گرچه شما می دانید باید به طور منظم و بر اساس برنامه دندان های خود را مسواک بزنید، اما ممکن است فکر کنید نخ دندان کشیدن یک گزینه صرفاً انتخابی است. در حالی که، مشخص شده است که نخ دندان کشیدن نیز مانند مسواک زدن اجتناب ناپذیر است، و می تواند سلامت دهان را به میزان چشمگیری بهبود بخشد. علاوه بر این، اشکال مختلف نخ های دندان در دسترس هستند، و تکنیک های دقیقی هستند که می توانند به شما کمک کنند از هر کدام که انتخاب می کنید نهایت بهره را ببرید.

اگر نخ دندان نکشیم چه اتفاقی می افتد؟

شما وقتی دندان های خود را مسواک می زنید، تنها سه سطح از ۵ سطح دندان ها را تمیز می کنید. نخ دندان کشیدن بهترین راه برای پاکسازی بین دندان ها است، زیرا به صورت ویژه برای کمک به رها شدن از شر باقی مانده های غذا و پلاک های بین دندانی طراحی شده است.

نخ دندان

نخ دندان

نخ دندان های مختلف مناسب افراد مختلف

نخ دندان ها معمولاً از پلاستیک یا نایلون ساخته می شوند، و به صورت موم زده یا موم نزده در دسترس هستند. گرچه شواهد کنونی حاکی از این هستند که نخ دندان های موم زده و موم نزده به یک اندازه برای پاکسازی دندان ها مفید هستند، اما نحوه قرارگیری دندان های شما است که مشخص می کند کدام نوع برای شم مناسب تر است. بویژه، نخ دندان های موم نزده می توانند از بین کوچکترین فواصل نیز عبور کنند، بنابراین اگر تنها فواصل بسیار کوچکی بین دندان های شما وجود دارند ممکن است لازم باشد تنها از این نوع نخ دندان ها استفاده کنید. با این حال، نمونه های موم زده آنها کمتر احتمال دارد که حین استفاده پاره شوند، بنابراین اگر فواصل بین دندان های شما بزرگ تر هستند، احتمالاً این نوع نخ دندان ها برای شما راحت تر باشند.

نخ دندان کشیدن کشیدن فقط برای تمیز کردن دندان نیست!

اولاً، از آنجا که نخ دندان کشیدن به زدودن باکتری ها کمک می کند، استفاده منظم از نخ دندان باعث می شود احتمال بروز بیماری های لثه، بوی بد دهان،و پوسیدگی و حفره های دندانی در شما کاهش پیدا کند. دوماً، نخ دندان کشیدن با زدودن ذرات غذایی که ممکن است باعث شوند دندان های شما کدر و خاکستری به نظر برسند، به شما کمک می کند لبخند شما بهترین جلوه خود را داشته باشد.

نخ دندان

نخ دندان

خونریزی لثه ها نباید مانع نخ دندان کشیدن شما شود

افراد معمولاً وقتی متوجه می شوند لثه های آنها در حال خونریزی هستند، نخ دندان کشیدن منظم را کنار می گذارند. با این حال، در حقیقت خونریزی از لثه ها حین نخ دندان کشیدن بسیار شایع است، زیرا با برداشتن پلاک های تشکیل شده آنها می توانند تحریک پذیر شوند. در سایه این حقیقت، مهم است به نخ دندان کشیدن ادامه دهید حتی اگر ابتدا موجب بروز مقداری خونریزی شود. با این حال، اگر روند خونریزی ظرف مدت یک هفته یا کمی بیشتر کاهش پیدا نکرد، باید راجع به این مشکل با دندانپزشک خود گفتگو کنید. ممکن است مشکل حساس بودن نسبتاً زیاد لثه های شما باشد و لازم باشد نخ دندان نرم تری خریداری کنید.

بهترین روش نخ دندان کشیدن چیست؟

دندانپزشکان و متخصصان دندانپزشکی هشدار می دهند که نحوه نخ دندان کشیدن بسیار مهم تر از نوع نخ دندانی است که انتخاب می کنید. مهم است نخ دندان را محکم بین انگشتان خود نگه دارید، و باید داخل هر فاصله دندانی آن را هشت مرتبه به سمت بالا و پایین حرکت دهید (که باعث تمیزی بیشتر دندان ها خواهد شد). هر بار که نخ دندان را به داخل یک فاصله بین دندانی فرو می برید، لازم است حتماً از بخش جدیدی از نخ دندان استفاده کنید. علاوه بر این، باید توجه کنید که با آرام نخ دندان کشیدن زیر خط لثه کنار هر دندانی می توانید سلامت دهان خود را ارتقاء دهید.

آیا باید هر روز نخ دندان بکشیم؟

به صورت ایده آل، شما باید حداقل یک مرتبه در روز نخ دندان بکشید. اگر می خواهید روزی تنهای یک مرتبه نخ دندان بکشید، این کار را قبل از رفتن به رختخواب و حتماً قبل از مسواک زدن دندان های خود انجام دهید. با انجام این کار می توانید اطمینان حاصل کنید که احتمال رسیدن مسواک شما به فضاهای بین دندانی بیشتر خواهد بود، و آنها را تمیزتر خواهد کرد.

نخ دندان مخصوص کودکان

گاهی اوقات کودکان تمایل چندانی به استفاده از نخ دندان ندارند، اما برخی اشکال نخ دندان های با طعم نعنا می توانند کمک کنند نخ دندان کشیدن برای آنها تجربه ای خوشایند باشد. علاوه بر این، برخی نخ دندان های مخصوص وجود دارند که رنگ آنها تغییر می کند تا نشان دهند چه مقدار پلاک زدوده شده است، و این می تواند به استفاده کننده های جوان کمک کند از تمیز کردن دندان های خود احساس رضایت بیشتری داشته باشند.

آیا فقط یک روش برای نخ دندان کشیدن وجود دارد؟

اگر از آرتروز دست رنج می برید، یا دچار آسیب به مچ دست شده اید، ممکن است نخ دندان کشیدن برای شما فوق العاده دشوار به نظر برسد. با این حال، ابزارهای نگهدارنده نخ دندان وجود دارند که برای کمک به افرادی طراحی شده اند که چنین مشکلاتی را دارند. در آنها معمولاً مقداری نخ دندان به یک دسته متصل است که گرفتن آن راحت است. علاوه بر این، در برخی موارد، مسواک های بین دندانی ممکن است جایگزین های مناسبی برای نخ دندان باشند.

نخ دندان

نخ دندان

گام های درست نخ دندان کشیدن

  • مقدار مناسبی نخ دندان ببرید و بیشتر آن را به دور انگشت وسط یک دست خود و بقیه آن را به دور همان انگشت در دست دیگر بپیچید. این انگشت وظیفه جمع کردن بخش های آلوده و کثیف نخ دندان را به عهده دارد.
  • نخ ها را محکم بین انگشتان شست و اشاره خود نگهدارید.
  • نخ را با حرکات سایشی آرام بین دندان های خود هدایت کنید. هرگز نخ دندان را ناگهان بین دندان ها فشار ندهید زیرا ممکن است به لثه های خود آسیب برسانید.
  • وقتی نخ به خط لثه ها رسید، آن را به شکل C کنار تک تک دندان ها شکل دهید و به آرامی کنار دندان بالا و پایین ببرید.
  • نخ را محکم کنار دندان نگهدارید. به آرامی هر طرف دندان را با نخ تمیز کنید، نخ را دور از لثه ها به بالا و پایین حرکت دهید. این کار را برای تک تک دندان ها و برای هر دو طرف آنها انجام دهید. پشت دندان های آخر را فراموش نکنید.
  • هر بار که تمیز کردن هر دندان پایان می یابد آن تکه از نخ را دور انگشت بپیچید و تکه جدیدی از انگشت روبرو باز کنید. فراموش نکنید نخ دندان کوتاه نمی تواند چندان مؤثر واقع شود و می تواند باکتری ها را داخل دهان به جای بگذارد.

وقتی صحبت از حفظ سلامت دهان به میان می آید، زبان نقش مهمی را ایفا می کند. اهمیت دو مرتبه مسواک زدن دندان ها و نخ دندان کشیدن بین دندان ها بسیار تأکید شده است، اما اهمیت پاکسازی زبان اغلب نادیده گرفته می شود. هر چقدر هم با جدیت مسواک بزنید، نمی توانید از بوی بد دهان خلاص شوید، مگر آنکه زبانتان تمیز باشد. تمیز کردن زبان با تراشیدن یا کشیدن مسواک روی آن می تواند به از بین بردن ذرات اضافی انباشته شده روی آن که مسئول بوی بد دهان و بهداشت نامناسب دهان هستند، کمک کنند.

زبان ناپاک جایی برای پنهان شدن تعداد زیادی از باکتری هایی است که در بیوفیلم های محافظت کننده ای پنهان می شوند که موجب بروز مشکلات دندانی متعددی می شوند از جمله تشکیل پلاک های دندانی و تارتار، یا پوسیدگی دندان ها.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

مزایای تمیز کردن زبان چیست؟

بهبود حس چشایی

حس چشایی باعث می شود از بسیاری مزه ها لذت ببرید. اگر ذرات اضافی روی زبان شما انباشته شده باشند، جوانه های چشایی موجود روی زبان نمی توانند با کارایی کامل خود طعم غذا را منتقل کنند. به این ترتیب، طعم برخی از مواد غذایی محبوب شما خراب می شود. از آنجا که همه افراد می خواهند از بهترین غذاها لذت ببرند، پاکسازی زبان می تواند به ارتقاء عملکرد جوانه های چشایی شما کمک کند. تراشیدن و مسواک زدن روی زبان موجب برطرف شدن این لایه می شود، و سپس شما مزه هر چیزی را که می خورید با کیفیت بهتری احساس خواهید کرد. این تنها با برداشته شدن پوشش روی جوانه های چشایی امکان پذیر است و می تواند بین انواع مختلف غذاها مانند شیرین، شور، تلخ، یا ترش تمایز بهتری احساس شود.

بهبود ظاهر زبان

وقتی مقدار زیادی ذرات غذا روی زبان انباشته می شود، یک لایه فیلم سفید رنگ ظاهراً کثیف روی زبان شکل می گیرد. چنین ظاهری برای زبان، از نظر زیبایی ناخوشایند است. برداشتن این لایه با کمک یک زبان شوی خوب به بهبود ظاهر زبان کمک خواهد کرد و موجب بالا رفتن اعتماد به نفس شما خواهد شد.

کاهش باکتری دهان

باکتری ها مقصر اصلی بسیاری از مشکلات دندانی هستند، مانند پلاک های دندانی، بوی بد دهان، پوسیدگی دندان، یا ژنژیویت. مطالعات نشان داده اند که پاکسازی منظم زبان تکثیر باکتری هایی مانند استپتوکوک موتانس و لاکتوباسیل را داخل حفره دهان کاهش خواهد داد. این باکتری ها اطراف خود بیوفیلمی تشکیل می دهند که مانند یک پوشش محافظ برای آنها عمل می کند. برداشتن این لایه تنها راه ممکن برای خلاص شدن از شر این باکتری ها است.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

کاهش بوی بد دهان

بوی بد دهان در نتیجه کاهش جریان بزاق اتفاق می افتد، و منجر به انباشته و تکثیر شدن باکتری ها داخل حفره دهان شما می شود. اگر زبان پاکسازی نشود، دهان به استخر باکتری تبدیل می شود و سلامت دهان را به خطر می اندازد. بیوفیلم باکتری ها حفظ می کند،  استفاده منظم از دهانشویه نمی تواند شما را از شر بوی بد دهان رها کند. تراشیدن روی زبان راهی فوق العاده برای پاکسازی زبان است و به شکل مؤثری موجب کاهش بوی بد دهان خواهد شد.

ارتقاء سلامت عمومی بدن

باکتری ها تنها برای سلامت دهان شما مفید نیستند، بلکه آنها می توانند از طریق جریان خون به دیگر اعضای بدن منتشر شوند. بنابراین، خلاص شدن از شر باکتری ها موجب بهبود سلامت دهان و سلامت عمومی خواهد شد. در حقیقت، سلامت خود دهان یک شاخص مهم ارزیابی سلامت عمومی بدن است.

تمیز کردن زبان

تمیز کردن زبان

چگونه می توان زبان را به صورت مؤثر پاکسازی کرد؟

باکتری های موجود در دهان بسیار مقاوم هستند و دهانشویه با آب قادر نخواهد بود آنها را برطرف کند. آنها تنها مقداری از سلول های سطحی لایه بیرونی بیوفیلم را با خود می برند. باکتری های داخل آن دست نخورده باقی می مانند. تراشیدن  بهترین و پذیرفته شده ترین روش برای پاکسازی مؤثر زبان است. باید هنگام تراشیدن زبان به آرامی و با دقت این کار را انجام دهید زیرا زبان یک عضو بسیار حساس است. این کار را محکم و با خشونت انجام ندهید زیرا احتمال آسیب دیدن آن وجود دارد. یک زبان شوی فلزی یا پلاستیکی خوب برای انجام این کار انتخاب کنید که در فروشگاه ها و داروخانه ها قابل تهیه است. اگر هم نمی خواهید برای انجام این کار هزینه کنید می توانید از یک مسواک استفاده کنید. برخی مسواک های خاص هستند که پشت آنها به صورت ویژه ای طراحی شده است و برجستگی ها و شیارهایی دارند که برای پاکسازی زبان استفاده می شوند. وقتی شروع به تراشیدن روی زبان می کنید، باید این کار را از انتهای زبان آغاز کنید. سپس با فشار کافی ابزار خود را روی زبان بکشید تا لایه روی زبان به آرامی برداشته شود. این روند را تا جایی تکرار کنید که همه قسمت های زبان تمیز شوند. سپس دهان خود را با آب بشویید تا ذرات کنده شده از روی زبان را قورت ندهید. اگر به طور منظم زبان خود را تمیز می کنید، یک دهانشویه ضد عفونی کننده می تواند استفاده شود تا به روند خلاص شدن از شر باکتری های داخل دهان کمک کند.

چگونه می توان متوجه شدن زبان سالم نیست؟

یک زبان سالم یک عضو عضلانی کوچک مرطوب است که معمولاً صورتی رنگ است. اگر متوجه هر گونه ناهنجاری یا چیز غیر عادی روی آن شدید، نشانه سالم نبودن آن است.

  • وجود یک لایه فیلم سفید مایل به زرد روی آن
  • برجستگی های کوچک یا پلاک
  • تغییر در ظاهر
  • درد روی زبان
  • خونریزی از زبان
  • بوی سوخت مانند از دهان

اینها برخی از علائم هشدار دهنده هستند که نیاز به توجه به زبان دارند.

چند وقت یک مرتبه باید زبان را پاکسازی کرد؟

شما باید حداقل روزی یک مرتبه زبان خود را تمیز کنید. این کار را به بخشی از بهداشت روتین دهانی خود تبدیل کنید. تراشیدن بیش از حد نیز می تواند مضر باشد زیرا موجب زخم شدن و خراش افتادن روی زبان می شود و اوضاع را وخیم تر می کند. بنابراین این کار با حوصله انجام دهید، هم صبح ها، و هم قبل از رفتن به رختخواب. بیشتر از این توصیه نمی شود. علاوه بر این، باید برای چکاپ های منظم به دندانپزشک مراجعه کنید.

ویزیت های دندانپزشکی به عنوان فرصت هایی رسیده برای پیاده سازی آنتی بیوتیک برای کاهش تعداد نسخه های غیر ضروری شناخته شده اند. تحقیقات حاکی از این هستند که دندانپزشکان ۱۰% از آنتی بیوتیک های سرپایی را تجویز می کنند، که بخش قابل توجهی از آن پیشگیری قبل از مراجعه دندانپزشکی است. علاوه بر این، تشخیص داده شده است که ۸۰% از این نسخه های پیشگیری غیر ضروری هستند.

در این مقاله ما برای شما توضیح خواهیم داد استفاده آنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی (استفاده از آنتی بیوتیک ها با هدف پیشگیری از بروز مشکلات) در چه مواردی باید و در چه مواردی نباید برای درمان های دندانپزشکی استفاده شود.

آیا قبل از مراجعه به دندانپزشک مصرف آنتی بیوتیک نیاز است؟

آنتی بیوتیک ها عفونت های باکتریایی را درمان می کنند. پروفیلاکسی آنتی بیوتیک (AP) عبارت است از مصرف آنتی بیوتیک قبل از جراحی یا فرایندهای دیگری که ممکن است در آنها تعداد زیادی باکتری درون جریان خون آزاد شوند (باکتریمی)، تا احتمال عفونت در دیگر بخش های بدن کاهش پیدا کند. در طول فرایندهای دندانپزشکی که ممکن است موجب بروز خونریزی شوند، مانند کشیدن دندان، تعداد زیادی باکتری از داخل دهان می توانند وارد جریان خون شوند. در افرادی که “خطر عفونت” بیشتر است یا برخی بیماری های قلبی خاص دارند، این نگرانی وجود دارد که این باکتری ممکن است منجر به بروز عفونت در دیگر قسمت های بدن شود (مانند قلب، مفاصل مصنوعی مانند لگن یا زانو). سیستم ایمنی بدن به طور معمول این باکتری ها را از بین می برند، اما استفاده آنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی ممکن است محافظت بیشتری برای این افراد فراهم بیاورند. انجمن بیماری های قلبی آمریکا (AHA) توصیه می کند برای افرادی که برخی بیماری های خاص قلبی را دارند که ممکن است در معرض خطر گسترش عفونت به قلب باشند، قبل از برخی فرایندهای دندانپزشکی آنتی بیوتیک ها استفاده شوند.

مطالعات متعددی اشاره داشته اند که باکتری های خونی (باکتریمی) ممکن است در طول فعالیت های معمول روزانه، مانند جویدن، مسواک زدن دندان ها، و نخ دندان کشیدن نیز اتفاق بیفتد. احتمالاً در این فعالیت های روزانه بیشتر از فرایند معمول دندانپزشکی باکتری وجود دارد. گرچه مطالعات نشان دهنده ارتباطی قوی بین برخی فرایندهای خاص دندانپزشکی و باکتریمی هستند، اما آنها شواهد خوبی نشان نمی دهند که ارتباط مستقیم بین فرایند دندانپزشکی همراه با باکتریمی و عفونت های داخل قلب یا مفاصل مصنوعی وجود دارد.

در گذشته، آنتی بیوتیک ها آزادانه تر توصیه می شدند، اما در سال های اخیر قوانین تغییر کرده اند. در اینجا برای شما توضیح می دهیم چرا. آنتی بیوتیک ها تنها باید زمانی استفاده شوند که مزایای احتمالی آنها از خطر مصرف آنها بیشتر شود. مطالعات شواهد خوبی نیافته اند مبنی بر اینکه عفونت های نگران کننده پس از فرایندهای دندانپزشکی شایع هستند، مگر برای افرادی که از قبل در معرض خطر بیشتری قرار دارند، و نه استفاده آنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی برای اکثر افراد لازم است. ممکن است آنتی بیوتیک ها عوارض جانبی قابل توجهی داشته باشند، از جمله اسهال، ناراحتی معده، و مهم تر از همه، واکنش های آلرژیک، که برخی از آنها می توانند تهدید کننده زندگی باشند. بعلاوه، در ایالات متحده آمریکا و سراسر جهان یک مشکل فزاینده در زمینه عفونت های ناشی از باکتری هایی وجود دارد که در برابر آنتی بیوتیک های رایج مقاوم هستند. مقاومت باکتری ها به آنتی بیوتیک های رایج در نتیجه تجویز خیلی زیاد یا نامناسب آنها بروز پیدا می کند. بنابراین، مهم است که از پروفیلاکسی آنتی بیوتیک تنها در موقعیت های درست و مناسب و برای افرادی استفاده شود که بیشتر در معرض خطر بروز عفونت هستند.

پروفیلاکسی آنتی بیوتیک در دندانپزشکی

استفاده آنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی

مشکلات قلبی که نیاز به استفاده از آنتی بیوتیک در فرایندهای دندانپزشکی ندارند

سال ها، AHA توصیه می کرد که افرادی که مشکلات قلبی شامل سوفل (صدای وزوز ملایم غیر عادی که در سمع قلب و رگ های بزرگ ممکن است به گوش برسد) دارند، قبل از مراجعه به دندانپزشک باید یک دوره کوتاه آنتی بیوتیک مصرف کنند. هدف کاهش خطر ابتلا به اندوکاردیت عفونی بود، نوعی عفونت دیواره قلب یا دریچه ها که می تواند در نتیجه باکتری های دهانی بروز پیدا کند. با این حال، افرادی که در معرض خطر قرار دارند، طی مسواک زدن و نخ دندان کشیدن بیشتر در معرض باکتری های دهانی و به اندوکاردیت عفونی مبتلا نمی شوند. بعلاوه، تحقیقات نشان می دهند که آنتی بیوتیک ها برای اکثر افراد در برابر اندوکاردیت عفونی محافظت اندکی فراهم می آورند. بنابراین، راهنمای AHA به میزان چشمگیری تعداد افراد و فرایندهایی که برای آنها AP توصیه می شود را کاهش داده است.

مشکلات قلبی که برای فرایندهای دندانپزشکی نیاز به آنتی بیوتیک دارند

تقریباً همه کمیته های راهنما در سراسر دنیا استفاده آنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی را برای افرادی توصیه می کنند که در معرض خطر بالای نتیجه نامطلوب اندوکاردیت عفونی قرار دارند و تحت اقدامات تهاجمی دندانپزشکی قرار می گیرند. امروزه، AHA آنتی بیوتیک ها را تنها قبل از فرایندهای دندانپزشکی برای بیمارانی توصیه می کند که بیشتر در معرض خطر عفونت قرار دارند، افرادی که یکی از شرایط زیر را دارند:

  1. افرادی که دریچه قلب مصنوعی دارند یا افرادی دریچه قلب آنها با مواد مصنوعی ترمیم شده است.
  2. افرادی که سابقه اندوکاردیت داشته اند.
  3. افرادی که پیوند قلب با عملکرد غیر طبیعی دریچه قلب داشته اند.
  4. برخی نقائص مادرزادی قلب از جمله:
  • بیماری قلبی مادرزادی سیانوتیک (نقائص مادرزادی با سطح اکسیژن پایین تر از حد نرمال) که به طور کامل ترمیم نشده است، از جمله در کودکانی که جراحی شانت (مجرایی که به طور مصنوعی یا غیر طبیعی بین دو مجرای اصلی ایجاد شده و باعث تغییر مسیر خون می شود)، کانال، یا مجاری داشته اند.
  • یک نقص قلبی مادرزادی که با مواد مصنوعی یا با استفاده از یک ابزار طی شش ماهه نخست پس از فرایند ترمیم، به طور کامل درمان شده است.
  • بیماری مادرزادی قلبی درمان شده همراه با نقائص باقی مانده، مانند نشت مداوم یا جریان غیر طبیعی در، یا نزدیک به یک وصله مصنوعی یا ابزار مصنوعی.

آنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی و جراحی مفصل

در گذشته، افرادی که تعویض مفصل داشته اند، مانند مفصل لگن، یا زانو، اغلب قبل از فرایندهای تهاجمی دندانپزشکی برای آنها آنتی بیوتیک تجویز می شد. گرچه هنوز هم ممکن است این کار برای برخی افراد ضروری باشد، اما به طور کلی، برای بیمارانی که کاشت مفصل مصنوعی داشته اند، آنتی بیوتیک های پروفیلاکسی (پیشگیرانه) معمولاً قبل از فرایندهای دندانپزشکی برای جلوگیری از عفونت مفصل مصنوعی توصیه نمی شوند.

انجمن دندانپزشکی آمریکا بر اساس بررسی دقیق تحقیقاتی که در گذشته انجام شده اند دریافته است که فرایندهای دندانپزشکی با عفونت های کاشت مفصل مصنوعی همراه نیستند، و اینکه آنتی بیوتیک هایی که قبل از فرایندهای دندانپزشکی داده می شوند از چنین عفونت هایی پیشگیری نمی کنند. انجمن دندانپزشکی آمریکا دریافته است که برای اکثر بیماران دندانپزشکی که ایمپلنت مصنوعی دارند، استفاده از آنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی برای پیشگیری از بروز عفونت لازم نیست.

یک گروه تخصصی مشترک از انجمن دندانپزشکی آمریکا و آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، شواهدی با قدرت متوسط یافته است که فرایندهای دندانپزشکی هیچ ربطی به عفونت  ایمپلنت ها ندارند و اینکه پروفیلاکسی آنتی بیوتیک قبل از فرایندهای دندانپزشکی خطر عفونت های بعدی ایمپلنت ها را کاهش نمی دهد. این گروه ابراز داشت که متخصصان باید تجویز معمولآنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی (پیشگیرانه) را برای بیمارانی که کاشت مفصل مصنوعی لگن یا زانو داشته اند و تحت فرایندهای دندانپزشکی قرار می گیرند را قطع کنند.

در صورت داشتن هر گونه پرسشی در مورد وضعیت خود، مخصوصاً اگر نقص ایمنی قابل توجهی دارید، یا قبلاً عفونت مفصل مصنوعی داشته اید، حتماً راجع به وضعیت خود با دندانپزشک یا جراح ارتوپد، یا پزشک خود صحبت کنید تا مشخص نمایند آیا نیازی به آنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی مناسب هست یا خیر.

دیگر استفاده های آنتی بیوتیک در دندانپزشکی

در صوتی که دندانپزشک شما علائم عفونت حاد یا مزمن را داخل دهان شما تشخیص دهد، مخصوصاً زمانی که با تب، تورم، یا علائم دیگر همراه است، ممکن است برای شما آنتی بیوتیک ها تجویز شوند. عفونت های دندانی زمانی اتفاق می افتند که باکتری وارد ریشه دندان، بروز درد، مرگ بافت، و تجمع چرک شود. این نوع عفونت ها که آبسه یا دندان آبسه کرده نامیده می شوند، می توانند دیگر بخش های سر منتشر شوند. درمان هایی که برای آبسه وجود دارند می توانند شامل آنتی بیوتیک ها، درمان ریشه، و کشیدن دندان باشند. بیماری پریودنتال نیز می تواند منجر به آبسه های لثه جدی شود.

پروفیلاکسی آنتی بیوتیک قبل از جراحی های معمول پریودنتال، دندان مولر سوم، و جراحی های دیگر، معمولاً ضروری نیستند. با این حال، بسته به سابقه پزشکی شما، ممکن است هنوز هم گزینه خوبی برای پیش درمانی باشید. به عنوان مثال، پروفیلاکسی پیشگیری می تواند برای بیمارانی مفید باشد که تحت فرایندهای تهاجمی دندانپزشکی قرار می گیرند، و همچنین سیستم ایمنی بدن آنها به خطر افتاده است، مثلاً در نتیجه دیابت، آرتروز، سرطان، شیمی درمانی، و استفاده مزمن از استروئیدها.

دست آخر اینکه، همیشه سوابق پزشکی خود را به طور کامل در اختیار دندانپزشک یا پزشک خود قرار دهید و صحبت کنید آیا آنتی بیوتیک قبل از درمان های دندانپزشکی قبل از درمان دندانپزشکی برای شما مناسب است یا خیر. بعلاوه، به خاطر داشته باشید که مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، رژیم غذایی خوب و مراجعه منظم به دندانپزشک می توانند به شما کمک کنند سلامت دهان خود را حفظ کنید، از عفونت های دندان ها و لثه ها پیشگیری نمایید، و نیاز به اقدامات دندانپزشکی و داروهای تهاجمی را برطرف نماید.

آنتی بیوتیک هایی که در دندانپزشکی استفاده می شوند

  • پنی سیلین: یک دسته وسیع از آنتی بیوتیک ها که برای بیمارانی استفاده می شوند که به پنی سیلین حساسیت دارند.
  • آموکسی سیلین و آمپی سیلین: یک آنتی بیوتیک در خانواده پنی سیلین که انواع متنوع تر عفونت ها را درمان می کند.
  • مترونیدازول: نوعی آنتی بیوتیک با خواص آنتی میکروبیال که به طور منظم برای درمان ژنژیویت زخم دهنده حاد استفاده می شود و اغلب همراه با پنی سیلین استفاده می شود.
  • اریترومایسین: طیف وسیعی از آنتی بیوتیک ها است که برای بیمارانی استفاده می شود که به پنی سیلین حساسیت دارند.
  • سفالوسپورین: یک آنتی بیوتیک مناسب برای افرادی که به پنی سیلین حساسیت دارند و برای طیف وسیعی از عفونت های باکتریایی استفاده می شوند.
  • تتراسایکلین: نوعی آنتی بیوتیک که برای درمان طیفی از عفونت ها استفاده می شود، که باعث بروز لکه های خاکستری رنگ روی دندان های در حال رویش می شود، و نباید برای زنان باردار یا کودکان زیر ۱۲ سال تجویز شود.
  • سولفونامیدها: یک گروه از آنتی بیوتیک ها که می تواند به درون مایع مغزی نخاعی نفوذ کند، که اغلب به عنوان داروی پیش گیری کننده برای جلوگیری از مننژیت باکتریایی در افراد با خطر بالای عفونت تجویز می شوند.
  • کوتریموکسازول: نوعی آنتی بیوتیک که عفونت های خاص باکتریایی را هدف قرار می دهد و نیاز به آزمایش حساسیت باکتریایی دارد.