیارهای عمیق داشته باشند، ذرات غذاها در این قسمت ها نیز پنهان می شوند و منجر به بروز بوی بد دهان می شوند.

رژیم غذایی نامناسب

مصرف زیاد خوراکی های بد بو مانند پیاز، سیر، و پیازچه یکی از علل بوی بد دهان است.

 

ارتباط بوی بد دهان با ایمپلنت ها و پروتزهای دندانی

ارتباط بوی بد دهان با ایمپلنت ها و پروتزهای دندانی

عفونت

ایمپلنت های دندانی به دلایل مختلفی می توانند عفونی شوند. یکی از شایع ترین دلایل این است که در جای خود محکم نیستند. ایمپلنت دندانی شل باعث رشد و پنهان شدن باکتری ها کنار ایمپلنت ها می شوند. در صورتی که باکتری ها در مراحل اولیه درمان نشوند، موجب تخریب کل ایمپلنت می شوند. ایمپلنت عفونی می تواند منجر به بروز بوی بد دهان شود. در این مرحله نیاز است دندانپزشک کمک کند تا بوی بد را از بین ببرد و ایمپلنت عفونی را درمان نماید.

ارتباط بوی بد دهان با ایمپلنت ها و پروتزهای دندانی

ارتباط بوی بد دهان با ایمپلنت ها و پروتزهای دندانی

پیشگیری و درمان بوی بد دهان

درست مانند دندان های طبیعی، پلاک و تارتار و جرم می توانند روی ایمپلنت های دندانی نیز انباشته شوند، که می توانند منجر به بروز بوی بد دهان شوند. عواملی که ذکر شدند همگی منجر به بروز بوی بد دهان پس از کاشت ایمپلنت می شوند. وقتی پس از کاشت ایمپلنت و دریافت پروتزهای دندانی بوی بد دهان را تجربه می کنید، باید به دندانپزشک مراجعه کنید تا علت بروز بوی بد دهان را بیابد و درمان درست را برای شما انجام دهد. البته دقت داشته باشید تأثیر گذاری درمان هایی که انتخاب می شوند، بسته به شرایط هر بیمار می توانند متفاوت باشند.

با انجام برخی کارها می توانید اطمینان حاصل کنید که ایمپلنت های سالمی دارید که می توانند به بالا بردن اعتماد به نفس شما کمک کنند.

استفاده از چسب پروتز مصنوعی

با استفاده از چسب های پروتزهای مصنوعی می توان مانع تجمع ذرات غذا زیر پروتزهای دندانی شد زیرا این مواد قادرند بین لثه ها و پروتزها یک سیل بوجود بیاورند. این به شما اجازه می دهد از وعده های غذایی خود لذت ببرید، بدون آنکه نگران بوی بد دهان خود باشید.

آنها را به طور منظم پاکسازی کنید

باید پروتزهای دندانی خود را هر روز پاکسازی کنید تا ذرات غذا و پلاک های دندانی را پاک کنید آنها را تازه نگه دارید و با اعتماد به نفس و اطمینان از این در جمع حرف بزنید که دهان شما بوی بد نخواهد داشت. سه گام ساده هستند- غوطه ور کردن، مسواک زدن، شستشو دادن- که با دنبال کردن آنها می توانید با اعتماد به نفس لبخند بزنید. یک راه مؤثر برای پاکسازی پروتزهای دندانی غوطه ور کردن آنها در محلول مخصوص پاک کننده آنها است. این محلول ها می توانند با اطمینان ۹/۹۹% باکتری های مولد بو را از بین ببرند- برای بهترین نتایج، آنها را درست بر اساس دستورالعمل روی آنها استفاده نمایید.

ذرات باقی مانده روی آنها را باید با کمک مسواک نرم تمیز کنید. پس از این مراحل باید آنها را شستشو داد.

پروتزهای متحرک را شب ها از دهان خارج نمایید

قبل از رفتن به رختخواب باید پروتزهای خود را از دهان خارج کنید تا به دهان و لثه ها فرصت استراحت کردن بدهید.

آیا می دانسته اید که رنگ دندان های سالم می توانند زرد روشن تا خاکستری روشن باشد؟ رنگ دقیق هر دندانی به رنگ مینای دندان و نیز عاج زیر آن بستگی دارد. عاج دندان به طور طبیعی زرد رنگ است، و مینای دندان مقداری آبی رنگ و شفاف است. عواملی که روی هر یک از این اجزاء تأثیر می گذارند می توانند موجب تغییر رنگ دندان ها شوند. در برخی موارد، ایجاد لکه روی دندان ها تنها از نظر زیبایی نگران کننده است. در موارد دیگر، می تواند علامت و نشانه مشکلات جدی سلامت باشد. در صورتی که نگران تغییر رنگ دندان های خود هستید، به دندانپزشک مراجعه کنید.

 

انواع تغییر رنگ دندان کدامند؟

سه نوع تغییر رنگ اصلی دندان وجود دارند. در بسیاری افراد در نتیجه روند بالا رفتن سن روی دندان ها لکه ایجاد می شود. با افزایش سن، مینای دندان ها نازک تر می شود، در نتیجه عاج زرد رنگ زیر آن پدیدار می شود. عوامل خارجی، مانند مصرف تنباکو، غذاها و نوشیدنی هایی که مصرف می کنیم، و بهداشت بد دهانی می توانند باعث شوند دندان ها زرد و تیره رنگ به نظر برسند. دندان های لکه دار بعلاوه می توانند در نتیجه عوامل داخلی بوجود بیایند که روی ساختار داخلی دندان را تحت تأثیر قرار می دهند، از جمله داروها یا بیماری های خاص، قرار گرفتن زیاد در معرض فلوراید، تروماهای دندانی، یا اختلالات ژنتیکی.

 

علل معمول لکه های سیاه رنگ روی دندان ها

شایع ترین علل بروز لکه های سیاه رنگ روی دندان ها عبارتند از آسیب به مینای دندان در نتیجه پوسیدگی و تشکیل تارتار زیاد روی دندان ها. لکه های سیاه رنگ می توانند با کافئین و غذاها و نوشیدنی های دیگر، مکمل آهن مایع، و داروهای دیگر، تنباکو، ترمیم های دندانی حاوی سولفید نقره، و دهانشویه های خاصی بوجود بیایند.

 

چگونه می توان ظاهر دندان هایی که لکه قهوه ای دارند را بهبود داد؟

شایع ترین علت بروز لکه های قهوه ای رنگ روی دندان ها کشیدن سیگار و مصرف مداوم قهوه، و نوشابه های حاوی رنگ های کاراملی است. گرچه محصولات سفید کننده OTC بهبودهایی بوجود می آورند، اما درمان های تخصصی سفید کردن دندان ها بهترین نتایج را ارائه می دهند. بر خلاف درمان های OTC که ظرف چند روز یا چند هفته اثر آنها از بین می روند، درمان های تخصصی سفید کردن دندان ها می تواند چندین سال دوام داشته باشد. البته، اگر به کشیدن سیگار، یا مصرف غذاهایی که منجر به تغییر رنگ دندان ها می شوند، نتایج می توانند به سرعت از بین بروند. لکه های قهوه ای رنگ داخلی نیز زمانی بوجود می آیند که داروهای خاصی، مانند تتراسایکلین، در طول دوران بارداری یا اوایل دوران کودکی مصرف شوند. علاوه بر این، آنها پی از قرار گرفتن دندان ها در نعرض مقادیر بالای فلوراید نیز اتفاق می افتند.

 

علل بروز لکه های سفید رنگ روی دندان ها

لکه های سفید رنگپ کوچک یا مناطق به ظاهر یخ زده روی سطوح دندان ها، اغلب نشان دهنده مراحل اولیه پوسیدگی دندان ها هستند. ظاهر نقش دار و مات در نتیجه دمینرالیزیشن demineralization مینای دندان ها بوجود می آید که زمانی اتفاق می افتد که اسیدهای موجود در پلاک ها و غذاها و نوشیدنی هایی که به مصرف می کنید به تدریج موجب از بین رفتن مینای دندان می شود. نه تنها روی این قسمت های زبر سطوح دندان ها پلاک انباشته می شود و به راحتی موجب پوسیدگی دندان ها می شوند، بلکه لکه هایی انباشته می شوند که در نتیجه غذاها و نوشیدنی های مصرفی بوجود می آیند. لکه های سفید رنگ می توانند در نتیجه قرار گرفتن زیاد در معرض فلوراید، در طول رشد دندان ها بوجود بیایند.

 

چرا دندان ها خاکستری می شوند؟

تروماهای دندانی شایع ترین دلیل خاکستری شدن دندان ها هستند. مانند سیاه یا تیره شدن زانو پس از زمین خوردن، دندان ها نیز پس از حادثه می توانند تغییر رنگ داشته باشند. دندانی که پس از حادثه خاکستری می شود، حاکی از این است که به اندازه کافی جریان خون دریافت نمی کند. در برخی موارد، دندان به صورت خود به خود بهبود پبدا مب کند؛ با این حال، معمولاً دندان با همن رنگ متفاوت باقی می ماند یا حتی ممکن است از دست برود. بسته به نوع آسیب، درمان می تواند شامل درمان ریشه (عصب کشی) برای تخلیه بافت مرده و بلیچینگ یا ترمیم های زیبایی برای بهبود رنگ دندان ها باشد.

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

 

کبودی دندان چیست؟

دندان زمانی کبود می شود که بافت های همبندی که دندان را حمایت می کنند حساس و ملتهب می شوندو بر خلاف دردی که عموماً با عفونت همراه است، درد همراه با کبود شدگی دندان اغلب سریع و موضعی و به یک دندان خاص محدود می شود. این می تواند در نتیجه ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر، عفونت، اقدامات دندانپزشکی، گاز زدن روی غذاهای سفت، یا تروما بوجود بیاید. علائم و نشانه های کبودی دندان عبارتند از طولانی شدن حساسیت، خونریزی از لثه ها، قرمزی، حساسیت، و التهاب. در صورت تجربه کردن هر گونه درد طولانی مدتی، باید به دندانپزشک مراجعه نمایید.

 

بهترین درمان کبودی دندان

درمان دندان های کبود شده عموماً شامل استراحت کردن دندانی است که تحت تأثیر قرار گرفته است. این می تواند شامل خوردن غذاهای نرم باشد تا زمانی که درد کاهش می یابد یا استفاده از محافظ دندان برای پیشگیری از ساییده شدن دندان ها روی یکدیگر. اگر با جویدن غذا، فشار روی دندان ها ادامه پیدا کند، درد می تواند وخیم تر شود. علاوه بر این، دندانپزشک می تواند استفاده از داروهای OTC برای کاهش درد و التهاب را توصیه نماید.

 

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

چه نوع ضربه و آسیبی موجب ایجاد لکه روی دندان ها می شوند؟

تروماهای دندانی به هر گونه آسیبی اشاره دارند که به دندان ها، لثه ها، و بافت های اطراف وارد می شود. این نوع آسیب ها اغلب طی زمین خوردن بروز می یابند، یا تصادف با وسایل نقلیه، یا اختلافات جسمی. هر گونه حادثه ای که روی انسجام دندان ها و بافت های اطراف آنها تأثیر بگذارد می تواند منجر به تغییر رنگ دندان ها شود. شایع ترین حوادث دندانی عبارتند از:

·        لب پر شدن یا شکستن دندان ها

·        بالا آمدن دندان ها داخل حفره یا لق شدن آنها

·        خارج شدن دندان ها از دهان یا از دست رفتن آنها

·        شکستن ریشه دندان

بهترین راه برای پیشگیری از تغییر رنگ دندان ها در نتیجه تروما انجام اقدامات پیشگیرانه امنیتی است. از جمله استفاده از محافظ دندان هنگام انجام فعالیت های خطرناک. در صورت تجربه کردن هر یک از حوادث صورت، باید هر چه سریعتر به دندانپزشک مراجعه کنید.

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

آیا پس از درمان ریشه هم رنگ دندان ها تغییر می کند؟

برخی از افراد، اما نه همه آنها، پس از درمان ریشه، لک شدن یا تغییر رنگ دندان ها را تجربه می کنند. دلایل مختلفی وجود دارند که ممکن است این اتفاق رخ دهد:

·        لک شدن دندان ها پس از درمان ریشه، اغلب زمانی رخ می دهد که مقداری از بافت پالپ داخل دندان باقی می ماند. این بافت به تدریج شروع به تجزیه شدن و تغییر دادن رنگ دندان می کند.

·        تغییر رنگ دندان ها می تواند در نتیجه مصرف داروهایی باشد که برای درمان عفونت داخل کانال های ریشه دندان استفاده می شوند.

·        تغییر رنگ دندان زمانی می تواند اتفاق بیفتد که مقداری از موادی که برای پر کردن کانال های ریشه دندان استفاده می شوند داخل تاج دندان باقی مانده باشند.

رایج ترین درمان های این نوع تغییر رنگ دندان ها شامل بلیچینگ داخلی، روکش کردن دندان ها، و استفاده از ونیرها می باشد.

آیا شما هم دندان لب پر شده، شکسته، یا لک شده دارید؟ باندینگ می تواند کمک کند دندان ها ظاهر جدید و زیبایی پیدا کنند بدون آنکه به بودجه شما خدشه ای وارد کنند. باندینگ دندان ها راهکاری نسبتاً مقرون به صرفه برای ایجاد ترمیم های جزئی دندانی است.

باندینگ دندان

باندینگ دندان

باندینگ دندان چیست؟

باندینگ دندان نوعی فرایند زیبایی دندانپزشکی است که در آن مواد کامپوزیتی همرنگ دندان روی دندان ها اعمال می شود، تراشیده و شکل داده شده، سفت شده و پولیش داده می شود. این راهکار باندینگ نامیده می شود زیرا مواد به دندان ها باند (چسبانده) می شوند. باندینگ دندان برای اقدامات دندانپزشکی زیبایی کوچک، مانند ترمیم دندان ترک خورده یا شکسته، یا بستن فاصله های کوچک بین دندان ها ایده آل است. باندینگ دندان، بعلاوه به عنوان ماده پر کننده همرنگ دندان ها برای حفره های کوچک استفاده می شود زیرا از نظر زیبایی راضی کننده تر است.

باندینگ دندان

باندینگ دندان

باندینگ دندان چگونه انجام می شود؟

دندانپزشک ابتدا اسید فسفریک ملایم روی دندان ها اعمال خواهد کرد، که موجب اِچ و زبر شدن سطح دندان ها خواهد شد و کمک خواهد کرد مواد باندینگ در جای خود باقی بمانند. این فرایند درد ندارد. مواد باندینگ که بتونه مانند هستند روی سطح دندان قرار داده و شکل داده می شوند. سپس از یک نور خاص برای کمک به سفت شدن مواد استفاده می شود. در نهایت، کامپوزیت پولیش می شود و برای صیقلی بودن نهایی جلا داده می شود.

مزایا و معایب باندینگ دندان

باندینگ دندان ارزان تر از ونیرهای دندانی است، اما آن نیز می تواند معایب خاص خود را داشته باشد.

مزایای باندینگ دندان عبارتند از:

  • هزینه: میانگین هزینه باندینگ دندانه ها ۵۰ تا ۱۰۰ دلار برای هر دندان است. اما بسیاری از طرح های بیمه های درمانی بیشتر هزینه های باندینگ دندان ها را پوشش می دهند، مخصوصاً زمانی که به دلیل مشکلات ساختاری یا پر کردن حفره استفاده شود.
  • سرعت: باندینگ دندان عموماً تنها به یک بار مراجعه به دندانپزشک نیاز دارد. کل فرایند می تواند ظرف مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه انجام شود.
  • سهولت: معمولاً بی حس کردن نیاز نیست، مگر آنکه باندینگ برای پر کردن پوسیدگی دندان استفاده شود. در مقایسه با ونیرهای دندانی و روکش ها، باندینگ دندان به کمترین تراش مینای دندان نیاز دارند.

معایب باندینگ دندان عبارتند از:

  • روی مواد باندینگ نیز لکه ایجاد می شود. بر خلاف روکش های دندانی و ونیرهای پرسلاین، باندینگ های دندانی این قابلیت را دارند که به مرور زمان رنگ آنها تغییر کند. قهوه، چای، شراب قرمز، و کشیدن سیگار می توانند موجب ایجاد لکه روی مواد باندینگ دندان شوند و باعث شوند رنگ دندان هایی که روی آنها باندینگ انجام شده است با رنگ دندان های دیگر متفاوت باشد. برای به حداقل رساندن میزان ایجاد لکه، باید از مصرف این مواد برای ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از انجام باندینگ برای نخستین بار خودداری نمایید. در صورتی که سیگار می کشید، بهتر است درمان زیبایی دیگری انتخاب نمایید. زیرا مواد باندینگ دارای منفذ هستند و با قرار گرفتن در معرض دود سیگار زرد خواهد شد.
  • کم دوام تر. بعلاوه، موادی که برای باندینگ دندان استفاده می شوند، به اندازه ونیرهای پرسلاین و روکش ها محکم و با دوام نیستند. به راحتی لب پر می شود. با این حال، با مراقبت صحیح، باندینگ دندان می تواند سه تا پنج سال دوام داشته باشد.
باندینگ دندان

باندینگ دندان

چه زمانی باندینگ دندان انتخاب خوبی است؟

در صورتی که مشکلات زیبایی دندانی جزئی دارید- از جمله ترک یا تغییر رنگ دندان، شکاف بین دندان ها، یا پر شدگی نقره ای که در لبخند شما قابل مشاهده است- باندینگ دندان می تواند کمک کننده باشد.

باندینگ دندان در دندانپزشکی زیبایی برای تغییر شکل و رنگ دندان ها نیز استفاده می شود. با این حال، در مقایسه با ونیرها و بلیچینگ، باندینگ دندان نمی تواند برای سفید کردن کل لبخند استفاده شود. علاوه بر این، باندینگ دندان می تواند به عنوان “پر شدگی سفید” برای حفره های کوچک دندان هایی استفاده شود که حین جویدن در معرض فشارهای شدید قرار نمی گیرند، اما موادی که در باندینگ دندان استفاده می شوند ممکن است برای حفره های بزرگ آنقدر با دوام نباشند.

باندینگ دندان

باندینگ دندان

نگهداری از باندینگ دندان

از آنجا که باندینگ دندان بیشتر از دیگر اشکال دندانپزشکی زیبایی مستعد بروز لکه و لب پر شدن است، نیاز به مراقبت ویژه دارد تا دندانی که باندینگ روی آن انجام شده است ظاهر طبیعی خود را حفظ کند. برخی نکات برای مراقبت از باندینگ دندان ها عبارتند از:

  • مصرف قهوه، چای و شراب قرمز را متوقف کنید.
  • اگر سیگاری هستید، این دلیل خوبی برای ترک کردن است- نیاز به تذکر نیست که ترک سیگار می تواند به کاهش خطر بیماری های لثه و سرطان دهان نیز کمک کند.
  • از آنجا که باندینگ دندان به راحتی می تواند لب پر شود، از جویدن ناخن یا اشیاء سفت مانند یخ، مداد و هویچ خام پرهیز نمایید.
  • در صورت مشاهده هر گونه لبه تیز یا وجود احساس عجیب هنگام جویدن، با دندانپزشک خود تماس بگیرید. در صورت لزوم، باندینگ دندان می تواند ترمیم یا اصلاح شود.

از آنجا که باندینگ دندان نیاز به مهارت خاصی دارد تا نتایج زیبایی آن به حد اعلاء برسند، مهم است دندانپزشک مجرب و چیره دستی انتخاب نمایید. برای این منظور می توانید عکس های قبل و بعد بیمارهای قبلی دندانپزشک خود را مشاهده کنید.

باندینگ دندان در هر موقعیتی مناسب نیست، اما می تواند راهی نسبتاً سریع و ارزان برای بهبود لبخند شما باشد. داشتن احساس خوب در مورد ظاهر دندان هایتان می تواند شما را به حفظ سلامت آنها ترغیب کند.

اگر شما نیز یکی از میلیون ها نفری هستید که دندان از دست رفته دارند، احتمالاً شما نیز به فکر دریافت ایمپلنت های دندانی باشید. آنها راه حلی فوق العاده برای جایگزینی دندان های زیبای شما هستند که به هر دلیلی از دست رفته اند زیرا فوق العاده محکم و با دوام هستند و می توانند از تضعیف و تحلیل استخوان فک پیشگیری کنند. بسیاری از افراد ترجیح می دهند به جای اور دنچر (دست دندان کامل مصنوعی) و دیگر ابزارهای جایگزین دندان از آنها استفاده کنند. با این حال، درست مانند هر روش دیگری در دنیای پزشکی، ایمپلنت ها نیز بدون مشکل نیستند و اگر با دقت از آنها مراقبت نکنید، ممکن است با پیامدهای جدی مواجه شوید.

خطرات عدم مراقبت صحیح از ایمپلنت های دندانی

دهان شما ملو از باکتری است، به همین دلیل است که شما به طور منظم مسواک می زنید و نخ دندان می کشید. قطعاً شما نمی خواهید این میکروب های کوچک و کثیف موجب پوسیدگی دندان ها یا بیماری لثه های شما شوند. مبارزه با تکثیر باکتری ها بویژه در صورتی مهم است که شما ایمپلنت داشته باشید، زیرا می تواند مخوجب بروز عفونت اطراف پست های تیتانیومی داخل فک شما شوند. این شرایط که تحت عنوان پری ایمپلنتایتیس شناخته می شود، منجر به التهاب لثه، و احتمالاً تحلیل استخوان می شود. در صورتی که عفونت به اندازه کافی پیشرفت کند و تحلیل استخوان چشمگیری اتفاق بیفتد، ایمپلنت ها حمایت خود را از دست خواهند داد و حتی می توانند از دست بروند.

مراقبت خوب و صحیح از ایمپلنت های دندانی تا میزان زیادی می تواند خطر درگیر شدن با چنین مشکلات جدی را کاهش دهد. با این حال، برخی از بیماران ابراز داشته اند که آنها اطلاعات کافی در خصوص مراقبت صحیح از دندان های جدید خود را نداشته اند به همین دلیل با این مشکلات مواجه شده اند. دندانپزشک یا جراح باید پس از جراحی کاشت ایمپلنت راجع به همه مزایا و معایب ایمپلنت های دندانی با شما صحبت کند تا جایی که کطکئن شود راجع به پیشگیری از پری ایمپلنتایتیس اطلاعات کافی کسب کرده اید تا بتوانید از لبخند احیاء شده خود لذت ببرید.

مراقبت از ایمپلنت های دندانی

بیمارانی که همه دندان های خود را از دست داده اند، پروتز (دنچر) ثابت یا بریج دندانی ثابتی دارند که بیرون نمی آیند. اما چگونه باید این بریج ها و ایمپلنت ها را به صورت عمقی پاکسازی کرد؟ مسواک زدن و کشیدن نخ دندان زیر دنچرها و پروتزهای روی ایمپلنت های دندانی ثابت می تواند چالش برانگیز باشد.

دست دندان های کامل و بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی معمولاً با پیچ نگه داشته می شوند و می توانند و باید به صورت دوره ای خارج شوند تا بتوان آنها را پاکسازی کرد. بسیار مهم است که برای سلامت بریج ها و دنچرها بر پایه ایمپلنت های دندانی در دراز مدت، به دندانپزشک مراجعه کرد تا آنها را خارج نماید، تا هم ایمپلنت های زیر آنها با دقت بررسی شوند، و هم بریج یا پروتز خارج از دهان پاکسازی شوند. پس از آن، ترمیم بر پایه ایمپلنت به راحتی می تواند برای چند سال استفاده بیشتر در جای خود پیچ شود.

 

مراقبت از ایمپلنت دندانی

مراقبت از ایمپلنت دندانی

پاکسازی های منظم و معمولی خانگی

در اکثر موارد، مراقبت های هر روزه از ایمپلنت های دندانی، بریج ها، و روکش ها پیچیده تر از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن و مراقبت های خانگی از دندان های طبیعی نیستند. تحت شرایط طبیعی و با توجه و مراقبت کافی، لبخند زیبای خود را می توانید سالها داشته باشید.

 

قسمت هایی که دیده نمی شوند چطور؟

ایمپلنت های دندانی از تیتانیوم ساخته شده اند، که جایگزین ساختار ریشه های طبیعی دندان های از دست رفته می شوند. آنها داخل استخوان و بافت اطراف تکیه داده شده اند و به گونه ای طراحی شده اند که دندان ها یا دنچرهای متصل به ایمپلنت های پایه که در حال فعالیت هستند را حمایت می کنند. این احتمال وجود دارد که ذرات غذا و باکتری ها در قسمت های اطراف ایمپلنت های دندانی پنهان شوند و منجر به شکل گیری پلاک و بروز عفونت های احتمالی بافت لثه اطراف شوند. به همین دلیل، همانطور که پیش از این اشاره شد، مهم است برای پاکسازی های منظم و چکاپ به دندانپزشک مراجعه شود. زدودن تخصصی این ذرات از اطراف بریج های بر پایه ایمپلنت، توسط یک دندانپزشک ماهر توصیه می شود. دندانپزشک می تواند بافت های اطراف را بررسی نماید تا اطمینان حاصل نماید که لثه ها و دندان های دیگر در آن قسمت ها عاری از هر نوع بیماری هستند. این فرایندها اجازه می دهند اجزاء زیبایی پاکسازی، ضد عفونی، و بررسی شوند و تهاجمی تر از جلسات معمول مراجعه به دندانپزشک نباشند. اما با مراقبت های معمول، یم ایمپلنت دندانی یا یک دست ایمپلنت کامل می توانند چندین دهه دوام داشته باشند، ظاهری طبیعی ارائه دهند، انسجام دندان های مجاور را حفظ کنند، و بدون هیچ نگرانی باشند.

دندانپزشک هنگام پاکسازی با احتیاط کامل عمل خواهد کرد و هم از تکنیک های آشنا استفاده خواهد کرد و هم از پروب کردن، تا مطمئن شود هیچ خطری ایمپلنت ها را تهدید نمی کند و کاملاً صاف هستند و وظیفه خود را به خوبی انجام می دهند. پاکسازی ایمپلنت های دندانی، هم قسمت های قابل مشاهده آنها، و هم قسمت های زیر لثه، مهم هستند اما نباید نگران کننده باشند.

 

مراقبت از ایمپلنت دندانی

مراقبت از ایمپلنت دندانی

خارج کردن دندان ها

این یک حقیقت است که بریج های دائمی یا پارسیل معمولی می توانند دندان های مجاور را مستعد آسیب و پوسیدگی کنند. اگر بریج های شما به صورت دائمی کار گذاشته شده اند، دندانپزشک باید طی مراجعات منظم شما، آنها را بررسی کند یا حتی برای پاکسازی آنها را خارج نماید. در صورتی که بریج های پارسیل، حتی پروتزهای متحرک، از هر نوعی که باشند، به خوبی روی لثه ها قرار نگیرند، می تواند منجر به درد، التهاب، و حتی ژینژیویت شود، اما دندانپزشک آماده است تا از پیشرفت آنها پیشگیری نماید. هیچ دلیلی وجود ندارد تا با ابزاری که مشکل دارد کنار آمد. دندانپزشکی زیبایی از زمان ظهور آن تاکنون، پیشرفت قابل توجهی داشته است.

 

مراقبت از ایمپلنت دندانی

مراقبت از ایمپلنت دندانی

 

مراقبت صحیح از پروتزهای متحرک معمولی نیز لازم است با دقت انجام شود و توصیه می شود همیشه بعد از صرف غذا از دهان خارج شوند و آبکشی شوند، خواه پارسیل باشد، خواه دست دندان کامل. برای تمیز کردن آنها باید از یک مسواک با فرچه های نرم استفاده کرد. این مسواک ها باید باید برای تمیز کردن لثه ها، زبان، و حتی سقف دهان نیز استفاده شوند. این کار باید حداقل روزی یک مرتبه انجام شود و پس از آن، قبل از قرار دادن پروتزها داخل دهان، باید دهان و پروتزها خوب آبکشی شوند. به خاطر داشته باشید که پروتزها باید مرطوب نگه داشته شوند، بنابراین اگر حین خوابیدن ابزار خود را از دهان خارج می کنید، باید آنها را داخل یک لیوان آب غوطه ور کنید.

 

اگر به دنبال متخصص پروتز دندانی و کاشت ایمپلنت در تهران هستید با ما تماس بگیرید

رنگ دندان ها می تواند به علل مختلفی تغییر کند و روی آنها لکه ایجاد شود. اگر می خواهید دندان های سفیدتر و درخشان تری داشته باشید، می توانید این کار با به صورت کاملاً بی خطر انجام دهید. گزینه های متعددی هستند که می توانید از بین آنها انتخاب کنید، اما در هر صورت، حتی برای روش های خانگی بهتر است با دندانپزشک مشورت کنید. گرچه ممکن است سفید کردن دندان ها عوارض جانبی خاص خود را داشته باشد، اما برخی روش های مرسوم هستند که تا زمانی که دستور العمل های روی محصول دنبال شوند، کاملاً بی خطر هستند.

علل تغییر رنگ دندان ها

رنگ دندان ها می تواند به دلایل مختلفی تغییر کند:

 

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

 

تغییر رنگ ظاهری دندان ها

تغییر رنگ خارجی دندان ها زمانی اتفاق می افتد که غذاها، نوشیدنی ها، یا عادت کشیدن سیگار موجب ایجاد لکه روی دندان ها شود. قهوه، چای، شراب قرمز، غذاهای حاوی رنگ، و تنباکو می توانند در ایجاد این نوع لکه ها نقش داشته باشند. این نوع لکه ها روی قسمت بیرونی دندان ها تأثیر می گذارند.

تغییر رنگ بیرونی دندان ها را می توان یا خمیر دندان های سفید کننده ای درمان کرد که لکه های روی دندان ها را هدف قرار می دهند.

تغییر رنگ داخلی دندان ها

گاهی اوقات رنگ دندان ها ممکن است از داخل تغییر کند، که می تواند در نتیجه مصرف داروها، بیماری های کودکی، عفونت، آسیب های دندانی، یا بالا رفتن سن باشد. ممکن است تغییر رنگ داخلی دندان ها نیاز به بلیچینگ تخصصی داشته باشد تا بتوان آن را تا حدودی بهبود داد یا آن را سفیدتر کرد.

بر اساس نوع لکه ای که ایجاد شده است باید تصمیم بگیرید کدام روش را انتخاب نمایید.

روش های سفید کردن دندان

روش ها و محصولات متعددی برای سفید کردن دندان ها در دسترس هستند. شاید برای انتخاب بی خطرترین روش از بین آنها سر در گم شوید.

به طور کلی، روش های سفید کردن دندان ها را می توان به سه دسته تقسیم کرد، که عبارتند از:

  • روش هایی که توسط دندانپزشک در مطب انجام می شوند.
  • روش هایی که تحت نظر دندانپزشک در منزل انجام می شوند.
  • روش هایی که ابزارهای آن به صورت OTC از داروخانه خریداری می شوند و بدون نظارت دندانپزشک استفاده می شوند.

بر اساس برخی عوامل ممکن است روش های خاصی را برای سفید کردن دندان های خود انتخاب کنید. این عوامل عبارتند از:

  • نوع تغییر رنگ دندان ها
  • هزینه درمان
  • روش درمان
  • سن (این بند ویژه کودکان است)
  • سوابق دندانپزشکی، شامل پر کردن دندان یا روکش آن.

بهتر است قبل از انجام سفید کردن دندان ها راجع به روش آن با دندانپزشک گفتگو کنید. دندانپزشک می تواند متناسب با نیازهای شما، بهترین طرح درمان را پیشنهاد دهد. می توانید از روش های متعددی برای سفید کردن دندان های خود استفاده کنید.

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

 

سفید کردن تخصصی دندان ها

دندانپزشک می تواند با استفاده از روش های مختلفی دندان های شما را در مطب یا در منزل سفید کند. به طور کلی، موادی که دندانپزشک ها برای بلیچینگ دندان ها استفاده می کنند حاوی کاربامید پراکسید هستند که به شکل هیدروژن پراکسید و اوره شکسته می شوند و در یک واکنش شیمیایی رنگ دندان ها را هدف قرار می دهند. این روشی بی خطر برای سفید کردن دندان ها محسوب می شود.

 

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

درمان در مطب

درمان سفید کردن دندان ها داخل مطب می تواند مفید باشد، زیرا خیلی سریع عمل می کند. علاوه بر این، تأثیر سفید کنندگی آن نیز می تواند با دوام تر باشد. اغلب، ممکن است تنها یک ساعت درمان، یا چند مرتبه مراجعه به دندانپزشک نیاز داشته باشید تا دندان های شما سفید شوند. علت این است که، غلظت هیدروژن پراکسید در محصولی که استفاده می شود بیشتر از محصولاتی است که در منزل استفاده می کنید. درمان هایی که در منزل انجام می شوند در صورتی توصیه می شوند که بیمار تحلیل لثه یا مشکلاتی شبیه آن داشته باشد.

علاوه بر این، دندانپزشک می تواند هنگام استفاده از محصولات سفید کننده روی آن نور بتاباند تا سرعت روند آن را افزایش دهد، اما مؤثر بودن این روش ها هنوز اثبات نشده است.

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

 

درمان در منزل تحت نظارت دندانپزشک

دندانپزشک ها می توانند به سفید کردن دندان ها در منزل نیز کمک کنند. دندانپزشک می تواند برای شما تری سفارشی بسازد تا متناسب با دندان های شما باشد. می توانید مقداری ژل سفید کننده دندان داخل آن بریزید و به مدت ۳۰ دقیقه تا ۱ ساعت آن را داخل دهان خود قرار دهید. این کار را باید به مدت چند هفته (بر اساس توصیه دندانپزشک) انجام دهید تا دندان های شما سفید شوند.

دیگر محصولات و گزینه های سفید کننده دندان ها

محصولات سفید کننده دندان را می توان به صورت OTC (بدون نیاز به نسخه پزشک) از داروخانه خریداری کرد تا به سفید کردن لکه های روی دندان ها کمک کنند. بر خلاف محصولاتی که دندانپزشک ها استفاده می کنند، این محصولات هیچ کاربامید پراکسیدی ندارند یا مقدار آن کمتر از مقدار موجود در محصولاتی است که دندانپزشک ها استفاده می کنند. به این معنا که، اگر لکه های دندان های شما داخلی باشند، سفید کننده های OTC ممکن است خیلی مؤثر واقع نشوند یا مدت بیشتری طول بکشد تا اثر کنند.

خمیر دندان های سفید کننده

در خمیر دندان های سفید کننده کاربامید پراکسید استفاده نمی شود. در عوض، این نوع خمیر دندان ها با مواد مختلفی که خاصیت سایندگی دارند سطح دندان ها را هدف قرار می دهند. ممکن است مدتی زمان ببرد تا مواد سفید کننده عمل کنند، اما برخی از آنها زودتر تأثیر می گذارند.

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

 

نوارها یا استریپ های سفید کننده

استریپ های سفید کننده را نیز می توانید به صورت OTC خریداری کنید. این نوارها نسبت به محصولات تخصصی تر، حاوی هیدروژن پراکسید کمتری هستند. باید طبق دستور دندانپزشک، یک یا دو مرتبه در روز، برای مدت زمان مشخصی، آنها را روی دندان های خود قرار دهید. استریپ های سفید کننده دندان، در انواع و با غلظت مختلف مواد در دسترس هستند.

ونیر کامپوزیت چیست؟

اگر همیشه می خواسته اید لبخند خود را بهبود دهید، ونیرهای دندانی می توانند گزینه های خوبی برای شما باشند. ونیرها پوسته های نازکی هستند که روی دندان های موجود جلوی دهان قرار می گیرند تا ظاهر آنها را بهبود دهند. ونیرها تنها یکی از چندین راه حلی هستند که می توانند ظاهر دندان ها را تغییر دهند. باندینگ دندان Tooth bonding و روکش نیز راهکارهای دیگر هستند.

ونیرها به دو دسته اصلی تقسیم می شوند: ونیرهای پرسلاین و ونیرهای کامپوزیت. همانطور که از نام آنها بر می آید، ونیرهای پرسلاین سفارشی هستند و با موادی به نام پرسلاین ساخته می شوند تا روی دندان ها قرار بگیرند. در حالی که ونیرهای کامپوزیت اغلب از رزین های همرنگ دندان ساخته می شوند، همان موادی که برای باندینگ دندان استفاده می شود.

هر دو نوع ونیرها مزایا و معایب خود را دارند، بنابراین مهم است میزان مشکلی که با کمک ونیرها قصد برطرف کردن آن را دارید، و نیز بودجه خود را مد نظر قرار دهید.

 

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

چه افرادی می توانند از وینر استفاده کنند؟

ونیرهای دندانی می توانند نقائص دندان ها را پوشش دهند و لبخندی درخشان و یکدست ارائه دهند. نقائص می توانند شامل دندان هایی شوند کج یا بد شکل هستند، لب پر شده اند، روی آنها لکه ایجاد شده است، رنگ آنها تغییر کرده است، یا مینای آنها ساییده شده است.

ونیرها بخشی از دندان ها را پوشش می دهند اما در واقع شکل متفاوتی از روکش ها هستند، که ضخیم تر هستند و کل دندان را پوشش می دهند- جلو و عقب. برای قرار گیری روکش روی دندان ها لازم است حجم بیشتری از دندان تراشیده شود، کاری که برای ونیرها نیاز نیست انجام شود.

اگر دندان های شما شکل نسبتاً خوبی دارند، و تنها می خواهید ظاهر، از جمله رنگ و شکل آنها را تغییر دهید، ونیرها می توانند گزینه های خوبی باشند.

از روکش ها معمولاً تنها برای دندان هایی استفاده می شود که آسیب بیشتری به آنها وارد شده است. مثلاً اگر دندان یا دندان های شما شکسته اند، یا درمان ریشه نیاز دارند، روکش می تواند راهکار بهتری باشد.

انواع ونیر دندانی

دندانپزشک به شما اجازه می دهد از بین سه نوع ونیر یک گزینه را انتخاب کنید: ونیر کامپوزیت های مستقیم، ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم، و ونیرهای پرسلاین.

 

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت های مستقیم

ونیر کامپوزیت های مستقیم ونیرهایی هستند که از مواد رزین کامپوزیت ساخته می شوند و مستقیماً روی دندان ها اعمال می شوند. آماده سازی دندان ها برای قرار گیری ونیرها روی آنها زمان زیادی از دندانپزشک نمی گیرد و روند قرار گیری آنها روی دندان ها تنها اندکی تهاجمی تلقی می شوند.

 

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم

مهم ترین تفاوت بین ونیر کامپوزیت های مستقیم و غیر مستقیم روند قرار گیری آنها روی دندان ها است- نه موادی که برای ساخت آنها استفاده می شود.

روند آماده سازی دندان ها برای ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم دقیقاً شبیه آماده سازی آنها برای ونیر کامپوزیت های مستقیم است، با این تفاوت که این نوع ونیرها به صورت سفارشی و “غیر مستقیم” خارج دهان، در مطب یا در آزمایشگاه دندانی ساخته می شوند. تا زمانی که ونیرهای غیر مستقیم ساخته شوند، یک دست ونیر موقت روی دندان های شما قرار می گیردو در جلسه بعد، ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم با یک لایه چسب روی دندان های شما اعمال می شوند. ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم بیشتر از نمونه مستقیم آنها می توانند در برابر ساییدگی و شکستگی دوام بیاورند. با این حال، هزینه آنها بیشتر از ونیر کامپوزیت های مستقیم است.

ونیرهای پرسلاین

ونیر های پرسلاین به صورت سفارشی از موادی به نام پرسلاین، برای قرار گیری روی دندان های شما ساخته می شوند. دندانپزشک از دندان های شما قالب تهیه خواهد کرد، تا بتواند از روی قالب ونیرها را در آزمایشگاه دندانی بسازد. این فرایند می تواند یک هفته یا بیشتر طول بکشد. درست مانند ونیرهای کامپوزیت غیر مستقیم، تا زمانی که منتظر دریافت ونیرهای دائم خود هستید، یک دست ونیر موقت دریافت خواهید کرد. وقتی ونیرها آماده شدند، دندانپزشک پوسته ونیرهای پرسلاین نازک را به جلوی دندان های شما خواهد چسباند و ظاهر آنها تا حد ممکن مانند دندان های طبیعی به نظر خواهد رسید.

مقایسه ونیر کامپوزیت و پرسلاین

هر دو نوع ونیر نقاط ضعف و قوت خود را دارند. قبل از تصمیم گیری برای انتخاب آنها باید مزایا و معایب آنها را با دقت بررسی نمایید.

مزایای ونیرهای کامپوزیت

  • هزینه کمتر
  • روند اعمال کوتاه تر، در صورت انتخاب ونیر مستقیم.
  • قدرت پوشش دهی همزمان چندین مشکل زیبایی ظاهری، از جمله بد شکلی، تغییر رنگ، و نقص های دیگر.

نقاط ضعف ونیرهای کامپوزیت

  • مواد آن ضعیف تر از پرسلاین است و اغلب ممکن است لب پر شود.
  • بیشتر از ونیرهای پرسلاین نیاز به تعویض یا ترمیم دارند.

نقاط قوت ونیرهای پرسلاین

  • دوام بیشتر به واسطه مواد محکم تر.
  • سفارشی ساز.
  • ظاهری طبیعی تر ارائه می دهند.
  • بهتر از ونیرهای کامپوزیت می توانند لکه های تیره تر دندان ها، یا دندان هایی که در جای نامناسب تری واقع شده اند را پوشش دهند.

نقاط ضعف ونیرهای پرسلاین

  • گرانترین نوع ونیرها هستند.
  • فرایند قرار گیری آنها روی دندان ها بیش از یک جلسه مراجعه نیاز دارد.
  • ونیرهای پرسلاین می توانند بیفتند یا ممکن است نیاز باشد مجدداً روی سطح دندان ها چسبانده شوند.

 

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

مراحل دریافت ونیر کامپوزیت

دندانپزشک روند کار را با پاکسازی با دقت دندان های شما و آماده سازی آنها برای قرار گیری ونیر روی آنها آغاز خواهد کرد. ممکن است دندانپزشک مجبور باشد یک لایه نازک از مینای دندان های شما را بتراشد تا کمک کند مواد بهتر به دندان های شما بچسبند. گاهی اوقات، در صورتی که دندان ها تغییرات جزئی در شکل یا رنگ نیاز داشته باشند، دندان ها نیازی به تراش خوردن ندارند. بسته به اینکه ونیر مستقیم دریافت می کنید یا ونیر غیر مستقیم، فرایند تفاوت های جزئی خواهد داشت.

قبل از قرار گیری ونیرهای مستقیم روی دندان ها، دندانپزشک سطح مینای دندان ها را اِچ (متخلخل) می کند تا مواد چسبنده بهتر عمل کنند. سپس، آنها از یک چسب برای چسباندن مواد رزین کامپوزیت به دندان ها استفاده می کنند. دست آخر، یک لایه بسیار نازک از مواد کامپوزیت به سطح دندان ها افزوده می شود. سپس دندانپزشک با استفاده از نور فرابنفش مخصوص، لایه های رزین کامپوزیت را “کیور” یا به اصطلاح “به سرعت خشک و سفت” می کند. دندانپزشک به شما کمک می کند رنگ ونیر خود را انتخاب کنید. دندانپزشک می تواند رنگ های مختلف را با یکدیگر ترکیب کند تا ونیرها ظاهر طبیعی تری پیدا کنند.

برای ونیرهای غیر مستقیم، پس از آماده سازی دندان ها از آنها قالب گرفته می شود. این نوع ونیرها خارج دهان ساخته می شوند. وقتی ونیرهای غیر مستقیم آماده می شوند، دندانپزشک با اِچ کردن دندان ها و اعمال مقداری مواد چسبنده آنها را روی دندان ها می چسباند. این ماده چسبنده کمک می کند ونیرها در جای خود باقی بمانند. سپس از نور برای خشک و سفت کردن ماده چسبنده استفاده می شود. پس از آن، دندانپزشک لبه های زبر آنها را می تراشد و آنها را پولیش می کند.

بسیاری از افراد در طول این فرایند هیچ ماده بی حس کننده ای نیاز ندارند. اما در صورتی که احیاناً شما نیاز به بی حس کننده داشته باشید، پس از از بین رفتن اثر داروی بی حسی می توانید به محل کار خود باز گردید و به فعالیت های معمول خود بپردازید.

ونیر کامپوزیت ها چقدر دوام خواهند داشت؟

امروزه ونیرهای کامپوزیت با دوام تر از گذشته هستند و به طور میانگین ۵ تا ۷ سال دوام دارند. پس از آن، لازم است ونیرهای خود را تعویض کنید. واضح است که این مدت کوتاه تر از طول عمر ونیرهای پرسلاین است که حداقل ۱۰ تا ۱۵ سال دوام دارند. البته با مراقبت صحیح از ونیرهای کامپوزیت می توانید طول عمر آنها را افزایش دهید. استفاده از خمیر دندان هایی که خاصیت سایندگی ندارند، عدم جویدن خوراکی های سفت مانند یخ و دیگر اشیاء سفت از این دست مراقبت ها هستند. برخی دندانپزشک ها توصیه می کنند مراقب نوشیدنی هایی مانند چای و قهوه باشید.

آیا می توان ونیر کامپوزیت را خارج کرد؟

ونیرهای کامپوزیت را می توان به راحتی درآورد و ترمیم کرد یا با یک دست ونیر جدید تعویض نمود.

 کیست دهان چیست؟

کیست ها حفره های پاتولوژیکی پوشیده شده با بافت و مملو از مایع هستند. آنها می توانند هم داخل فک و هم داخل بافت نرم (دهان و گونه) رشد کنند و بزرگ شوند. کیست های دندانی به عنوان واکنش ارگانیزم های بدن به عفونت مداومی عمل می کنند که از درون پالپ دندانی عفونی می آید. کیست ها می توانند اطراف تاج های دندان هایی که هنوز بیرون نیامده اند، و طی یک حادثه، بیرون بیایند.

 

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

در صورت وجود چندین دندان عفونی، کیست می تواند روی هر یک از آنها بروز یابد. افرادی که بهداشت دهانی خوبی ندارند، احتمال بروز کیست در آنها بالاتر است.

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

علائم بروز کیست های دندانی کدامند؟

اغلب، کیست های دندانی هیچ علامتی ندارند تا زمانی که کیست به یک اندازه خاص برسد یا به موقعیت عفونت حاد برسد. علائم کیست های دندانی عبارتند از: تغییر رنگ دندان، برآمدگی سفت روی استخوان بالای دندان، درد، تورم، قرمزی دندان، فیستول ریشه دندان، ترشحات بینی.

پیامدهای رشد کیست داخل دهان

تحلیل استخوان پیرامون، آسیب به دندان های مجاور، عفونت مزمنی که می تواند منجر به تورم صورت و بروز درد شود. بعلاوه، کیست ها می توانند سینوس ها و بینی را نیز تحت تأثیر قرار دهند.

درمان کیست های دندانی

تنها راه درمان کیست های دندانی جراحی است. آنها را باید به طور کامل از استخوان خارج نمود و این تنها راه است. در صورتی که کیست منطقه بزرگی از ریشه دندان را تحت تأثیر قرار داده باشد، دندان باید کشیده شود و کیست به روش جراحی تخلیه شود. این فرایند تحت بی حسی موضعی انجام می شود.

 

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

سیستکتومی چیست؟

سیستکتومی بهترین درمان برای کیست است. کیست، حفره ای داخل بافت است که پوست نازکی روی آن را فرا گرفته است که معمولا با مایعی مملو از چرک پر شده است. سیستکتومی به معنای باز کردن کیست است که از طریق آن محتویات کیست تخلیه می شود.

 

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

در این تصویر یک نمونه کیست را مشاهده می کنید که باعث تورم فک شده است و کیست فولیکولار نامیده می شود. این کیست آنقدر بزرگ شده است که اگر برداشته نشود می تواند موجب شکسته شدن فک پایین شود. اندازه کیست می تواند از بیرون قابل مشاهده باشد و موجب تغییر شکل بافت شود.

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

سیستکتومی چگونه انجام می شود؟

سیستکتومی به معنای تخلیه کیست است. برای انجام سیستکتومی ابتدا یک سوراخ روی کیست ایجاد می شود و یک لوله داخل آن تعبیه می شود که با بیرون در ارتباط است و به داخل حفره دهان راه دارد. از این طریق با تخلیه محتویات کیست، اندازه آن طی یک ماه کوچک و کوچکتر می شود . مانند بادکنکی که هوای آن رفته رفته تخلیه می شود. در این تصویر تخلیه کیست را مشاهده می کنید که قبلا باز شده است. این مجرا از طریق کار گذاری یک لوله پلاستیکی ایجاد شده است.

خط سیاهی که مشاهده می کنید بخیه هایی هستند که برای ثابت نگه داشتن لوله استفاده شده اند و پس از تخلیه کیست برداشته خواهند شد. این لوله آنقدر در جای خود باقی می ماند تا کیست تخلیه شود.

 

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

سیستکتومی، علاوه بر کیست های بزرگ، برای اوقاتی توصیه می شود که ساختارهای آناتومیک مهم با برداشت کیست آسیب ببینند. در واقع سیستکتومی برای کاهش حجم کیست انجام می شود تا به تدریج از ساختارهای  آناتومیک دور شود تا جایی که برداشت کیست امکان پذیر شود.

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

سیستکتومی با چه خطراتی می تواند همراه باشد؟

برداشت کیست های بزرگ، عموما با خطراتی مانند طولانی شدن روند بهبود زخم مواجه هستند. زیرا آسیب های بزرگ به استخوان معمولا در نتیجه برداشت کیست بوجود می آیند.

 

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

بلافاصله پس از جراحی، آسیب به استخوان منجر به خونریزی شدید می شود. پس از خشک شدن خون، لخته خون تشکیل می شود و به تدریج از حجم آن کاسته می شود. یک لخته خون بزرگ، پر دردسرتر از یک اسکار کوچک است. بنابراین، استخوان خود را وادار می سازد که با دیواره های زخم هیچ تماسی نداشته باشد. در نتیجه برای عروق خونی داخل زخم امکان خونرسانی وجود ندارد، در نتیجه لخته خون تغذیه نمی شود و اکسیژن و مواد مغذی و در نهایت سلول های استخوان به آن نمی رسند، در واقع شرایط ضروری برای بازسازی استخوان فراهم نمی شوند.

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

مدتی بعد، خون لخته شده فاسد می شود و چرک تشکیل می شود و احتمالا منجر به عفونی شدن زخم می شود. برای جلو گیری از بروز این مشکلات باید بتوان خون لخته شده را حفظ کرد تا مشکلات آن را کاهش داد. از جمله، با پر کردن استخوان با گرانولا یا مواد جایگزین استخوان که در این تصویر مشاهده می شوند.

 

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

از این طریق می توان از انقباض لخته خون جلوگیری نمود و عروق خونی می توانند روی دیواره ها رشد کنند و تولید مجدد استخوان مجددا صورت خواهد گرفت. تنها جایگزین ممکن برای سیستکتومی، برداشت فوری کیست یا همان آیسیکتومی است. در صورتی که کیست درمان نشده باقی بماند، به مرور زمان روی فک یا اطراف صورت بر آمده خواهد شد و به تدریج موجب بروز مشکلات پیچیده تری خواهد شد.

 

 

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

در صورت مجرب نبودن دندانپزشک، بروز خطر حین انجام سیستکتومی اجتناب ناپذیر است که انجام اقدامات دیگر نیز ضرورت پیدا خواهند کرد. برخی اقدامات دیگر حتی می توانند زندگی فرد را به خطر بیندازند.

از جمله مشکلات خاصی که با سیستکتومی همراه هستند عبارت است از:

  • آسیب به ساختارهای مجاور کیست، از قبیل اعصاب، گونه ها، عروق خونی، ریشه دندان و عفونی شدن مجرا همراه با پیامد های دیگر.
  • انجام نادرست سیستکتومی روی توده های بدخیمی که تنها باید برداشته شوند.
  • عفونت کیست در نتیجه دستکاری
  • در مورد کیست های عمیق یا کیست های دارای چند حفره، سوراخ کردن نادرست کیست می تواند منجر به بزرگتر شدن آن شود.

 

کیست دهان و فک و سیستکتومی

کیست دهان و فک و سیستکتومی

 

 

  • انسداد احتمالی حین تخلیه که منجر به لزوم انجام جراحی دوم می شود.
  • افتادن لوله ای که برای تخلیه استفاده می شود، که می تواند منجر به بهبود مجرای حفره ایجاد شده داخل کیست شود که انجام جراحی دوم ضرورت پیدا خواهد کرد.
  • خوشبختانه بواسطه پیشرفت هایی که در دهه اخیر در دنیای پزشکی و داروها صورت گرفته است، احتمال بروز چنین مشکلاتی بسیار نادر است.

امروزه نداشتن دندان یا داشتن دندان های آسیب دیده مشکل محسوب نمی شود، زیرا با دریافت ایمپلنت های دندانی به راحتی می توانید دندان های از دست رفته خود را باز یابید. ایده اصلی که پشت ایمپلنت های دندانی وجود دارد قرار گیری یک پایه یا چارچوب فلزی در جایی است که زمانی دندان وجود داشته است، در نتیجه می تواند بدون هیچ خطری پروتز را در جای خود نگه دارد. اما وقتی نوبت به پروتزهای دندانی می رسد، گزینه های متعددی در دسترس هستند (که پروتزهای بر پایه ایمپلنت، یا دست دندان بر پایه ایمپلنت های دندانی نامیده می شوند).

وقتی نوبت به ایمپلنت های دندانی می رسد، گزینه های متعددی در دسترس دارید. گرچه پروتزهای بر پایه ایمپلنت مزایا و معایب خود را دارند، اما تفاوت هایی که با یکدیگر دارند باعث می شوند در برخی موارد خاص، یکی بر دیگری ارجحیت داشته باشد. در این مقاله قصد داریم به بیان این تفاوت ها بپردازیم.

دو نوع اصلی پروتزهای بر پایه ایمپلنت های دندانی

وقتی تصمیم گرفتید از پروتزهای بر پایه ایمپلنت های دندانی استفاده کنید، دو گزینه در اختیار دارید که شما و دندانپزشکتان می توانید از بین آنها انتخاب کنید.آنها پروتزهای متحرک و ثابت هستند، که هر دوی آنها می توانند هم به صورت دست دندان کامل و هم پارسیل باشند. و درون این دو دسته، دو زیر مجموعه دیگر وجود دارد.

پروتزهای متحرک بر پایه ایمپلنت های دندانی (اوردنچرهای اسنپ- این)

برای پروتزهای متحرک بر پایه ایمپلنت های دندانی دو زیر مجموعه وجود دارد:

 

پروتز بر پایه ایمپلنت دندانی

پروتز بر پایه ایمپلنت دندانی

اوردنچرهای Implant-Supported

اوردنچر Implant-Supported ، دو یا چند ایمپلنت را شامل می شود که یک ابزار متحرک روی آنها قرار می گیرد. به اعتقاد دندانپزشک ها این نوع پروتزها نمونه پیشرفته پروتزهای معمولی هستند. این نوع پروتزها بیشتر از پروتزهای معمولی حمایت ایجاد می کنند اما احتمال بروز زخم و سوزش در پی استفاده از آنها نیز بیشتر است. بعلاوه، اوردنچرهای Implant-Supported دندانی بهتر از پروتزهای سنتی می توانند جویدن را بهبود ببخشند.

نیاز است دندانپزشک گاهگاهی این نوع پروتزها را مجدداً صاف و تنظیم کنند زیرا با تغییر استخوان و بافت ها به مرور زمان، لازم است فیکسچر تنظیم شود تا بهتر پروتز را نگه دارد. با این حال، هزینه پرداخت این نوع پروتزها، برای دست دندان کامل راحت تر است.

 

پروتز بر پایه ایمپلنت دندانی

پروتز بر پایه ایمپلنت دندانی

اوردنچرهای Implant-Retained

اوردنچرهای Implant-Retained، شامل اتصال یک جایگزین به چهار ایمپلنت دندانی است. این گزینه یک جایگزین فوق العاده است، اما معایبی هم دارد. مثلاً، اگر حداقل چهار ایمپلنت دندانی دریافت کنید و یکی از آنها با شکست مواجه شود، کل پروتز دیگر به درستی عمل نخواهد کرد. هرچند معمولاً هزینه تعمیر یا جایگزینی آنها بالاتر است.

این نوع پروتزها برای افرادی بهترین گزینه هستند که لبخند آنها از سمت دندان های بالا بزرگتر است، زیرا دست دندان ها می توانند محل تماس پروتز و بافت طبیعی دندان ها را پنهان نماید. مزیت آن این است که می توانید این قطعه را برای تمیز کردن از دهان خارج نمایید.

به خاطر داشته باشید که آنها معمولاً نسبت به نمونه های ثابت خود، گزینه های برجسته تری هستند و ممکن است حتی به یک میله فلزی برای حمایت نیاز داشته باشند. بعلاوه، آنها معمولاً از آکریلیک ساخته شده اند، که منافذ بیشتری دارد، بنابراین، پاکسازی آنها از پرسلاین دشوارتر است. گرچه هزینه آکریلیک کمتر از هزینه پرسلاین است.

پروتزهای ثابت بر پایه ایمپلنت های دندانی (پروتزهای هیبرید دائمی اسکرو- این)

اگر تصمیم بگیرید از پروتزهای ثابت بر پایه ایمپلنت های دندانی استفاده کنید، دو گزینه در اختیار دارید: پروتزهای بر پایه ایمپلنت و بریج های بر پایه ایمپلنت.

 

پروتز بر پایه ایمپلنت دندانی

پروتز بر پایه ایمپلنت دندانی

پروتزهای بر پایه ایمپلنت های دندانی (All-on-Four یا AO4)

این نوع پروتزها شبیه پروتزهای Implant-Supported هستند، که بزرگترین تفاوت آنها این است که قابل جابجا شدن نیستند. گرچه در صورت نیاز به تنظیم یا تعویض دندانپزشک می تواند آنها را خارج کند.

این نوع پروتزها “All-on-4” نامیده می شوند، زیرا چهار ایمپلنت یا بیشتر پروتز را حمایت می کنند. عملکرد پروتزهای All-on-4 به گونه ای است که هیچ پیوند استخوانی نیاز ندارند زیرا دندانپزشک می تواند ایمپلنت ها را در استخوان طبیعی موجود کار بگذارد. و به طور عادی می توانید این نوع جایگزین های دندان ها را در یک روز دریافت کنید.

بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی

شاید بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی طبیعی ترین جایگزین ها برای دندان ها باشند که می توانید پیدا کنید. به همین دلیل است که بسیاری از بیماران و دندانپزشک ها پیمودن این مسیر را بیشتر می پسندند. ویژگی مهمی که این گزینه دارد این است که حتی اگر ایمپلنت با شکست مواجه شود، پروتز هنوز به خوبی عمل می کند. و به محضی که بریج کار گذاشته می شود، هیچ جابجایی دندانی مشاهده نخواهد شد.

از سوی دیگر، هیچ باله ای وجود نخواهد داشت (بخشی که از پروتز داخل حفره دهان قرار می گیرد) و این نوع فیکسچرها روی لثه ها قرار نمی گیرند. بعلاوه، این نوع بریج ها معمولاً از پرسلاین ساخته می شوند، به این معنا که پروتزها ظاهری طبیعی تر خواهند داشت و با دوام تر نیز خواهند بود.

مقایسه Implant-Retained و Implant-Supported

شاید این گیج کننده ترین دسته باشد زیرا تفاوت های آنها بسیار جزئی است. اما معمولاً مهم است از تفاوت بین آنها آگاه باشید.

پروتزهای Implant-Supported

وقتی با وجود پروتزهای Implant-Supported چیزی را گاز می زنید، فیکسچر بخش عمده فشار را تحمل می کند. ایمپلنت ها و استخوان فک شما همه فشار را جذب خواهند کرد و به شما اجازه خواهند داد طبیعی ترین بایت را داشته باشید.

با این حال، با این گزینه، درمان معمولاً پر هزینه تر از گزینه های دیگر خواهد بود زیرا ایمپلنت های بیشتری نیاز هستند. و قبل از فرایند، دندانپزشک باید اطمینان حاصل نماید استخوان به اندازه کافی قوی است. در غیر اینصورت، ممکن است انجام یک فرایند را برای کمک به بازسازی استخوان و بافت نرم پیشنهاد دهند، اما به نظر بسیاری افراد این فرایند تهاجمی است.

اما اگر این گزینه با موفقیت کار گذاشته شود، بسیار قابل اعتماد، با دوام، و از نظر زیبایی ظاهری قابل قبول تر هستند.

 

پروتز بر پایه ایمپلنت دندانی

پروتز بر پایه ایمپلنت دندانی

پروتزهای Implant-Retained

وقتی با وجود پروتزهای Implant-Retained چیزی می جوید، لثه ها بیشترین فشار را دریافت می کنند. این گزینه ایمپلنت های دندانی کمتری نیاز دارد (معمولاً دو ایمپلنت برای هر فک)، که باعث می شود هزینه آن پایین تر باشد. گاهی اوقات حتی می توان از مینی ایمپلنت ها استفاده کرد. علاوه بر این، احتمال نیاز به پیوند استخوان نیز کمتر خواهد بود، زیرا این نوع ایمپلنت ها را می توان فقط در قسمت هایی استفاده کرد که بیشترین استحکام را دارند.

این نوع ایمپلنت ها یک توپ روی خود دارند که فیکسچر را در جای خود نگه می دارد. گرچه این نوع جایگزین ها توانایی حرف زدن و غذا خوردن طبیعی را به شما باز می گردانند، اما بایت شما مانند دیگر گزینه ها حالت طبیعی نخواهد داشت و ممکن است چندان با ثبات نباشد.

اگر به دنبال متخصص پروتز دندانی و کاشت ایمپلنت در تهران هستید با ما تماس بگیرید

 ایمپلنت های اندوستیل endosteal

ایمپلنت اندوستیل نوعی ایمپلنت است که به عنوان ریشه های مصنوعی داخل استخوان فک قرار می گیرند تا قطعه های زیبای مصنوعی که جایگزین تاج دندان می شوند را روی خود نگه دارند. ایمپلنت های دندانی معمولاً زمانی کاشته می شوند که فرد یک دندان خود را از دست داده باشد. ایمپلنت های اندوستیل رایج ترین ایمپلنت های دندانی هستند.

آیا شما گزینه مناسبی برای ایمپلنت های اندوستیل هستید؟

دندانپزشک یا جراح دهان و دندان می توانند مشخص نمایند ایمپلنت های اندوستیل برای شما مناسب هستند یا خیر. علاوه بر از دست رفتن دندان- یا دندان ها- شرایط مهم دیگری که باید داشته باشید این است که:

  • سلامت عمومی خوب
  • سلامت دهانی خوب
  • بافت لثه سالم (عدم وجود بیماری لثه)
  • استخوان فک به طور کامل رشد کرده باشد
  • فک استخوان کافی داشته باشد
  • ناتوانی یا عدن تمایل به استفاده از پروتزهای مصنوعی

علاوه بر این نباید از فراورده های تنباکو استفاده کنید.

مهم تر از همه اینکه، باید آمادگی داشته باشید چند هفته یا چند ماه تمام توجه خود را به دهان خود بدهید- که بیشتر این زمان شامل دوره بهبود و انتظار برای رشد استخوان جدید است- تا فرایند کامل شود.

چه می شود اگر فردی گزینه مناسبی برای دریافت ایمپلنت های اندوستیل نباشد؟

اگر دندانپزشک شما معتقد باشد که شما گزینه مناسبی برای دریافت ایمپلنت های اندوستیل نیستید، می تواند گزینه های جایگزین را به شما معرفی نماید، از جمله:

  • ایمپلنت های ساب پریوستیل: این نوع ایمپلنت ها به جای داخل استخوان فک، روی یا بالای استخوان فک قرار می گیرند.
  • تقویت استخوان: این فرایند شامل تقویت یا احیاء استخوان فک با افزودن استخوان و فاکتور رشد است.
  • افزایش عرض تیغه استخوان: مواد پیوند استخوان به تیغه باریک در امتداد بالای استخوان فک افزوده می شوند.
  • تقویت سینوس: زیر سینوس ماگزیلا استخوان افزوده می شود، که بالا بردن سینوس یا سینوس لیفت نیز نامیده می شود.

تقویت استخوان، افزایش عرض تیغه استخوان، و تقویت سینوس روش هایی هستند که می توانند استخوان فک را آنقدر بزرگ و قوی کنند که ایمپلنت های اندوستیل را در خود نگه دارند.

 

ایمپلنت دندانی

ایمپلنت دندانی

فرایند کارگذاری ایمپلنت های اندوستیل

البته، گام اول این است که دندانپزشک تشخیص دهد شما گزینه مناسبی برای دریافت آنها هستید. درمانی که تشخیص داده و توصیه می شود باید توسط جراح دندان نیز تأیید شود. در این جلسات، کل فرایند مرور خواهند شد، از جمله نحوه پرداخت، مدت زمان کل انجام آن، و نیز مراقبت های پس از آن.

کاشت ایمپلنت

پس از بی حس کردن منطقه اطراف، جراحی اولیه شامل برش بافت لثه برای برداشتن پوشش روی استخوان فک است. سپس با دریل یک حفره داخل استخوان تعبیه می شود و پست اندوستیل در عمق استخوان کاشته می شود. لثه روی پست بخیه زده خواهد شد. پس از جراحی می توانید انتظار تورم (صورت و لثه)، کبودی (پوست ولثه)، ناراحتی، و خونریزی داشته باشید.

پس از جراحی، دستورات لازم برای مراقبت های صحیح و بهداشت دهانی در طول دوره بهبود و پس از آن داده خواهد شد. علاوه بر این، دندانپزشک ممکن است برای شما آنتی بیوتیک و مسکن نیز تجویز کند. دندانپزشک ممکن است به شما توصیه کند حدود یک هفته تنها غذاهای نرم بخورید.

اسئواینتگریشن

استخوان فک در اطراف ایمپلنت رشد می کند، که اسئواینتگریشن نامیده می شود. زمان می برد (معمولاً ۲ تا ۶ ماه) تا این رشد اتفاق بیفتد و ایمپلنت به پایه ای محکم و منسجم برای دندان های مصنوعی جدید تبدیل شود.

قرار گیری اباتمنت

با تکمیل اسئواینگریشن جراح مجدداً بافت لثه را برش می دهد و باز می کند و اباتمنت را به ایمپلنت متصل می کند. اباتمنت قطعه ای ایمپلنت است که از لثه بیرون می زند و روکش به آن متصل می شود.

در برخی فرایندها، اباتمنت در طول جراحی اولیه به پست متصل می شود و جراحی دوم نیاز نیست. با مشورت با جراح می توانید مشخص نمایید کدام یک برای شما بهتر است.

دندان جدید

حدود دو هفته بعد از قرار گیری اباتمنت، پس از بهبود لثه ها، دندانپزشک برای ساخت روکش از دهان قالب می گیرد. دندان مصنوعی نهایی، به انتخاب، می تواند متحرک یا ثابت باشد.

مقایسه ایمپلنت های اندوستیل Endosteal و ساب پریوستیل subperiosteal

دو نوع ایمپلنت دندانی که اغلب مورد استفاده قرار می گیرند ایمپلنت های اندوستیل و ایمپلنت های ساب پریوستیل هستند.

ایمپلنت های اندوستیل: این نوع ایمپلنت ها عموماً از تیتانیوم ساخته می شوند، و پر استفاده ترین نوع ایمپلنت های دندانی هستند. آنها معمولاً مانند پیچ کوچکی هستند و داخل استخوان فک قرار می گیرند. آنها از لثه بیرون می آیند تا دندان مصنوعی (روکش روی ایمپلنت) را نگه دارند.

ایمپلنت های ساب پریوستیل: در صورتی که بیمار ایمپلنت دندانی نیاز داشته باشد اما استخوان سالم به اندازه کافی نداشته باشد، تا آنها را حمایت کند، دندانپزشک می تواند استفاده از ایمپلنت های ساب پریوستیل را پیشنهاد دهد. این نوع ایمپلنت ها روی یا بالای استخوان فک و زیر لثه ها قرار می گیرند تا از بافت لثه بیرون بزنند و جایگزین های دندان را نگه دارند.

ایمپلنت دندانی

ایمپلنت دندانی

فرایند کاشت ایمپلنت های ساب پریوستیل

برای ساخت و کار گذاری ایمپلنت های ساب پریوستیل دو فرایند جراحی نیاز است. بر خلاف ایمپلنت های استاندارد، ایمپلنت های ساب پریوستیل باید به صورت سفارشی ساخته شوند تا متناسب با شکل استخوان هر فرد باشند.

در مرحله نخست، دندانپزشک یا جراح دهان بافت لثه را برش می دهد تا استخوان زیر آن قابل مشاهده شود. از استخوان قالب گرفته می شود و مشخص می شود چارچوب ایمپلنت قرار است کجا قرار بگیرد. سپس بافت لثه در جای خود بخیه زده می شود تا جراحی مرحله بعد. این مرحله تحت بی حسی موضعی انجام می شود.

در مرحله دوم، بافت لثه مجدداً باز می شود و ایمپلنت روی استخوان کار گذاشته می شود و تنها قطعه ای که نقش تکیه گاه را به عهده دارد از بافت لثه بیرون می ماند و بافت در اطراف آن بخیه زده می شود. در نهایت بریج موقت روی آن قرار می گیرد و اجازه داده می شود تا بهبود پیدا کند. پس از بهبود لثه ها، با قالب گیری بریجی ساخته می شود که کاملاً شبیه دندان های طبیعی است و پس از آماده شدن روی آن قرار می گیرد.

اگر به دنبال متخصص پروتز دندانی و کاشت ایمپلنت در تهران هستید با ما تماس بگیرید

در حال حاضر گزینه های زیادی برای جایگزینی دندان های از دست رفته وجود دارند و ایمپلنت های دندانی یکی از گزینه هایی است که به شهرت زیادی دست یافته است. شاید شما نیز یکی از افرادی هستید که به دریافت ایمپلنت های دندانی فکر می کنند یا شاید هم قبلاً تصمیم خود را گرفته اید. حال چه اتفاق می افتد؟ شاید حتی فکر کردن به دریافت ایمپلنت های دندانی نیز ترسناک باشد، اما واقعیت اینطور نیست. با خواندن این مقاله متوجه خواهید شد واقعیت این فرایند چگونه است.

کاشت ایمپلنت چقدر طول می کشد؟

عوامل متعددی هستند که طول مدت زمان لازم برای فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی را مشخص می کنند، از جمله:

  • سلامت دندان ها
  • تعداد دندان هایی که درگیر هستند
  • کدام دندان ها قرار است جایگزین شوند
  • آیا قرار است قبل از کاشت ایمپلنت دندانی کشیده شود یا خیر

علاوه بر این، این عوامل تعداد دفعاتی که در طول کل فرایند درمان لازم است به دندانپزشک مراجعه شود را مشخص می کنند. مثلاً جراحی ایمپلنت تکی عموماً از ابتدا تا انتها یک تا دو ساعت زمان می برد. این شامل زمان بیهوشی و نیز آماده سازی و استریل کردن محیط جراحی نیز هست.

آیا کاشت ایمپلنت درد دارد؟

درست مانند هر جراحی دیگری، ممکن است مقداری ناراحتی و درد وجود داشته باشد. عموماً از داروهای بی حس کننده موضعی یا تزریقی برای بی حس کردن دهان استفاده می شود تا در طول فرایند، هر گونه ناراحتی از بین برود. اکثر بیماران گزارش داده اند که بیشتر از آنچه که تصور می کرده اند احساس راحتی داشته اند. دندانپزشک برای کاهش درد و نارحتی ها داروهایی تجویز خواهد کرد.

آماده سازی لازم برای جراحی ایمپلنت

دندانپزشک دستورالعمل هایی در اختیار شما قرار خواهد داد که قبل از جراحی باید آنها را دنبال کنید و انجام دهید، که عبارتند از:

  • شستشوی دهان با دهانشویه های آنتی باکتریال، مانند کلرهگزیدین/
  • مصرف آنتی بیوتیک به مدت چند روز قبل از جراحی، به منظور پیشگیری از بروز عفونت.
  • خوردن یک صبحانه مفصل در روز جراحی، مگر آنکه قرار باشد جراحی شما تحت بیهوشی کامل با کمک تزریق انجام شود. در این صورت، شب قبل از جراحی، از نیمه شب به بعد نباید چیزی بخورید.
  • باید یک همراه با خود داشته باشید تا هنگام بازگشت به منزل شما را همراهی کند.

از آنجا که چندین فرایند جراحی برای کاشت ایمپلنت ها لازم هستند، دندانپزشک بررسی دقیقی انجام خواهد داد، از جمله گرفتن تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس و ساخت الگوی دهان برای بررسی بهترین مکان برای قرار گیری ایمپلنت داخل دهان. در ادامه وضعیت استخوان به طور کامل بررسی خواهد شد تا بتوان مشخص نمود آیا شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت های دندانی را دارد یا خیر. علاوه بر این، دندانپزشک بایستی راجع به شرایط پزشکی و سلامت شما و نیز داروهای مصرفی شما اطلاعات کاملی داشته باشد.

کاشت ایمپلنت دندانی

کاشت ایمپلنت دندانی

جراحی کاشت ایمپلنت دندانی

مرحله نخست

  1. به منظور قرار گیری ایمپلنت با کمک جراحی، دهان با کمک بی حس کننده موضعی کاملاً بی حس خواهد شد.
  2. داخل لثه برشی ایجاد خواهد شد تا پوشش روی استخوانی که قرار است ایمپلنت داخل آن قرار بگیرد برداشته شود و استخوان قابل مشاهده باشد.
  3. از یک دریل مخصوص برای ایجاد فضای لازم برای قرار گیری ایمپلنت داخل استخوان استفاده خواهد شد.
  4. سپس ایمپلنت با دست یا با یک ابزار دستی به داخل این فضا پیچ می شود یا از ابتدا همزمان از ایمپلنت برای ایجاد حفره اولیه نیز استفاده می شود.
  5. پس از قرار گیری راحت ایمپلنت در جای خود، قطعه دوم داخل خود ایمپلنت پیچ می شود و در طول روند بهبود در جای خود باقی خواهد ماند.
  6. لثه ها روی ایمپلنت قرار می گیرند و بخیه زده می شوند.
  7. طی چند ماه آینده ایمپلنت بدون هیچ خطری در جای خود، داخل استخوان محکم می شود.

مرحله دوم

  1. مرحله دوم با برداشتن بافت لثه روی ایمپلنت آغاز می شود. برش کوچک دیگری داخل لثه ایجاد می شود تا ایمپلنت قابل مشاهده شود و قطعه ای روی ایمپلنت و بالای لثه قرار گیرد.
  2. یک تکه اضافی کوچک روی ایمپلنت قرار می گیرد تا قالب گیری انجام شود. این همان قطعه ای است که لابراتوار از آن برای قرار دادن روکش جدید استفاده خواهد کرد.
  3. سپس دندانپزشک طی چند جلسه روکش ایمپلنت را آماده خواهد کرد. برای این کار با استفاده از قالب های گرفته شده مدل دهان ساخته می شود تا بر اساس آن روکش ایمپلنت بیشترین تناسب را با دندان های مقابل خود داشته باشد.
  4. مرحله نهایی قرار گیری روکش روی ایمپلنت است. در برخی موارد، بسته به اینکه کدام دندان احیاء شده است، قبل از آنکه فرایند به طور کامل انجام شود، ممکن است دندانپزشک بخواهد روکش دیگری را امتحان کند تا تناسب آن را بررسی نماید.

 

کاشت ایمپلنت دندانی

کاشت ایمپلنت دندانی

 

کنترل درد و ناراحتی پس از جراحی

داشتن مقداری کبودی و تورم در لثه و بافت های نرم کاملاً طبیعی است. معمولاً، در صورتی که درد و ناراحتی وجود داشته باشد، با داروهای مسکن معمولی بهبود می یابد، از جمله ایبوپروفن و کدئین.

مشکلات احتمالی پس از جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی

  • عفونت اطراف استخوان و لثه های پیرامون ایمپلنت
  • پس زدن ایمپلنت توسط بدن
  • تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت دندانی
  • عدم جوش خوردن ایمپلنت با استخوان

نگهداری از ایمپلنت دندانی

ایمپلنت دندانی جدید نیز مانند دندان های طبیعی، نیاز به مراقبت دارد و لازم است به طور منظم چک شود. طبق دستور دندانپزشک روکش ایمپلنت خود را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. هر شش ماه یک مرتبه، یا اگر بیشتر از آن توصیه شده است، به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر به دنبال متخصص پروتز دندانی و کاشت ایمپلنت در تهران هستید با ما تماس بگیرید