آیا می دانسته اید که رنگ دندان های سالم می توانند زرد روشن تا خاکستری روشن باشد؟ رنگ دقیق هر دندانی به رنگ مینای دندان و نیز عاج زیر آن بستگی دارد. عاج دندان به طور طبیعی زرد رنگ است، و مینای دندان مقداری آبی رنگ و شفاف است. عواملی که روی هر یک از این اجزاء تأثیر می گذارند می توانند موجب تغییر رنگ دندان ها شوند. در برخی موارد، ایجاد لکه روی دندان ها تنها از نظر زیبایی نگران کننده است. در موارد دیگر، می تواند علامت و نشانه مشکلات جدی سلامت باشد. در صورتی که نگران تغییر رنگ دندان های خود هستید، به دندانپزشک مراجعه کنید.

 

انواع تغییر رنگ دندان کدامند؟

سه نوع تغییر رنگ اصلی دندان وجود دارند. در بسیاری افراد در نتیجه روند بالا رفتن سن روی دندان ها لکه ایجاد می شود. با افزایش سن، مینای دندان ها نازک تر می شود، در نتیجه عاج زرد رنگ زیر آن پدیدار می شود. عوامل خارجی، مانند مصرف تنباکو، غذاها و نوشیدنی هایی که مصرف می کنیم، و بهداشت بد دهانی می توانند باعث شوند دندان ها زرد و تیره رنگ به نظر برسند. دندان های لکه دار بعلاوه می توانند در نتیجه عوامل داخلی بوجود بیایند که روی ساختار داخلی دندان را تحت تأثیر قرار می دهند، از جمله داروها یا بیماری های خاص، قرار گرفتن زیاد در معرض فلوراید، تروماهای دندانی، یا اختلالات ژنتیکی.

 

علل معمول لکه های سیاه رنگ روی دندان ها

شایع ترین علل بروز لکه های سیاه رنگ روی دندان ها عبارتند از آسیب به مینای دندان در نتیجه پوسیدگی و تشکیل تارتار زیاد روی دندان ها. لکه های سیاه رنگ می توانند با کافئین و غذاها و نوشیدنی های دیگر، مکمل آهن مایع، و داروهای دیگر، تنباکو، ترمیم های دندانی حاوی سولفید نقره، و دهانشویه های خاصی بوجود بیایند.

 

چگونه می توان ظاهر دندان هایی که لکه قهوه ای دارند را بهبود داد؟

شایع ترین علت بروز لکه های قهوه ای رنگ روی دندان ها کشیدن سیگار و مصرف مداوم قهوه، و نوشابه های حاوی رنگ های کاراملی است. گرچه محصولات سفید کننده OTC بهبودهایی بوجود می آورند، اما درمان های تخصصی سفید کردن دندان ها بهترین نتایج را ارائه می دهند. بر خلاف درمان های OTC که ظرف چند روز یا چند هفته اثر آنها از بین می روند، درمان های تخصصی سفید کردن دندان ها می تواند چندین سال دوام داشته باشد. البته، اگر به کشیدن سیگار، یا مصرف غذاهایی که منجر به تغییر رنگ دندان ها می شوند، نتایج می توانند به سرعت از بین بروند. لکه های قهوه ای رنگ داخلی نیز زمانی بوجود می آیند که داروهای خاصی، مانند تتراسایکلین، در طول دوران بارداری یا اوایل دوران کودکی مصرف شوند. علاوه بر این، آنها پی از قرار گرفتن دندان ها در نعرض مقادیر بالای فلوراید نیز اتفاق می افتند.

 

علل بروز لکه های سفید رنگ روی دندان ها

لکه های سفید رنگپ کوچک یا مناطق به ظاهر یخ زده روی سطوح دندان ها، اغلب نشان دهنده مراحل اولیه پوسیدگی دندان ها هستند. ظاهر نقش دار و مات در نتیجه دمینرالیزیشن demineralization مینای دندان ها بوجود می آید که زمانی اتفاق می افتد که اسیدهای موجود در پلاک ها و غذاها و نوشیدنی هایی که به مصرف می کنید به تدریج موجب از بین رفتن مینای دندان می شود. نه تنها روی این قسمت های زبر سطوح دندان ها پلاک انباشته می شود و به راحتی موجب پوسیدگی دندان ها می شوند، بلکه لکه هایی انباشته می شوند که در نتیجه غذاها و نوشیدنی های مصرفی بوجود می آیند. لکه های سفید رنگ می توانند در نتیجه قرار گرفتن زیاد در معرض فلوراید، در طول رشد دندان ها بوجود بیایند.

 

چرا دندان ها خاکستری می شوند؟

تروماهای دندانی شایع ترین دلیل خاکستری شدن دندان ها هستند. مانند سیاه یا تیره شدن زانو پس از زمین خوردن، دندان ها نیز پس از حادثه می توانند تغییر رنگ داشته باشند. دندانی که پس از حادثه خاکستری می شود، حاکی از این است که به اندازه کافی جریان خون دریافت نمی کند. در برخی موارد، دندان به صورت خود به خود بهبود پبدا مب کند؛ با این حال، معمولاً دندان با همن رنگ متفاوت باقی می ماند یا حتی ممکن است از دست برود. بسته به نوع آسیب، درمان می تواند شامل درمان ریشه (عصب کشی) برای تخلیه بافت مرده و بلیچینگ یا ترمیم های زیبایی برای بهبود رنگ دندان ها باشد.

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

 

کبودی دندان چیست؟

دندان زمانی کبود می شود که بافت های همبندی که دندان را حمایت می کنند حساس و ملتهب می شوندو بر خلاف دردی که عموماً با عفونت همراه است، درد همراه با کبود شدگی دندان اغلب سریع و موضعی و به یک دندان خاص محدود می شود. این می تواند در نتیجه ساییدن و فشردن دندان ها روی یکدیگر، عفونت، اقدامات دندانپزشکی، گاز زدن روی غذاهای سفت، یا تروما بوجود بیاید. علائم و نشانه های کبودی دندان عبارتند از طولانی شدن حساسیت، خونریزی از لثه ها، قرمزی، حساسیت، و التهاب. در صورت تجربه کردن هر گونه درد طولانی مدتی، باید به دندانپزشک مراجعه نمایید.

 

بهترین درمان کبودی دندان

درمان دندان های کبود شده عموماً شامل استراحت کردن دندانی است که تحت تأثیر قرار گرفته است. این می تواند شامل خوردن غذاهای نرم باشد تا زمانی که درد کاهش می یابد یا استفاده از محافظ دندان برای پیشگیری از ساییده شدن دندان ها روی یکدیگر. اگر با جویدن غذا، فشار روی دندان ها ادامه پیدا کند، درد می تواند وخیم تر شود. علاوه بر این، دندانپزشک می تواند استفاده از داروهای OTC برای کاهش درد و التهاب را توصیه نماید.

 

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

چه نوع ضربه و آسیبی موجب ایجاد لکه روی دندان ها می شوند؟

تروماهای دندانی به هر گونه آسیبی اشاره دارند که به دندان ها، لثه ها، و بافت های اطراف وارد می شود. این نوع آسیب ها اغلب طی زمین خوردن بروز می یابند، یا تصادف با وسایل نقلیه، یا اختلافات جسمی. هر گونه حادثه ای که روی انسجام دندان ها و بافت های اطراف آنها تأثیر بگذارد می تواند منجر به تغییر رنگ دندان ها شود. شایع ترین حوادث دندانی عبارتند از:

·        لب پر شدن یا شکستن دندان ها

·        بالا آمدن دندان ها داخل حفره یا لق شدن آنها

·        خارج شدن دندان ها از دهان یا از دست رفتن آنها

·        شکستن ریشه دندان

بهترین راه برای پیشگیری از تغییر رنگ دندان ها در نتیجه تروما انجام اقدامات پیشگیرانه امنیتی است. از جمله استفاده از محافظ دندان هنگام انجام فعالیت های خطرناک. در صورت تجربه کردن هر یک از حوادث صورت، باید هر چه سریعتر به دندانپزشک مراجعه کنید.

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

تغییر رنگ دندان پس از آسیب و حادثه

آیا پس از درمان ریشه هم رنگ دندان ها تغییر می کند؟

برخی از افراد، اما نه همه آنها، پس از درمان ریشه، لک شدن یا تغییر رنگ دندان ها را تجربه می کنند. دلایل مختلفی وجود دارند که ممکن است این اتفاق رخ دهد:

·        لک شدن دندان ها پس از درمان ریشه، اغلب زمانی رخ می دهد که مقداری از بافت پالپ داخل دندان باقی می ماند. این بافت به تدریج شروع به تجزیه شدن و تغییر دادن رنگ دندان می کند.

·        تغییر رنگ دندان ها می تواند در نتیجه مصرف داروهایی باشد که برای درمان عفونت داخل کانال های ریشه دندان استفاده می شوند.

·        تغییر رنگ دندان زمانی می تواند اتفاق بیفتد که مقداری از موادی که برای پر کردن کانال های ریشه دندان استفاده می شوند داخل تاج دندان باقی مانده باشند.

رایج ترین درمان های این نوع تغییر رنگ دندان ها شامل بلیچینگ داخلی، روکش کردن دندان ها، و استفاده از ونیرها می باشد.

آیا شما هم دندان لب پر شده، شکسته، یا لک شده دارید؟ باندینگ می تواند کمک کند دندان ها ظاهر جدید و زیبایی پیدا کنند بدون آنکه به بودجه شما خدشه ای وارد کنند. باندینگ دندان ها راهکاری نسبتاً مقرون به صرفه برای ایجاد ترمیم های جزئی دندانی است.

باندینگ دندان

باندینگ دندان

باندینگ دندان چیست؟

باندینگ دندان نوعی فرایند زیبایی دندانپزشکی است که در آن مواد کامپوزیتی همرنگ دندان روی دندان ها اعمال می شود، تراشیده و شکل داده شده، سفت شده و پولیش داده می شود. این راهکار باندینگ نامیده می شود زیرا مواد به دندان ها باند (چسبانده) می شوند. باندینگ دندان برای اقدامات دندانپزشکی زیبایی کوچک، مانند ترمیم دندان ترک خورده یا شکسته، یا بستن فاصله های کوچک بین دندان ها ایده آل است. باندینگ دندان، بعلاوه به عنوان ماده پر کننده همرنگ دندان ها برای حفره های کوچک استفاده می شود زیرا از نظر زیبایی راضی کننده تر است.

باندینگ دندان

باندینگ دندان

باندینگ دندان چگونه انجام می شود؟

دندانپزشک ابتدا اسید فسفریک ملایم روی دندان ها اعمال خواهد کرد، که موجب اِچ و زبر شدن سطح دندان ها خواهد شد و کمک خواهد کرد مواد باندینگ در جای خود باقی بمانند. این فرایند درد ندارد. مواد باندینگ که بتونه مانند هستند روی سطح دندان قرار داده و شکل داده می شوند. سپس از یک نور خاص برای کمک به سفت شدن مواد استفاده می شود. در نهایت، کامپوزیت پولیش می شود و برای صیقلی بودن نهایی جلا داده می شود.

مزایا و معایب باندینگ دندان

باندینگ دندان ارزان تر از ونیرهای دندانی است، اما آن نیز می تواند معایب خاص خود را داشته باشد.

مزایای باندینگ دندان عبارتند از:

  • هزینه: میانگین هزینه باندینگ دندانه ها ۵۰ تا ۱۰۰ دلار برای هر دندان است. اما بسیاری از طرح های بیمه های درمانی بیشتر هزینه های باندینگ دندان ها را پوشش می دهند، مخصوصاً زمانی که به دلیل مشکلات ساختاری یا پر کردن حفره استفاده شود.
  • سرعت: باندینگ دندان عموماً تنها به یک بار مراجعه به دندانپزشک نیاز دارد. کل فرایند می تواند ظرف مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه انجام شود.
  • سهولت: معمولاً بی حس کردن نیاز نیست، مگر آنکه باندینگ برای پر کردن پوسیدگی دندان استفاده شود. در مقایسه با ونیرهای دندانی و روکش ها، باندینگ دندان به کمترین تراش مینای دندان نیاز دارند.

معایب باندینگ دندان عبارتند از:

  • روی مواد باندینگ نیز لکه ایجاد می شود. بر خلاف روکش های دندانی و ونیرهای پرسلاین، باندینگ های دندانی این قابلیت را دارند که به مرور زمان رنگ آنها تغییر کند. قهوه، چای، شراب قرمز، و کشیدن سیگار می توانند موجب ایجاد لکه روی مواد باندینگ دندان شوند و باعث شوند رنگ دندان هایی که روی آنها باندینگ انجام شده است با رنگ دندان های دیگر متفاوت باشد. برای به حداقل رساندن میزان ایجاد لکه، باید از مصرف این مواد برای ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از انجام باندینگ برای نخستین بار خودداری نمایید. در صورتی که سیگار می کشید، بهتر است درمان زیبایی دیگری انتخاب نمایید. زیرا مواد باندینگ دارای منفذ هستند و با قرار گرفتن در معرض دود سیگار زرد خواهد شد.
  • کم دوام تر. بعلاوه، موادی که برای باندینگ دندان استفاده می شوند، به اندازه ونیرهای پرسلاین و روکش ها محکم و با دوام نیستند. به راحتی لب پر می شود. با این حال، با مراقبت صحیح، باندینگ دندان می تواند سه تا پنج سال دوام داشته باشد.
باندینگ دندان

باندینگ دندان

چه زمانی باندینگ دندان انتخاب خوبی است؟

در صورتی که مشکلات زیبایی دندانی جزئی دارید- از جمله ترک یا تغییر رنگ دندان، شکاف بین دندان ها، یا پر شدگی نقره ای که در لبخند شما قابل مشاهده است- باندینگ دندان می تواند کمک کننده باشد.

باندینگ دندان در دندانپزشکی زیبایی برای تغییر شکل و رنگ دندان ها نیز استفاده می شود. با این حال، در مقایسه با ونیرها و بلیچینگ، باندینگ دندان نمی تواند برای سفید کردن کل لبخند استفاده شود. علاوه بر این، باندینگ دندان می تواند به عنوان “پر شدگی سفید” برای حفره های کوچک دندان هایی استفاده شود که حین جویدن در معرض فشارهای شدید قرار نمی گیرند، اما موادی که در باندینگ دندان استفاده می شوند ممکن است برای حفره های بزرگ آنقدر با دوام نباشند.

باندینگ دندان

باندینگ دندان

نگهداری از باندینگ دندان

از آنجا که باندینگ دندان بیشتر از دیگر اشکال دندانپزشکی زیبایی مستعد بروز لکه و لب پر شدن است، نیاز به مراقبت ویژه دارد تا دندانی که باندینگ روی آن انجام شده است ظاهر طبیعی خود را حفظ کند. برخی نکات برای مراقبت از باندینگ دندان ها عبارتند از:

  • مصرف قهوه، چای و شراب قرمز را متوقف کنید.
  • اگر سیگاری هستید، این دلیل خوبی برای ترک کردن است- نیاز به تذکر نیست که ترک سیگار می تواند به کاهش خطر بیماری های لثه و سرطان دهان نیز کمک کند.
  • از آنجا که باندینگ دندان به راحتی می تواند لب پر شود، از جویدن ناخن یا اشیاء سفت مانند یخ، مداد و هویچ خام پرهیز نمایید.
  • در صورت مشاهده هر گونه لبه تیز یا وجود احساس عجیب هنگام جویدن، با دندانپزشک خود تماس بگیرید. در صورت لزوم، باندینگ دندان می تواند ترمیم یا اصلاح شود.

از آنجا که باندینگ دندان نیاز به مهارت خاصی دارد تا نتایج زیبایی آن به حد اعلاء برسند، مهم است دندانپزشک مجرب و چیره دستی انتخاب نمایید. برای این منظور می توانید عکس های قبل و بعد بیمارهای قبلی دندانپزشک خود را مشاهده کنید.

باندینگ دندان در هر موقعیتی مناسب نیست، اما می تواند راهی نسبتاً سریع و ارزان برای بهبود لبخند شما باشد. داشتن احساس خوب در مورد ظاهر دندان هایتان می تواند شما را به حفظ سلامت آنها ترغیب کند.

اگر شما نیز یکی از میلیون ها نفری هستید که دندان از دست رفته دارند، احتمالاً شما نیز به فکر دریافت ایمپلنت های دندانی باشید. آنها راه حلی فوق العاده برای جایگزینی دندان های زیبای شما هستند که به هر دلیلی از دست رفته اند زیرا فوق العاده محکم و با دوام هستند و می توانند از تضعیف و تحلیل استخوان فک پیشگیری کنند. بسیاری از افراد ترجیح می دهند به جای اور دنچر (دست دندان کامل مصنوعی) و دیگر ابزارهای جایگزین دندان از آنها استفاده کنند. با این حال، درست مانند هر روش دیگری در دنیای پزشکی، ایمپلنت ها نیز بدون مشکل نیستند و اگر با دقت از آنها مراقبت نکنید، ممکن است با پیامدهای جدی مواجه شوید.

خطرات عدم مراقبت صحیح از ایمپلنت های دندانی

دهان شما ملو از باکتری است، به همین دلیل است که شما به طور منظم مسواک می زنید و نخ دندان می کشید. قطعاً شما نمی خواهید این میکروب های کوچک و کثیف موجب پوسیدگی دندان ها یا بیماری لثه های شما شوند. مبارزه با تکثیر باکتری ها بویژه در صورتی مهم است که شما ایمپلنت داشته باشید، زیرا می تواند مخوجب بروز عفونت اطراف پست های تیتانیومی داخل فک شما شوند. این شرایط که تحت عنوان پری ایمپلنتایتیس شناخته می شود، منجر به التهاب لثه، و احتمالاً تحلیل استخوان می شود. در صورتی که عفونت به اندازه کافی پیشرفت کند و تحلیل استخوان چشمگیری اتفاق بیفتد، ایمپلنت ها حمایت خود را از دست خواهند داد و حتی می توانند از دست بروند.

مراقبت خوب و صحیح از ایمپلنت های دندانی تا میزان زیادی می تواند خطر درگیر شدن با چنین مشکلات جدی را کاهش دهد. با این حال، برخی از بیماران ابراز داشته اند که آنها اطلاعات کافی در خصوص مراقبت صحیح از دندان های جدید خود را نداشته اند به همین دلیل با این مشکلات مواجه شده اند. دندانپزشک یا جراح باید پس از جراحی کاشت ایمپلنت راجع به همه مزایا و معایب ایمپلنت های دندانی با شما صحبت کند تا جایی که کطکئن شود راجع به پیشگیری از پری ایمپلنتایتیس اطلاعات کافی کسب کرده اید تا بتوانید از لبخند احیاء شده خود لذت ببرید.

مراقبت از ایمپلنت های دندانی

بیمارانی که همه دندان های خود را از دست داده اند، پروتز (دنچر) ثابت یا بریج دندانی ثابتی دارند که بیرون نمی آیند. اما چگونه باید این بریج ها و ایمپلنت ها را به صورت عمقی پاکسازی کرد؟ مسواک زدن و کشیدن نخ دندان زیر دنچرها و پروتزهای روی ایمپلنت های دندانی ثابت می تواند چالش برانگیز باشد.

دست دندان های کامل و بریج های بر پایه ایمپلنت های دندانی معمولاً با پیچ نگه داشته می شوند و می توانند و باید به صورت دوره ای خارج شوند تا بتوان آنها را پاکسازی کرد. بسیار مهم است که برای سلامت بریج ها و دنچرها بر پایه ایمپلنت های دندانی در دراز مدت، به دندانپزشک مراجعه کرد تا آنها را خارج نماید، تا هم ایمپلنت های زیر آنها با دقت بررسی شوند، و هم بریج یا پروتز خارج از دهان پاکسازی شوند. پس از آن، ترمیم بر پایه ایمپلنت به راحتی می تواند برای چند سال استفاده بیشتر در جای خود پیچ شود.

 

مراقبت از ایمپلنت دندانی

مراقبت از ایمپلنت دندانی

پاکسازی های منظم و معمولی خانگی

در اکثر موارد، مراقبت های هر روزه از ایمپلنت های دندانی، بریج ها، و روکش ها پیچیده تر از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن و مراقبت های خانگی از دندان های طبیعی نیستند. تحت شرایط طبیعی و با توجه و مراقبت کافی، لبخند زیبای خود را می توانید سالها داشته باشید.

 

قسمت هایی که دیده نمی شوند چطور؟

ایمپلنت های دندانی از تیتانیوم ساخته شده اند، که جایگزین ساختار ریشه های طبیعی دندان های از دست رفته می شوند. آنها داخل استخوان و بافت اطراف تکیه داده شده اند و به گونه ای طراحی شده اند که دندان ها یا دنچرهای متصل به ایمپلنت های پایه که در حال فعالیت هستند را حمایت می کنند. این احتمال وجود دارد که ذرات غذا و باکتری ها در قسمت های اطراف ایمپلنت های دندانی پنهان شوند و منجر به شکل گیری پلاک و بروز عفونت های احتمالی بافت لثه اطراف شوند. به همین دلیل، همانطور که پیش از این اشاره شد، مهم است برای پاکسازی های منظم و چکاپ به دندانپزشک مراجعه شود. زدودن تخصصی این ذرات از اطراف بریج های بر پایه ایمپلنت، توسط یک دندانپزشک ماهر توصیه می شود. دندانپزشک می تواند بافت های اطراف را بررسی نماید تا اطمینان حاصل نماید که لثه ها و دندان های دیگر در آن قسمت ها عاری از هر نوع بیماری هستند. این فرایندها اجازه می دهند اجزاء زیبایی پاکسازی، ضد عفونی، و بررسی شوند و تهاجمی تر از جلسات معمول مراجعه به دندانپزشک نباشند. اما با مراقبت های معمول، یم ایمپلنت دندانی یا یک دست ایمپلنت کامل می توانند چندین دهه دوام داشته باشند، ظاهری طبیعی ارائه دهند، انسجام دندان های مجاور را حفظ کنند، و بدون هیچ نگرانی باشند.

دندانپزشک هنگام پاکسازی با احتیاط کامل عمل خواهد کرد و هم از تکنیک های آشنا استفاده خواهد کرد و هم از پروب کردن، تا مطمئن شود هیچ خطری ایمپلنت ها را تهدید نمی کند و کاملاً صاف هستند و وظیفه خود را به خوبی انجام می دهند. پاکسازی ایمپلنت های دندانی، هم قسمت های قابل مشاهده آنها، و هم قسمت های زیر لثه، مهم هستند اما نباید نگران کننده باشند.

 

مراقبت از ایمپلنت دندانی

مراقبت از ایمپلنت دندانی

خارج کردن دندان ها

این یک حقیقت است که بریج های دائمی یا پارسیل معمولی می توانند دندان های مجاور را مستعد آسیب و پوسیدگی کنند. اگر بریج های شما به صورت دائمی کار گذاشته شده اند، دندانپزشک باید طی مراجعات منظم شما، آنها را بررسی کند یا حتی برای پاکسازی آنها را خارج نماید. در صورتی که بریج های پارسیل، حتی پروتزهای متحرک، از هر نوعی که باشند، به خوبی روی لثه ها قرار نگیرند، می تواند منجر به درد، التهاب، و حتی ژینژیویت شود، اما دندانپزشک آماده است تا از پیشرفت آنها پیشگیری نماید. هیچ دلیلی وجود ندارد تا با ابزاری که مشکل دارد کنار آمد. دندانپزشکی زیبایی از زمان ظهور آن تاکنون، پیشرفت قابل توجهی داشته است.

 

مراقبت از ایمپلنت دندانی

مراقبت از ایمپلنت دندانی

 

مراقبت صحیح از پروتزهای متحرک معمولی نیز لازم است با دقت انجام شود و توصیه می شود همیشه بعد از صرف غذا از دهان خارج شوند و آبکشی شوند، خواه پارسیل باشد، خواه دست دندان کامل. برای تمیز کردن آنها باید از یک مسواک با فرچه های نرم استفاده کرد. این مسواک ها باید باید برای تمیز کردن لثه ها، زبان، و حتی سقف دهان نیز استفاده شوند. این کار باید حداقل روزی یک مرتبه انجام شود و پس از آن، قبل از قرار دادن پروتزها داخل دهان، باید دهان و پروتزها خوب آبکشی شوند. به خاطر داشته باشید که پروتزها باید مرطوب نگه داشته شوند، بنابراین اگر حین خوابیدن ابزار خود را از دهان خارج می کنید، باید آنها را داخل یک لیوان آب غوطه ور کنید.

 

اگر به دنبال متخصص پروتز دندانی و کاشت ایمپلنت در تهران هستید با ما تماس بگیرید

رنگ دندان ها می تواند به علل مختلفی تغییر کند و روی آنها لکه ایجاد شود. اگر می خواهید دندان های سفیدتر و درخشان تری داشته باشید، می توانید این کار با به صورت کاملاً بی خطر انجام دهید. گزینه های متعددی هستند که می توانید از بین آنها انتخاب کنید، اما در هر صورت، حتی برای روش های خانگی بهتر است با دندانپزشک مشورت کنید. گرچه ممکن است سفید کردن دندان ها عوارض جانبی خاص خود را داشته باشد، اما برخی روش های مرسوم هستند که تا زمانی که دستور العمل های روی محصول دنبال شوند، کاملاً بی خطر هستند.

علل تغییر رنگ دندان ها

رنگ دندان ها می تواند به دلایل مختلفی تغییر کند:

 

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

 

تغییر رنگ ظاهری دندان ها

تغییر رنگ خارجی دندان ها زمانی اتفاق می افتد که غذاها، نوشیدنی ها، یا عادت کشیدن سیگار موجب ایجاد لکه روی دندان ها شود. قهوه، چای، شراب قرمز، غذاهای حاوی رنگ، و تنباکو می توانند در ایجاد این نوع لکه ها نقش داشته باشند. این نوع لکه ها روی قسمت بیرونی دندان ها تأثیر می گذارند.

تغییر رنگ بیرونی دندان ها را می توان یا خمیر دندان های سفید کننده ای درمان کرد که لکه های روی دندان ها را هدف قرار می دهند.

تغییر رنگ داخلی دندان ها

گاهی اوقات رنگ دندان ها ممکن است از داخل تغییر کند، که می تواند در نتیجه مصرف داروها، بیماری های کودکی، عفونت، آسیب های دندانی، یا بالا رفتن سن باشد. ممکن است تغییر رنگ داخلی دندان ها نیاز به بلیچینگ تخصصی داشته باشد تا بتوان آن را تا حدودی بهبود داد یا آن را سفیدتر کرد.

بر اساس نوع لکه ای که ایجاد شده است باید تصمیم بگیرید کدام روش را انتخاب نمایید.

روش های سفید کردن دندان

روش ها و محصولات متعددی برای سفید کردن دندان ها در دسترس هستند. شاید برای انتخاب بی خطرترین روش از بین آنها سر در گم شوید.

به طور کلی، روش های سفید کردن دندان ها را می توان به سه دسته تقسیم کرد، که عبارتند از:

  • روش هایی که توسط دندانپزشک در مطب انجام می شوند.
  • روش هایی که تحت نظر دندانپزشک در منزل انجام می شوند.
  • روش هایی که ابزارهای آن به صورت OTC از داروخانه خریداری می شوند و بدون نظارت دندانپزشک استفاده می شوند.

بر اساس برخی عوامل ممکن است روش های خاصی را برای سفید کردن دندان های خود انتخاب کنید. این عوامل عبارتند از:

  • نوع تغییر رنگ دندان ها
  • هزینه درمان
  • روش درمان
  • سن (این بند ویژه کودکان است)
  • سوابق دندانپزشکی، شامل پر کردن دندان یا روکش آن.

بهتر است قبل از انجام سفید کردن دندان ها راجع به روش آن با دندانپزشک گفتگو کنید. دندانپزشک می تواند متناسب با نیازهای شما، بهترین طرح درمان را پیشنهاد دهد. می توانید از روش های متعددی برای سفید کردن دندان های خود استفاده کنید.

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

 

سفید کردن تخصصی دندان ها

دندانپزشک می تواند با استفاده از روش های مختلفی دندان های شما را در مطب یا در منزل سفید کند. به طور کلی، موادی که دندانپزشک ها برای بلیچینگ دندان ها استفاده می کنند حاوی کاربامید پراکسید هستند که به شکل هیدروژن پراکسید و اوره شکسته می شوند و در یک واکنش شیمیایی رنگ دندان ها را هدف قرار می دهند. این روشی بی خطر برای سفید کردن دندان ها محسوب می شود.

 

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

درمان در مطب

درمان سفید کردن دندان ها داخل مطب می تواند مفید باشد، زیرا خیلی سریع عمل می کند. علاوه بر این، تأثیر سفید کنندگی آن نیز می تواند با دوام تر باشد. اغلب، ممکن است تنها یک ساعت درمان، یا چند مرتبه مراجعه به دندانپزشک نیاز داشته باشید تا دندان های شما سفید شوند. علت این است که، غلظت هیدروژن پراکسید در محصولی که استفاده می شود بیشتر از محصولاتی است که در منزل استفاده می کنید. درمان هایی که در منزل انجام می شوند در صورتی توصیه می شوند که بیمار تحلیل لثه یا مشکلاتی شبیه آن داشته باشد.

علاوه بر این، دندانپزشک می تواند هنگام استفاده از محصولات سفید کننده روی آن نور بتاباند تا سرعت روند آن را افزایش دهد، اما مؤثر بودن این روش ها هنوز اثبات نشده است.

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

 

درمان در منزل تحت نظارت دندانپزشک

دندانپزشک ها می توانند به سفید کردن دندان ها در منزل نیز کمک کنند. دندانپزشک می تواند برای شما تری سفارشی بسازد تا متناسب با دندان های شما باشد. می توانید مقداری ژل سفید کننده دندان داخل آن بریزید و به مدت ۳۰ دقیقه تا ۱ ساعت آن را داخل دهان خود قرار دهید. این کار را باید به مدت چند هفته (بر اساس توصیه دندانپزشک) انجام دهید تا دندان های شما سفید شوند.

دیگر محصولات و گزینه های سفید کننده دندان ها

محصولات سفید کننده دندان را می توان به صورت OTC (بدون نیاز به نسخه پزشک) از داروخانه خریداری کرد تا به سفید کردن لکه های روی دندان ها کمک کنند. بر خلاف محصولاتی که دندانپزشک ها استفاده می کنند، این محصولات هیچ کاربامید پراکسیدی ندارند یا مقدار آن کمتر از مقدار موجود در محصولاتی است که دندانپزشک ها استفاده می کنند. به این معنا که، اگر لکه های دندان های شما داخلی باشند، سفید کننده های OTC ممکن است خیلی مؤثر واقع نشوند یا مدت بیشتری طول بکشد تا اثر کنند.

خمیر دندان های سفید کننده

در خمیر دندان های سفید کننده کاربامید پراکسید استفاده نمی شود. در عوض، این نوع خمیر دندان ها با مواد مختلفی که خاصیت سایندگی دارند سطح دندان ها را هدف قرار می دهند. ممکن است مدتی زمان ببرد تا مواد سفید کننده عمل کنند، اما برخی از آنها زودتر تأثیر می گذارند.

سفید کردن دندان

سفید کردن دندان

 

نوارها یا استریپ های سفید کننده

استریپ های سفید کننده را نیز می توانید به صورت OTC خریداری کنید. این نوارها نسبت به محصولات تخصصی تر، حاوی هیدروژن پراکسید کمتری هستند. باید طبق دستور دندانپزشک، یک یا دو مرتبه در روز، برای مدت زمان مشخصی، آنها را روی دندان های خود قرار دهید. استریپ های سفید کننده دندان، در انواع و با غلظت مختلف مواد در دسترس هستند.

ونیر کامپوزیت چیست؟

اگر همیشه می خواسته اید لبخند خود را بهبود دهید، ونیرهای دندانی می توانند گزینه های خوبی برای شما باشند. ونیرها پوسته های نازکی هستند که روی دندان های موجود جلوی دهان قرار می گیرند تا ظاهر آنها را بهبود دهند. ونیرها تنها یکی از چندین راه حلی هستند که می توانند ظاهر دندان ها را تغییر دهند. باندینگ دندان Tooth bonding و روکش نیز راهکارهای دیگر هستند.

ونیرها به دو دسته اصلی تقسیم می شوند: ونیرهای پرسلاین و ونیرهای کامپوزیت. همانطور که از نام آنها بر می آید، ونیرهای پرسلاین سفارشی هستند و با موادی به نام پرسلاین ساخته می شوند تا روی دندان ها قرار بگیرند. در حالی که ونیرهای کامپوزیت اغلب از رزین های همرنگ دندان ساخته می شوند، همان موادی که برای باندینگ دندان استفاده می شود.

هر دو نوع ونیرها مزایا و معایب خود را دارند، بنابراین مهم است میزان مشکلی که با کمک ونیرها قصد برطرف کردن آن را دارید، و نیز بودجه خود را مد نظر قرار دهید.

 

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

چه افرادی می توانند از وینر استفاده کنند؟

ونیرهای دندانی می توانند نقائص دندان ها را پوشش دهند و لبخندی درخشان و یکدست ارائه دهند. نقائص می توانند شامل دندان هایی شوند کج یا بد شکل هستند، لب پر شده اند، روی آنها لکه ایجاد شده است، رنگ آنها تغییر کرده است، یا مینای آنها ساییده شده است.

ونیرها بخشی از دندان ها را پوشش می دهند اما در واقع شکل متفاوتی از روکش ها هستند، که ضخیم تر هستند و کل دندان را پوشش می دهند- جلو و عقب. برای قرار گیری روکش روی دندان ها لازم است حجم بیشتری از دندان تراشیده شود، کاری که برای ونیرها نیاز نیست انجام شود.

اگر دندان های شما شکل نسبتاً خوبی دارند، و تنها می خواهید ظاهر، از جمله رنگ و شکل آنها را تغییر دهید، ونیرها می توانند گزینه های خوبی باشند.

از روکش ها معمولاً تنها برای دندان هایی استفاده می شود که آسیب بیشتری به آنها وارد شده است. مثلاً اگر دندان یا دندان های شما شکسته اند، یا درمان ریشه نیاز دارند، روکش می تواند راهکار بهتری باشد.

انواع ونیر دندانی

دندانپزشک به شما اجازه می دهد از بین سه نوع ونیر یک گزینه را انتخاب کنید: ونیر کامپوزیت های مستقیم، ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم، و ونیرهای پرسلاین.

 

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت های مستقیم

ونیر کامپوزیت های مستقیم ونیرهایی هستند که از مواد رزین کامپوزیت ساخته می شوند و مستقیماً روی دندان ها اعمال می شوند. آماده سازی دندان ها برای قرار گیری ونیرها روی آنها زمان زیادی از دندانپزشک نمی گیرد و روند قرار گیری آنها روی دندان ها تنها اندکی تهاجمی تلقی می شوند.

 

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم

مهم ترین تفاوت بین ونیر کامپوزیت های مستقیم و غیر مستقیم روند قرار گیری آنها روی دندان ها است- نه موادی که برای ساخت آنها استفاده می شود.

روند آماده سازی دندان ها برای ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم دقیقاً شبیه آماده سازی آنها برای ونیر کامپوزیت های مستقیم است، با این تفاوت که این نوع ونیرها به صورت سفارشی و “غیر مستقیم” خارج دهان، در مطب یا در آزمایشگاه دندانی ساخته می شوند. تا زمانی که ونیرهای غیر مستقیم ساخته شوند، یک دست ونیر موقت روی دندان های شما قرار می گیردو در جلسه بعد، ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم با یک لایه چسب روی دندان های شما اعمال می شوند. ونیر کامپوزیت های غیر مستقیم بیشتر از نمونه مستقیم آنها می توانند در برابر ساییدگی و شکستگی دوام بیاورند. با این حال، هزینه آنها بیشتر از ونیر کامپوزیت های مستقیم است.

ونیرهای پرسلاین

ونیر های پرسلاین به صورت سفارشی از موادی به نام پرسلاین، برای قرار گیری روی دندان های شما ساخته می شوند. دندانپزشک از دندان های شما قالب تهیه خواهد کرد، تا بتواند از روی قالب ونیرها را در آزمایشگاه دندانی بسازد. این فرایند می تواند یک هفته یا بیشتر طول بکشد. درست مانند ونیرهای کامپوزیت غیر مستقیم، تا زمانی که منتظر دریافت ونیرهای دائم خود هستید، یک دست ونیر موقت دریافت خواهید کرد. وقتی ونیرها آماده شدند، دندانپزشک پوسته ونیرهای پرسلاین نازک را به جلوی دندان های شما خواهد چسباند و ظاهر آنها تا حد ممکن مانند دندان های طبیعی به نظر خواهد رسید.

مقایسه ونیر کامپوزیت و پرسلاین

هر دو نوع ونیر نقاط ضعف و قوت خود را دارند. قبل از تصمیم گیری برای انتخاب آنها باید مزایا و معایب آنها را با دقت بررسی نمایید.

مزایای ونیرهای کامپوزیت

  • هزینه کمتر
  • روند اعمال کوتاه تر، در صورت انتخاب ونیر مستقیم.
  • قدرت پوشش دهی همزمان چندین مشکل زیبایی ظاهری، از جمله بد شکلی، تغییر رنگ، و نقص های دیگر.

نقاط ضعف ونیرهای کامپوزیت

  • مواد آن ضعیف تر از پرسلاین است و اغلب ممکن است لب پر شود.
  • بیشتر از ونیرهای پرسلاین نیاز به تعویض یا ترمیم دارند.

نقاط قوت ونیرهای پرسلاین

  • دوام بیشتر به واسطه مواد محکم تر.
  • سفارشی ساز.
  • ظاهری طبیعی تر ارائه می دهند.
  • بهتر از ونیرهای کامپوزیت می توانند لکه های تیره تر دندان ها، یا دندان هایی که در جای نامناسب تری واقع شده اند را پوشش دهند.

نقاط ضعف ونیرهای پرسلاین

  • گرانترین نوع ونیرها هستند.
  • فرایند قرار گیری آنها روی دندان ها بیش از یک جلسه مراجعه نیاز دارد.
  • ونیرهای پرسلاین می توانند بیفتند یا ممکن است نیاز باشد مجدداً روی سطح دندان ها چسبانده شوند.

 

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

ونیر کامپوزیت و پرسلاین

مراحل دریافت ونیر کامپوزیت

دندانپزشک روند کار را با پاکسازی با دقت دندان های شما و آماده سازی آنها برای قرار گیری ونیر روی آنها آغاز خواهد کرد. ممکن است دندانپزشک مجبور باشد یک لایه نازک از مینای دندان های شما را بتراشد تا کمک کند مواد بهتر به دندان های شما بچسبند. گاهی اوقات، در صورتی که دندان ها تغییرات جزئی در شکل یا رنگ نیاز داشته باشند، دندان ها نیازی به تراش خوردن ندارند. بسته به اینکه ونیر مستقیم دریافت می کنید یا ونیر غیر مستقیم، فرایند تفاوت های جزئی خواهد داشت.

قبل از قرار گیری ونیرهای مستقیم روی دندان ها، دندانپزشک سطح مینای دندان ها را اِچ (متخلخل) می کند تا مواد چسبنده بهتر عمل کنند. سپس، آنها از یک چسب برای چسباندن مواد رزین کامپوزیت به دندان ها استفاده می کنند. دست آخر، یک لایه بسیار نازک از مواد کامپوزیت به سطح دندان ها افزوده می شود. سپس دندانپزشک با استفاده از نور فرابنفش مخصوص، لایه های رزین کامپوزیت را “کیور” یا به اصطلاح “به سرعت خشک و سفت” می کند. دندانپزشک به شما کمک می کند رنگ ونیر خود را انتخاب کنید. دندانپزشک می تواند رنگ های مختلف را با یکدیگر ترکیب کند تا ونیرها ظاهر طبیعی تری پیدا کنند.

برای ونیرهای غیر مستقیم، پس از آماده سازی دندان ها از آنها قالب گرفته می شود. این نوع ونیرها خارج دهان ساخته می شوند. وقتی ونیرهای غیر مستقیم آماده می شوند، دندانپزشک با اِچ کردن دندان ها و اعمال مقداری مواد چسبنده آنها را روی دندان ها می چسباند. این ماده چسبنده کمک می کند ونیرها در جای خود باقی بمانند. سپس از نور برای خشک و سفت کردن ماده چسبنده استفاده می شود. پس از آن، دندانپزشک لبه های زبر آنها را می تراشد و آنها را پولیش می کند.

بسیاری از افراد در طول این فرایند هیچ ماده بی حس کننده ای نیاز ندارند. اما در صورتی که احیاناً شما نیاز به بی حس کننده داشته باشید، پس از از بین رفتن اثر داروی بی حسی می توانید به محل کار خود باز گردید و به فعالیت های معمول خود بپردازید.

ونیر کامپوزیت ها چقدر دوام خواهند داشت؟

امروزه ونیرهای کامپوزیت با دوام تر از گذشته هستند و به طور میانگین ۵ تا ۷ سال دوام دارند. پس از آن، لازم است ونیرهای خود را تعویض کنید. واضح است که این مدت کوتاه تر از طول عمر ونیرهای پرسلاین است که حداقل ۱۰ تا ۱۵ سال دوام دارند. البته با مراقبت صحیح از ونیرهای کامپوزیت می توانید طول عمر آنها را افزایش دهید. استفاده از خمیر دندان هایی که خاصیت سایندگی ندارند، عدم جویدن خوراکی های سفت مانند یخ و دیگر اشیاء سفت از این دست مراقبت ها هستند. برخی دندانپزشک ها توصیه می کنند مراقب نوشیدنی هایی مانند چای و قهوه باشید.

آیا می توان ونیر کامپوزیت را خارج کرد؟

ونیرهای کامپوزیت را می توان به راحتی درآورد و ترمیم کرد یا با یک دست ونیر جدید تعویض نمود.

در حال حاضر گزینه های زیادی برای جایگزینی دندان های از دست رفته وجود دارند و ایمپلنت های دندانی یکی از گزینه هایی است که به شهرت زیادی دست یافته است. شاید شما نیز یکی از افرادی هستید که به دریافت ایمپلنت های دندانی فکر می کنند یا شاید هم قبلاً تصمیم خود را گرفته اید. حال چه اتفاق می افتد؟ شاید حتی فکر کردن به دریافت ایمپلنت های دندانی نیز ترسناک باشد، اما واقعیت اینطور نیست. با خواندن این مقاله متوجه خواهید شد واقعیت این فرایند چگونه است.

کاشت ایمپلنت چقدر طول می کشد؟

عوامل متعددی هستند که طول مدت زمان لازم برای فرایند کاشت ایمپلنت های دندانی را مشخص می کنند، از جمله:

  • سلامت دندان ها
  • تعداد دندان هایی که درگیر هستند
  • کدام دندان ها قرار است جایگزین شوند
  • آیا قرار است قبل از کاشت ایمپلنت دندانی کشیده شود یا خیر

علاوه بر این، این عوامل تعداد دفعاتی که در طول کل فرایند درمان لازم است به دندانپزشک مراجعه شود را مشخص می کنند. مثلاً جراحی ایمپلنت تکی عموماً از ابتدا تا انتها یک تا دو ساعت زمان می برد. این شامل زمان بیهوشی و نیز آماده سازی و استریل کردن محیط جراحی نیز هست.

آیا کاشت ایمپلنت درد دارد؟

درست مانند هر جراحی دیگری، ممکن است مقداری ناراحتی و درد وجود داشته باشد. عموماً از داروهای بی حس کننده موضعی یا تزریقی برای بی حس کردن دهان استفاده می شود تا در طول فرایند، هر گونه ناراحتی از بین برود. اکثر بیماران گزارش داده اند که بیشتر از آنچه که تصور می کرده اند احساس راحتی داشته اند. دندانپزشک برای کاهش درد و نارحتی ها داروهایی تجویز خواهد کرد.

آماده سازی لازم برای جراحی ایمپلنت

دندانپزشک دستورالعمل هایی در اختیار شما قرار خواهد داد که قبل از جراحی باید آنها را دنبال کنید و انجام دهید، که عبارتند از:

  • شستشوی دهان با دهانشویه های آنتی باکتریال، مانند کلرهگزیدین/
  • مصرف آنتی بیوتیک به مدت چند روز قبل از جراحی، به منظور پیشگیری از بروز عفونت.
  • خوردن یک صبحانه مفصل در روز جراحی، مگر آنکه قرار باشد جراحی شما تحت بیهوشی کامل با کمک تزریق انجام شود. در این صورت، شب قبل از جراحی، از نیمه شب به بعد نباید چیزی بخورید.
  • باید یک همراه با خود داشته باشید تا هنگام بازگشت به منزل شما را همراهی کند.

از آنجا که چندین فرایند جراحی برای کاشت ایمپلنت ها لازم هستند، دندانپزشک بررسی دقیقی انجام خواهد داد، از جمله گرفتن تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس و ساخت الگوی دهان برای بررسی بهترین مکان برای قرار گیری ایمپلنت داخل دهان. در ادامه وضعیت استخوان به طور کامل بررسی خواهد شد تا بتوان مشخص نمود آیا شرایط لازم برای دریافت ایمپلنت های دندانی را دارد یا خیر. علاوه بر این، دندانپزشک بایستی راجع به شرایط پزشکی و سلامت شما و نیز داروهای مصرفی شما اطلاعات کاملی داشته باشد.

کاشت ایمپلنت دندانی

کاشت ایمپلنت دندانی

جراحی کاشت ایمپلنت دندانی

مرحله نخست

  1. به منظور قرار گیری ایمپلنت با کمک جراحی، دهان با کمک بی حس کننده موضعی کاملاً بی حس خواهد شد.
  2. داخل لثه برشی ایجاد خواهد شد تا پوشش روی استخوانی که قرار است ایمپلنت داخل آن قرار بگیرد برداشته شود و استخوان قابل مشاهده باشد.
  3. از یک دریل مخصوص برای ایجاد فضای لازم برای قرار گیری ایمپلنت داخل استخوان استفاده خواهد شد.
  4. سپس ایمپلنت با دست یا با یک ابزار دستی به داخل این فضا پیچ می شود یا از ابتدا همزمان از ایمپلنت برای ایجاد حفره اولیه نیز استفاده می شود.
  5. پس از قرار گیری راحت ایمپلنت در جای خود، قطعه دوم داخل خود ایمپلنت پیچ می شود و در طول روند بهبود در جای خود باقی خواهد ماند.
  6. لثه ها روی ایمپلنت قرار می گیرند و بخیه زده می شوند.
  7. طی چند ماه آینده ایمپلنت بدون هیچ خطری در جای خود، داخل استخوان محکم می شود.

مرحله دوم

  1. مرحله دوم با برداشتن بافت لثه روی ایمپلنت آغاز می شود. برش کوچک دیگری داخل لثه ایجاد می شود تا ایمپلنت قابل مشاهده شود و قطعه ای روی ایمپلنت و بالای لثه قرار گیرد.
  2. یک تکه اضافی کوچک روی ایمپلنت قرار می گیرد تا قالب گیری انجام شود. این همان قطعه ای است که لابراتوار از آن برای قرار دادن روکش جدید استفاده خواهد کرد.
  3. سپس دندانپزشک طی چند جلسه روکش ایمپلنت را آماده خواهد کرد. برای این کار با استفاده از قالب های گرفته شده مدل دهان ساخته می شود تا بر اساس آن روکش ایمپلنت بیشترین تناسب را با دندان های مقابل خود داشته باشد.
  4. مرحله نهایی قرار گیری روکش روی ایمپلنت است. در برخی موارد، بسته به اینکه کدام دندان احیاء شده است، قبل از آنکه فرایند به طور کامل انجام شود، ممکن است دندانپزشک بخواهد روکش دیگری را امتحان کند تا تناسب آن را بررسی نماید.

 

کاشت ایمپلنت دندانی

کاشت ایمپلنت دندانی

 

کنترل درد و ناراحتی پس از جراحی

داشتن مقداری کبودی و تورم در لثه و بافت های نرم کاملاً طبیعی است. معمولاً، در صورتی که درد و ناراحتی وجود داشته باشد، با داروهای مسکن معمولی بهبود می یابد، از جمله ایبوپروفن و کدئین.

مشکلات احتمالی پس از جراحی کاشت ایمپلنت های دندانی

  • عفونت اطراف استخوان و لثه های پیرامون ایمپلنت
  • پس زدن ایمپلنت توسط بدن
  • تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت دندانی
  • عدم جوش خوردن ایمپلنت با استخوان

نگهداری از ایمپلنت دندانی

ایمپلنت دندانی جدید نیز مانند دندان های طبیعی، نیاز به مراقبت دارد و لازم است به طور منظم چک شود. طبق دستور دندانپزشک روکش ایمپلنت خود را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. هر شش ماه یک مرتبه، یا اگر بیشتر از آن توصیه شده است، به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر به دنبال متخصص پروتز دندانی و کاشت ایمپلنت در تهران هستید با ما تماس بگیرید

 وقتی دندان های دائمی شما بیرون می آیند، به شکلی آفریده شده اند که تا پایان عمر دوام داشته باشند. به هر حال، این بهترین طراحی خداست. اما گاهی اوقات در طول زندگی ممکن است اتفاقاتی بیفتد که در روند این طرح اختلال ایجاد کنند و باعث می شود مجبور باشید برای یافتن بهترین راهکار تلاش کنید. از آنجا که از دست رفتن دندان ها چیزی بیشتر از ایجاد نگرانی های زیبایی است، انتخاب جایگزین درست و مناسب مهم تر از هر چیز دیگری است.

همه دندانپزشک ها دوست دارند بیماران آنها در بهترین وضعیت سلامت دهان و دندان قرار بگیرند، به همین دلیل ایمپلنت های دندانی را ارائه می دهند. گرچه هیچ گزینه ای با دندان های طبیعی قابل قیاس نیست، اما ایمپلنت های دندانی از نظر شکل ظاهری و عملکرد با دندان های طبیعی هم تراز هستند.

در این مقاله قصد داریم برای شما توضیح دهیم چرا ایمپلنت های دندانی بهترین گزینه هایی هستند که می توانند جایگزین دندان های از دست رفته شوند.

 

ایمپلنت بهترین جایگزین برای دندان های از دست رفته

ایمپلنت بهترین جایگزین برای دندان های از دست رفته

پیشگیری از تحلیل استخوان

یکی از اصلی ترین مزایای ایمپلنت های دندانی پیشگیری از تحلیل استخوان است. وقتی یک دندان از دست می دهید، چیزی بیشتر از قسمتی را از دست می دهید که در بالای خط لثه قابل مشاهده است. دندان های شما ریشه هایی دارند که داخل عمق استخوان فک قرار گرفته اند و هر بار که دهان خود را می بندید، به بدن خود یادآور می شوید که این قسمت از بدن شما هنوز فعال است.

به این معنا که، بدن شما به ترمیم و بازسازی بافت های استخوانی اطراف دندان ها ادامه می دهد، و استحکام استخوان فک شما را حفظ می کند. بدون ریشه های فعال، بدن تصور می کند که آن قسمت دیگر در حال استفاده نیست، و دیگر منابع احیاء کننده را به آن منطقه گسیل نخواهد کرد، که می تواند منجر به تحلیل استخوان شود. با وجود ایمپلنت های دندانی، یک پست داخل استخوان فک قرار می گیرد که به دندان پیغام می دهد استخوان را حفظ کند.

ایمپلنت بهترین جایگزین برای دندان های از دست رفته

ایمپلنت بهترین جایگزین برای دندان های از دست رفته

حفظ محل دندان

ایمپلنت های دندانی نه تنها فاصله بین دندان ها را پر می کنند، جایی که مدتی قبل محل قرار گیری دندان های از دست رفته بوده است، بلکه، از جابجایی دندان های مجاور این فضای خالی نیز پیشگیری می کند، و مشکلات عدیده ای داخل دهان بوجود می آورد. وقتی پست داخل استخوان فک و روی آن روکش قرار می گیرد، انسجام کل دندان ها حفظ می شود.

انسجام و یکپارچگی کامل

گرچه جراح پست را داخل استخوان فک قرار می دهد تا مانند ریشه دندان ها عمل کند، اما بدن یک گام فراتر می رود و پست و استخوان فک ساختاری یکپارچه و منسجم تشکیل می دهند. همانطور که قبلاً اشاره شد، ایمپلنت های دندانی به بدن سیگنال هایی می فرستند که یادآوری می کنند به محکم کردن و بازسازی بافت استخوانی اطراف پست های جدید ادامه دهند.

پس از شش ماه، استخوانی که اطراف ایمپلنت های دندانی رشد کرده است، به طور کامل با استخوان طبیعی فک تلفیق می شود. این ساختار برای قرار گیری پست جایگزین دندان به طور باور نکردنی محکم خواهد بود.

کاملاً قابل اعتماد

گرچه بریج ها گزینه های جایگزین خوبی برای دندان های از دست رفته هستند، اما فاقد استحکامی هستند که ایمپلنت های دندانی فراهم می آورند. بریج تنها به اندازه دندان مجاوری محکم است که به آن متصل شده است و داخل استخوان فک قرار نمی گیرد. با یک ایمپلنت دندانی، دندان جایگزین به صورت تکی، از ریشه تا بالا قرار می گیرد، و مانند بریج ها به مرور زمان جابجا نخواهند شد.

تناسب طبیعی

ایمپلنت های دندانی ظاهر، احساس، و عملکردی شبیه دندان های طبیعی دارند. هدف از جایگزینی یک دندان جلوگیری از بروز مشکل در سلامت دهان است، که ایمپلنت می تواند به شکلی زیبا آن را برآورده سازد. با تحریک رشد استخوان برای جوش خوردن با خط فک، ایمپلنت دندانی یکی از گزینه های جایگزین دندان است که هیچ شباهتی به گزینه های دیگر ندارد. در واقع، شما قادر نخواهید بود بگویید هنگام حرف زدن یا جویدن چه تفاوتی وجود دارد، زیرا دندان جایگزین به صورت یکپارچه در کنار دندان های دیگر قرار می گیرد.

و تا جایی که به زیبایی مربوط می شود، ایمپلنت دندانی به خوبی می تواند انتظارات شما را برآورده سازد، زیرا روکش سفارشی که روی ایمپلنت قرار می گیرد، از نظر رنگ و شکل، به خوبی با دندان های موجود همخوانی دارد.

کمک به گفتار بهتر

بسیاری از افرادی که از پروتزهای دندانی استفاده می کنند، بواسطه لغزیدن پروتزهای دندانی آنها، از تغییراتی شاکی هستند که در نحوه گفتار آنها بوجود می آید. ممکن است حرکت دادن زبان برای نگه داشتن آنها در جای خود به شکلی متفاوت صورت بگیرد، که روی نحوه تلفظ لغات تأثیر می گذارد. ضخامت اضافی ابزار موجب کاهش فضای لازم داخل حفره دهان می شود و لازم باشد برخی تکنیک های تلفظ یاد گرفته شوند.

از سوی دیگر، ایمپلنت های دندانی این نگرانی را کاهش می دهند زیرا آنها هیچ فضای اضافی را اشغال نمی کنند و به صورت دائمی در جای خود بی خطر باقی می مانند. اکثر افراد هرگز متوجه تفاوت در خوردن، جویدن، و حرف زدن نمی شوند و مخاطب نیز به آن دقت نخواهد کرد.

ایمپلنت های دندانی دوام بیشتری دارند

همه افراد بزرگسال به طور میانگین باید ۳۲ دندان داشته باشند، اما برخی افراد با عبور از مرز ۵۰ سالگی، یک یا چند دندان خود را، بواسطه عفونت، یا آسیب طی سال ها، از دست می دهند. ایمپلنت های دندانی راهکارهایی فوق العاده هستند که احتمال دوام آنها تا پایان عمر بسیار بالا است. در حقیقت، در بیشتر از ۹۸% درصد از بیماران، ایمپلنت ها دقیقاً چنین عملکردی دارند. در مقایسه، پروتزها نیاز دارند هر ۱۰ سال یک مرتبه مجدداً صاف یا تعویض شوند.

اگر به دنبال متخصص پروتزهای دندانی و کاشت ایمپلنت در تهران هستید با ما تماس بگیرید

پروتز مصنوعی نوعی ابزار دندانی است که جایگزین دندان های از دست رفته می شود یا نقائص دندان ها را پوشش می دهد. این ابزارهای دندانی شامل ایمپلنت ها، روکش ها، بریج ها، دنچرها و ونیرها هستند که برخی از آنها می توانند متحرک و برخی دیگر به طور دائم داخل دهان قرار بگیرند. اگر فکر می کنید دندان های مصنوعی می توانند برای شما مفید باشند، دندانپزشک یا دندانساز می توانند مؤثرترین گزینه را متناسب با نیازهای شما به شما پیشنهاد دهند.

 

جایگزین دندان های از دست رفته 

جایگزین دندان های از دست رفته 

انواع پروتز های دندانی

دامنه دندان های مصنوعی می تواند بسیار گسترده و گیج کننده باشد، اما وقتی متوجه شوید هر یک از آنها چه کاری انجام می دهد، ایجاد تمایز بین این ابزارها بسیار ساده خواهد شد.

  1. ایمپلنت های دندانی. ایمپلنت های دندانی ابزارهایی هستند که مانند ریشه های دندان ها داخل استخوان فک کاشته می شوند و می توانند جایگزین یک، چند، یا همه دندان ها شوند.
  2. روکش ها. روکش ها قادرند یک دندان آسیب دیده را پوشش دهند یا بخشی از بریج را تشکیل دهند، به صورتی که روکش ها روی هر دو سمت یک یا چند دندان مصنوعی قرار می گیرند.
  3. دنچرها. دنچرها یا همان پروتزهای مصنوعی یا پروتز پارسیل هستند و جایگزین تعدادی دندان از دست رفته می شوند، یا دست دندان کامل هستند و جایگزین همه دندان های از دست رفته یک قوس دندانی می شوند.
  4. ونیرها. ونیرها پوسته های نازکی هستند که روی دندان هایی قرار می گیرند که تغییر رنگ داشته اند یا لب پر شده اند، تا از این طریق ظاهر آنها بهبود پیدا کند.

کدام پروتز مصنوعی برای شما مناسب تر است؟

تعداد دندان های از دست رفته، شرایط دندان های باقی مانده و ضخامت استخوان فک، برخی ملاحظاتی هستند که دندانپزشک یا دندانساز قبل از دادن هر پیشنهادی برای دندان های مصنوعی مد نظر قرار می دهند. اگر تنها یک یا دو دندان شما از دست رفته باشند و دندان های به جا مانده شما سالم باشند، بریج یا پروتز پارسیل می توانند راهکارهای مؤثری باشند.

وقتی تعدادی از دندان های طبیعی باقی می مانند و در وضعیت بدی هستند دنچرها یا پروتزهای دندانی می توانند بهترین گزینه ها باشند. با این حال، در صورتی که استخوان فک نازک باشد، دندانپزشک ممکن است به منطقه ای که قرار است ایمپلنت کاشته شود استخوان اضافی بیفزاید تا فیکسچر ایمپلنت (پست تیتانیومی که داخل استخوان قرار داده می شود) را حمایت کند.

دندانپزشک می تواند بهترین پیشنهاد را در ارتباط با اینکه کدام گزینه برای نیازهای شما مناسب تر است ارائه دهد، اما برخی عواملی که باید در خاطر داشت عبارتند از هزینه، ظاهر و دوام درمان. ایمپلنت ها جایگزین هایی با ظاهر بسیار طبیعی برای دندان های از دست رفته هستند. با این حال، یک ایمپلنت می تواند چند میلیون هزینه داشته باشد و حدود ۶ ماه طول بکشد.

برای جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته، بریج معمولاً گزینه کم هزینه تری است و درمان عموماً تنها نیاز به دو جلسه مراجعه به دندانپزشک دارد. اکثر افراد استطاعت پرداخت هزینه دنچرها (پروتزهای مصنوعی) را دارند، اما باید چندین ماه صبر کنند تا دهان بهبود پیدا کند و قبل از آماده شدن برای قرار گرفتن پروتزهای دائمی تنظیم شود. برای ونیرها، می توانید از بین ونیرهای پرسلاین و رزین کامپوزیت انتخاب کنید. ونیرهای پرسلاین اغلب گران تر از ونیرهای رزین کامپوزیت هستند و بین ۱۰ تا ۲۰ سال دوام دارند.

جایگزین دندان های از دست رفته 

جایگزین دندان های از دست رفته 

پروتزهای دندانی چگونه ساخته می شوند؟

برای ساخت پروتزهای دندانی یا همان دندان های مصنوعی، دندانپزشک باید بررسی های دقیقی روی دندان ها و حفره دهان انجام دهد و از دندان هایی که به منطقه دندان مصنوعی مربوط می شوند، تصویر رادیوگرافی با اشعه ایکس بگیرد. این کار به دندانپزشک اجازه می دهد دندان های مصنوعی آماده کند که از دندان های باقی مانده حمایت می کنند، اجازه می دهند به شکل طبیعی حرف بزنید و غذا بخورید و ظاهری فوق العاده داشته باشند.

در گام بعد، دندانپزشک معمولاً از بیمار می خواهد دندان های باقی مانده خود را داخل گچ قالب گیری قرار دهد تا قالب آنها را بگیرد. سپس قالب را به آزمایشگاه دندانپزشکی ارسال می کند. دندان های مصنوعی می توانند از مواد مختلفی ساخته شوند، از جمله پرسلاین، رزین کامپوزیت، آکریلیک و زیرکونیا.

پس از آماده شدن ابزار، فرایند قرار گیری آن داخل دهان به نوع دندان مصنوعی بستگی دارد که دریافت می کنید. برای قرارگیری ایمپلنت های دندانی، دندانپزشک باید فیکسچر تیتانیومی را با جراحی داخل استخوان فک قرار دهد، و قبل از دریافت دندان مصنوعی باید چند ماه صبر کرد تا مطمئن شد ایمپلنت به درستی جایگذاری شده است و جای آن داخل استخوان امن است. اگر روکش، بریج، یا ونیر دریافت می کنید، دندانپزشک بخشی از سطح دندان را می تراشد یا اِچ (متخلخل) می کند تا آن را برای دریافت دندان مصنوعی آماده کند. دنچر باید مورد بررسی قرار بگیرد تا اطمینان حاصل شود به راحتی داخل دهان قرار می گیرد.

پروتزهای مصنوعی با پر کردن جای دندان های از دست رفته یا با زیباتر کردن دندان هایی که تغییر رنگ داشته یا آسیب دیده اند، می توانند به بیمار کمک کنند اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد. اگر فکر می کنید دندان مصنوعی می تواند راه حلی برای مشکلات دندانی شما باشد، برای مراجعه به دندانپزشک وقت بگیرید تا راجع به گزینه های درمان با شما حرف بزند.

اگر به دنبال متخصص پروتز دندانی و ایمپلنت در شهر تهران هستید روی این لینک کلیک کنید

در مقاله قبل راجع به انواع ترک دندان برای شما توضیح دادیم و گفتیم آسیب های دندانی به دسته های مختلفی تقسیم می شوند و دو نوع از آنها را توضیح دادیم. ترک های مویی و شکستگی کاسپ دندان. در این مقاله به دیگر انواع ترک یا شکستگی دندان خواهیم پرداخت.

انواع ترک و شکستگی دندان

انواع ترک و شکستگی دندان

دندان ترک خورده ( Cracked tooth )

دندان ترک خورده تحت عنوان شکستگی ناکامل دندان تعریف می شود که از تاج دندان آغاز می شود و تا زیر لثه ادامه پیدا می کند. مسیر ترک دندان معمولاً مزیال- دیستال است. این ترک ممکن است تنها از یک لبه یا از هر دو لبه حاشیه ای دندان فراتر برود. عمق عمودی ترک می تواند متفاوت باشد.

ترک می تواند به طور کامل داخل تاج دندان باشد، یا اینکه می تواند به صورت عمودی تا قسمت داخلی دندان امتداد پیدا کند. ترک دندان بیشتر از شکستگی کاسپ در مرکز و به صورت اکلوزال واقع می شود. بعلاوه، از آنجا که ترک دندان ممکن است به جای لترال (جانبی) به صورت آپیکال امتداد پیدا کند، احتمال مشکلات و پاتوژن های مربوط به پالپ و پری آپیکال بیشتر خواهند بود.

تعیین محل و مقدار دقیق ترک می تواند دشوار باشد. برخی ترک ها با بزرگنمایی یا بواسطه انباشته شدن باکتری به راحتی قابل مشاهده هستند. بعلاوه، برخی ترک ها با اکسپلورر دندانپزشکی قابل شناسایی هستند زیرا منجر به جدا شدن مینای دندان می شوند.

با این حال، مقدار ترک روی سطح مینای دندان هیچ رابطه مستقیمی با مقدار ترک آپیکال ندارد. علائمی که بیماران مختلف تجربه می کنند نیز متفاوت هستند. برخی بیماران با تغییر دما یا گاز زدن درد احساس می کنند. دیگر بیماران ممکن است هیچ علامتی مشاهده نکنند.

فشار اکلوزال شدید از جمله عواملی هستند که منجر به ایجاد ترک دندان می شوند. تضعیف ساختار دندان در نتیجه وجود ترمیم های موجود نیز می تواند از جمله عواملی باشد که در ایجاد ترک دندان نقش دارد. کاسپ هایی که از زیر یا از لبه های حاشیه ای پوسیده یا خراب شده اند، موقعیت لازم برای ترک دندان را بوجود می آورند. برداشتن ترمیم قدیمی برای ارزیابی مقدار و عمق ترک دندان توصیه می شود.

تست های تشخیصی متعددی برای موقعیت ترک دندان وجود دارند. برداشتن ترمیم های قدیمی با وجود ترک، نخستین کاری است که باید انجام شود. ابزارهایی که برای بزرگنمایی استفاده می شوند از بهترین کمک ها برای ارزیابی مقدار ترک دندان هستند.

ترک ممکن است در امتداد کف پالپ، از سمت مزیال به سمت دیستال مشاهده شود امتداد ترک دندان از کف پالپ برای “دنبال کردن” آپیکال ترک دندان می تواند اطلاعات مربوط به عمق و نزدیکی به عصب را ارائه دهد.

در صورتی که ترک به صورت آپیکال تا منطقه اینترپروکسیمال (بین دندانی) امتداد پیدا کند، از پروب پریو (پیرامونی) می توان برای ارزیابی خطوط باریک/ مجزای تحلیل استخوان به صورت عمودی تا پایین ریشه دندان استفاده کرد. این یکی از علائم پاتوژنیک شکستگی ریشه دندان است. ایجاد لکه روی دندان، عبور نور از دندان یا “wedging” از جمله تکنیک هایی هستند که برای ارزیابی مقدار ترک دندان مورد استفاده قرار می گیرند. حیات پالپ و علائم بیمار در تعیین میزان ترک کمک کننده هستند. اندازه و علائم ترک های دندان ها فوق العاده متفاوت می باشند.

درمان های ترک دندان ها متفاوتند و به مقدار ترک، تجربه دندانپزشک، علائم و نظر بیمار بستگی دارند. کاملاً مشهود است که درمان ریشه در صورتی امکان پذیر است که علائم پالپ و پری آپیکال لازم وجود داشته باشند. اما درمان دندان ترک خورده می تواند به اندازه جایگذاری مستقیم ترمیم دندان برای پوشش جزئی یا کلی کاسپ محدود باشد. بسته به اندازه و عمق ترک دندان و نیز انسجام ساختاری باقیمانده از دندان، دندانپزشک باید تصمیم بگیرد چه شکلی از درمان صحیح تر است.

انواع ترک و شکستگی دندان

انواع ترک و شکستگی دندان

دو نیم شدن دندان ( Split Tooth )

“دو نیم شدن دندان” به عنوان شکستگی کامل دندان تعریف می شود که از تاج دندان آغاز می شود و تا زیر لثه امتداد پیدا می کند. این نوع ترک عموماً از هر دو لبه و سطوح نزدیک به مرکز دندان از بالا آغاز می شود و تا نزدیکی های مرکز دندان در ریشه امتداد پیدا می کند. دندانی که دو نیم شده است، نقطه پایانی دندان ترک خورده است! اجزاء دندان کاملاً از یکدیگر جدا می شوند. ممکن است دندان ناگهان دو نیم شود، اما عموماً نتیجه رشد یک ترک در دراز مدت است.

باز هم باید اشاره کرد عادات آسیب زننده ای مانند براکسیسم، بیش فعالی اکلوژن، جویدن یخ، و دیگر عادات این چنین می توانند منجر به بروز ترک دندان، و در نهایت، دو نیم شدن آن شوند. بنابراین، گاهی اوقات، و نه همیشه، ممکن است با جویدن درد بوجود بیاید.

جدا شدن بخشی از دندان ممکن است قابل مشاهده باشد یا با تکنیک ” wedging” از هم جدا شوند. گاهی اوقات، دندان از محلی دو نیم می شود که تنها یک ریشه تحت تأثیر قرار گرفته است. در این موارد، این امکان وجود دارد که “تکه جدا شده” دندان را برداشت و دندان باقی مانده را نجات داد. با برداشتن دندان، باید به روش های جایگزینی دندان فکر کرد.

انواع ترک و شکستگی دندان

انواع ترک و شکستگی دندان

ترک عمودی دندان ( Vertical Root Fracture )

ترک عمودی دندان به ترک ناکاملی گفته می شود که در ریشه دندان، در مسیر باکال (گونه ای)- لینگوال (زبانی) بوجود می آید. ترک می تواند به اندازه ریشه دندان یا قسمت کوتاه تری از آن، در امتداد هر بخشی از ریشه دندان باشد. ممکن است هیچ علامت یا نشانه ای با ترک دندان مشاهده نشود. در اکثر مواقع، در مراجعات عادی به دندانپزشکی و در تصاویر پری آپیکال رادیو گرافی با اشعه ایکس کشف می شوند.

عمدتاً همه ترک های عمودی ریشه دندان با سوابق درمان های ریشه دندان همراه هستند. وجود یک رگه سینوس یا یک پاکت پریودنتال عمودی باریک در امتداد سطح ریشه، با ترک عمودی ریشه دندان همراه است.

پیشگیری از ترک عمودی دندان حائز اهمیت است. هر چه قسمت هایی که از دندان طی درمان ریشه تخلیه می شوند کمتر باشند، ساختار دندان از انسجام بیشتری برخوردار خواهد بود و عمر دندان افزایش خواهد یافت. در صورت امکان باید از استفاده از پست اجتناب نمود. طی فرایند تراشکاری دندان باید کمترین فشار به دندان وارد شود. پوشش دادن کاسپ دندان پس از درمان ریشه همیشه توصیه می شود.

تّرّک! اصطلاحی است که احساس ناراحتی یا نگرانی را منتقل می کند. به عنوان مثال:

  • یک ترک روی صندلی چوبی: آیا با نشستن کسی روی آن می شکند؟
  • ترک روی کف زمین: آیا اگر کسی روی آن راه برود زمین خواهد خورد؟
  • یک ترک روی شاخه درخت: آیا احتمال شکسته شدن آن وجود دارد؟

همه پرسش هایی که مطرح شدند، پرسش های مهمی هستند که در خصوص ترک هایی که توصیف شدند مطرح می شوند. همه این پرسش ها نگران کننده هستند، اما وضعیت هایی قابل مدیریت می باشند صندلی را می توان چسب زد، کف زمین را می توان کفپوش زد و صاف کرد، و شاخه درخت را می توان ترمیم کرد.

دندان ترک خورده چطور؟ این وضعیت نیز آزار دهنده است. اما موقعیتی است که نگران کننده تر است. بسته به موقعیت و میزان شکستگی، نتیجه ممکن است فاجعه بار باشد. دندان ممکن است از دست برود! این مشکل پیچیده می تواند نگرانی های احساسی، مالی، و عملکردی بوجود بیاورد.

پرسش این است: آیا می توان ترک دندان را شناسایی نمود؟ آیا می توان نتایج ترک خوردن دندان را پیش بینی کرد تا از فجایع دندانی پیشگیری نمود؟ در این مقاله با انواع ترک دندان و درمان های آنها آشنا خواهیم شد. در صورتی که دندانپزشک درک درستی از منشاء ترک دندان، علل بروز آن، علائم، و پیش بینی وضعیت آن داشته باشد، می تواند تشخیص درست تری داشته باشد و با بیمار ارتباط بهتری برقرار کند و از بروز فاجعه برای بیمار پیشگیری نماید.

ترک خوردن دندان یکی از شایع ترین اتفاقات دندانی است. دندانپزشک ها هر روز شاهد حضور بیمارانی در مطب های خود هستند که برای ترک خوردن دندان های خود مراجعه می کنند. شناسایی ترک دندان و برنامه ریزی برای طرح درمانی برای طول عمر بیشتر دندان، عاملی حیاتی است که به بیمار کمک می کند دندان های خود را حفظ کند.

یکی از مهم ترین نکاتی که در خصوص مشاهده ترک دندان باید مد نظر قرار داد این پرسش است که چه زمانی باید برای درمان آن اقدام نمود. آیا باید دندان را حفظ کرد، روی آن روکش قرار داد، یا آن را کشید؟ همه این درمان ها ممکن هستند. شناسایی و دسته بندی ترک های دندان می تواند راهی برای هدایت طرح درمان و نتایج آن باشد. بسیاری از دندان هایی که ترک دارند را می توان نجات داد! نکات کلیدی، شناسایی، درک علائم و نشانه ها، و مشخص نمودن زود هنگام آنها است.

انواع ترک و شکستگی دندان

انجمن اندودنتیست های آمریکا پنج نوع ترک و شکستگی دندان را شناسایی کرده است:

انواع ترک و شکستگی دندان

انواع ترک و شکستگی دندان

ترک های مویی Craze lines

ترک های مویی ترک های بسیار ریزی (میکرو) هستند که تنها روی مینای دندان بوجود می آیند. بعلاوه، گاهی اوقات شکستن مینای دندان نیز نامیده می شوند. ترک های بسیار ریز یا همان ترک های میکرو تنها داخل مینای دندان بوجود می آیند. این نوع ترک ها به داخل لایه عاج دندان نفوذ پیدا نمی کنند.

همه دندان ها ترک مویی دارند. این نوع ترک ها اغلب به شکل شیارهای عمودی در مینای دندان های جلو مشاهده می شوند. این نوع ترک ها روی لبه های حاشیه ای نیز مشاهده می شوند. با عبور نور از دندان Trans-illumination می توان دید واضحی از ترک های مویی داشت.

تروماهای دندانی (ضربه هایی که به دندان ها وارد می شوند) می توانند موجب بروز ترک های مویی شوند. این تروماها می توانند نتیجه یک ضربه ناگهانی یا یک فشار فانکشنال باشند که مکرراً وارد می شوند، مانند براکسیسم (دندان قروچه یا فشردن و ساییدن دندان ها روی یکدیگر) و فعالیت بیش از حد دندان ها.

عموماً ترک های مویی دندان ها هیچ علامت یا نشانه ای ندارند و درمان این نوع ترک ها می تواند تنها به دلیل زیبایی انجام شود، اما پیشگیری از پیشرفت آنها بسیار کمک کننده است. برای پیشگیری از بروز آنها توصیه می شود از براکسیسم، فعالیت بیش از حد دندان ها، و تروماهای شدید فشارهای اکلوزال، پیشگیری نمود.

انواع ترک و شکستگی دندان

انواع ترک و شکستگی دندان

شکستگی کاسپ دندان Fractured cusp

شکستگی کاسپ به شکستگی کامل یا ناکامل تاج دندان گفته می شود که تا زیر بافت لثه امتداد پیدا می کند. گستره و میزان شکستگی کاسپ دندان می تواند متفاوت باشد. شایع ترین قسمت های کاسپ که شکسته می شوند، قسمت های لینگوال کاسپ دندان های مولر فک پایین، و کاسپ های باکال دندان های مولر فک بالا هستند.

این نوع شکستگی ها از سطح اکلوزال آغاز می شوند و در امتداد لثه، در کنار شیارهای باکال یا لینگوال، یا لبه های حاشیه ای مزیال یا دیستال ادامه می یابند. تروماها یا فشارهای اکلوزال در بوجود آمدن این نوع شکستگی ها نقش حیاتی ایفا می کنند. تخریب کاسپ از زیر ترمیم های موجود دندانی نیز می تواند عامل تعیین کننده ای باشد. کاسپ شکسته می تواند ترک بردارد یا هنگام بروز حوادث تروماتیک به طور کامل جدا شود. تکه دندان جدا شده ممکن است به بافت لثه متصل باشد و نیاز به جدا شدن داشته باشد.

قسمت های باقی مانده از دندان که بدون پوشش و قابل مشاهده هستند می توانند نسبت به دما حساس باشند تا زمانی که مجدداً ترمیم و احیاء شوند. یا اینکه، قبل از شکستن کامل کاسپ، بیمار ممکن است از قرار دادن دندان ها روی یکدیگر یا حساسیت به دما شکایت داشته باشد. شکایت هایی که بیمار از قرار دادن دندان ها روی یکدیگر دارد عموماً بواسطه فشار و یا دردی است که با آزاد شدن فشار قرار گرفتن دندان ها روی یکدیگر وارد می شود. با بیرون آوردن کاسپ شکسته، از درد قرار گرفتن دندان ها روی یکدیگر کاسته می شود.

عبور نور از دندان می تواند در شناسایی شکستگی کاسپ کمک کننده باشد. نور تابانده شده از داخل تکه شکسته به بقیه دندان نفوذ نخواهد کرد. بسته به میزان شکستگی، می توان برای حفظ دندان اقدام نمود. در صورتی که مقدار شکستگی کاسپ چشمگیر باشد، ممکن است درمان ریشه (عصب کشی) یا فرایند افزایش طول تاج دندان نیاز باشد. برای دندان هایی که علائم اولیه شکستگی کاسپ را از خود نشان می دهند، پوشش دادن روی کاسپ با استفاده از روکش دندان توصیه می شود.

در مقاله بعد به معرفی سه نوع دیگر از ترک ها یا شکستگی های دندان خواهیم پرداخت…