ایمپلنت های دندانی درمان انتخابی برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند، و در اکثر موارد بیماران می خواهند دندان های جدید آنها هر چه سریع تر بر پایه ایمپلنت قرار بگیرند. روند سنتی کاشت ایمپلنت ها به این صورت است که دندانپزشک ۴ تا ۶ ماه پس از جایگذاری ایمپلنت صبر می کند، قبل از آنکه پروتز مصنوعی را روی آن کار بگذارد. با این حال، یک روند تدریجی به سمت کاشت فوری ایمپلنت های دندانی بلافاصله بعد از کاشت ایمپلنت بوجود آمده است با این حال هر دو روش کاشت ایمپلنت هم مزایایی دارند و هم معایبی. در این مقاله مه به بررسی ۵ پرسشی می پردازیم که لازم است دندانپزشکان قبل از تصمیم گیری برای مسیر درست برای درمان در نظر بگیرند. ابتدا اجازه دهید در مورد اصول قرار دهی سریع یا با تأخیر روکش یا پروتز روی ایمپلنت های دندانی صحبت کنیم.

کاشت ایمپلنت دندانی به روش معمول

کاشت سنتی ایمپلنت های دندانی شامل قرار دهی پروتز مصنوعی روی ایمپلنت، پس از دوره بهبود چهار تا شش ماهه پس از جایگذاری آن است. در طول مرحله نخست این پروتکل، یک فلپ (تکه گوشت) جراحی برداشته می شود، ایمپلنت درون استخوان کار گذاشته می شود، و فلپ مجدداً در جای خود بخیه زده می شود. پس از ۶ ماه، وقتی اسئواینتگریشن اتفاق افتاد، محل جراحی مجدداً باز می شود تا پوشش روی ایمپلنت برداشته شود. در یک بازه زمانی نسبتاً کوتاه، لثه بهبود پیدا می کند، و قالب گرفته می شود، و جایگزین مصنوعی دندان از دست رفته ساخته می شود.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  تسکین درد دندان ها ناشی از فشار سینوس ها

کاشت فوری ایمپلنت های دندانی

کاشت فوری ایمپلنت نیاز به جایگزاری اکلوزال فانکشنال ایمپلنت ظرف ۴۸ ساعت پس از جایگذاری آن دارد. در مقایسه با روش سنتی و با تأخیر، جایگذاری فوری پروتز مصنوعی روی ایمپلنت به میزان قابل توجهی موجب کاهش دوره انتظار بین کاشت ایمپلنت و جایگزاری آن، و نیز تعداد دفعات مراجعه به دندانپزشک می شود. فرض بر این است که ثبات اولیه می تواند در استخوان قدیمی حاصل شود و با گذشت زمان به ثبات ثانویه در استخوان جدید و استخوان جوش خورده تغییر پیدا می کند.

پرسش هایی که قبل از انتخاب روش درمان باید مطرح شوند

۵ پرسش وجود دارند که دندانپزشک باید آنها را قبل از تعیین روش فوری یا با تأخیر ایمپلنت به بیماران خود پاسخ دهد.

زیبایی دندان های کاشته شده چقدر مهم است؟

این کاملاً طبیعی است که بیماران بخواهند دندان های آنها هر چه سریع تر احیاء شوند به جای آنکه مثل قدیم ۴ تا ۶ ماه صبر کنند سپس دندان های جدید روی ایمپلنت های آنها قرار بگیرند. وقتی زیبایی مهم باشد، مانند دندان هایی که هنگام حرف زدن یا لبخند زدن قابل مشاهده هستند، دندانپزشکان سعی می کنند از روش کاشت سریع ایمپلنت استفاده کنند. البته این روش می تواند بر اساس کاشت فوری یا دیگر ترمیم های موقتی مانند بریج مریلند باشد. در مواقعی که دندان ها در منطقه ای هستند که قابل مشاهده نیستند، و لازم است بار اکلوزال بیشتری را تحمل کنند، راهکار بی خطرتر جایگزاری با تأخیر ایمپلنت های دندانی است.

ایمپلنت فوری یا سنتی

ایمپلنت فوری یا سنتی

وضعیت بهداشت دهان بیمار به چه صورت است؟

گرچه بهداشت بد دهانی مطلقاً منعی برای کاشت ایمپلنت های دندانی ندارد، اما روش سریع ایمپلنت های دندانی برای بیمارانی که بهداشت دهانی را به خوبی رعایت نمی کنند پیشنهاد نمی شود، زیرا می تواند سلامت پریودنتال و کیفیت استخوان را تحت تأثیر قرار دهد و مستقیماً روی احتمال جوش خوردن استخوان با یک ایمپلنت تأثیر بگذارد.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  باندینگ دندان ها چگونه می تواند ظاهر آنها را تغییر دهد؟

اکلوژن و الگوی ساییدگی دندان های بیمار به چه صورت است؟

اسئواینتگریشن موفق ایمپلنت های دندانی تا میزان زیادی به میزان نیروهایی بستگی دارد که پس از روند کاشت باید تحمل کنند. مطالعات حاکی از این هستند که تثبیت سفت و محکم پیوند برای جایگزاری فوری موفق ایمپلنت های دندانی یک عامل حیاتی است. در صورتی که پیوند از دست برود، به احتمال زیاد، شکست کاشت ایمپلنت در نتیجه نیروهای غیر قابل کنترل ناشی از جویدن اجتناب ناپذیر خواهد بود. دندانپزشک باید با دقت اکلوژن و الگوی ساییدگی دندان های بیمار را در طول دوره طراحی درمان بررسی نماید. اگر بیمار عادات پارافانکشنال داشته باشد، یا نیروی جویدن او خیلی زیاد باشد، باید از روش فوری ایمپلنت پرهیز شود زیرا می تواند مانع بهبود و اسئواینتگریشن شود.

چه مقدار پیوند استخوان نیاز است؟

وقتی بهترین موقعیت ایمپلنت مشخص شد، لازم است دندانپزشک محل کاشت را از منظر جراحی بررسی نماید. آیا برای کاشت ایمپلنت، تقویت بافت نرم یا استخوان نیاز است؟ وقتی ایمپلنت بیشتر از یک محدوده خاص جابجا می شود، در نتیجه اختلال در بافت های استخوان های و عروقی اطراف، اسئواینتگریشن و ثبات مکانیکی به صورت جدی تحت تأثیر قرار می گیرند.

اگر نیاز قابل توجهی به پیوند استخوان وجود داشته باشد، بهتر است از یک ایمپلنت با قطر بیشتر استفاده شود، یا روش سنتی و با تأخیر انتخاب شود. برخی مطالعات حاکی از این هستند که هیچ تفاوتی در ایمپلنت سریع در مقایسه با کاشت با تأخیر هنگام استفاده از پیوند استخوان پیدا نکرده اند؛ با این حال، باید به خاطر داشته باشید که ثبات ایمپلنت با یک پیوند استخوان کمتر است. در استخوان هایی که از نوع IV هستند، که نازک هستند و تراکم اندکی دارند، باید بارگذاری با تأخیر ایمپلنت های دندانی را انتخاب کنید.

از ایمپلنت هایی با چه نوع سطحی استفاده شده است؟

سطح ایمپلنت به طور مستقیم بر پتانسیل اسئواینتگریشن اولیه ایمپلنت دندانی تأثیر می گذارد زیرا ضخامت پوشش به مرور زمان کاهش پیدا می کند. تولید کنندگان ایمپلنت به طور مطلوب در سطوح ایمپلنت تغییراتی ایجاد می کنند تا میزان اسئواینتگریشن و نیز شروع ثبات اولیه و ثانویه را افزایش دهند. بویژه، ایمپلنت هایی که پوشش هیدروکسی آپاتیت و دیگر مواد زیست فعال دارند، به طور قابل توجهی زمان مورد نیاز برای اسئواینتگریشن را کاهش می دهند، و بنابراین بارگذاری فوری ایمپلنت را ممکن می سازد.

ایمپلنت فوری یا سنتی

ایمپلنت فوری یا سنتی

کدام روش کاشت ایمپلنت برای من مناسبتر است؟

به سختی می تواند مشخص نمود کدام پروتکل کاشت ایمپلنت بهتر است، و انتخاب روش ایمپلنت با توجه به هر بیمار فرق دارد. تحقیقات نشان می دهند که روش فوری ایمپلنت ممکن است در موقعیت های بالینی زیر موفق باشد:

  • ماگزیلای بی دندان- وقتی پروتزهای مصنوعی ثابت استفاده می شوند.
  • مندیبل بی دندان- درمان هم با ابزارهای ثابت و هم ابزارهای متحرک موفقیت آمیز است.
  • جایگزینی تک دندان در منطقه ای که از نظر زیبایی حیاتی است.
  • پروتزهای پارسیل ثابت با دامنه اندک
شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  انواع ترک و شکستگی دندان – بخش دوم

با همه این تفاسیر، روش کاشت فوری ایمپلنت های دندانی تنها زمانی باید مد نظر قرار بگیرد که مقدار کافی استخوان موجود باشد، عادات پارافانکشنال وجود ندارند، و بیمار بهداشت دهانی را به خوبی رعایت می کند. هنوز هم تحقیقات بیشتر نیاز هستند تا پروتکل های درمان بهینه شوند و موادی برای پوشش سطوح ایمپلنت تولید شوند، که اسئواینتگریشن و ثبات ایمپلنت را تسریع ببخشند.

دندانپزشک قبل از طراحی درمان باید هر بیمار را ارزیابی نماید. گرچه کاشت فوری ایمپلنت های دندانی به میزان قابل چشمگیری تعداد مراجعات به دندانپزشک و مدت زمان دوره  انتظار برای کاشت ایمپلنت را کاهش می دهد، اما این پروتکل برای همه موقعیت های بالینی مناسب نیست و باید با دقت مورد بررسی قرار بگیرد. در صورت وجود هر گونه تردید، پروتکل بارگذاری با تأخیر تست شده از نظر زمان می تواند در همه انواع موقعیت های بالینی استفاده شود، و باید راهکاری برای همه بیماران باشد تا اطمینان حاصل نمایند که از کاشت خود در طولانی مدت راضی هستند.

اگر به دنبال بهترین متخصص کاشت ایمپلنت دندانی و پروتز میگردد با ما در تماس باشید

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *