آیا امکان نجات ایمپلنت عفونی وجود دارد؟

گاهی اوقات، ایمپلنت های دندانی می توانند عفونی شوند، که موجب بروز عفونت در بافت نرم و از دست رفتن استخوان اطراف ایمپلنت می شود، شرایطی که اغلب پری ایمپلنتایتیس نامیده می شود. پری ایمپلنتایتیس التهابی شبیه به بیماری لثه است و بافت های لثه و استخوانی پیرامون ایمپلنت که آنرا حمایت می کنند را تحت تأثیر قرار می دهد.

عفونت اطراف ایمپلنت یا پری ایمپلنتایتیس چه علائم و نشانه هایی دارد؟

مقداری تورم اطراف محل جراحی پس از دریافت ایمپلنت های دندانی طبیعی است. اما این تورم باید پس از چند روز برطرف شود. افزایش تورم و قرمزی، مخصوصاً وقتی با تب همراه باشد، از علائم عفونت است.

دیگر علائم و نشانه های عفونت ایمپلنت های دندانی عبارتند از لثه هایی که به راحتی هنگام مسواک زدن دچار خونریزی می شوند، لثه های حساس یا متورم اطراف ایمپلنت های دندانی و افزایش عمق پاکت های اطراف ایمپلنت.

وقتی عفونت وجود داشته باشد، گلبول های سفید و قرمز به سمت منطقه ای که تحت تأثیر قرار گرفته است حجوم می برند تا عامل بیماری زا را تخریب کنند. در مورد لثه های شما، به این معنا است که ممکن است با ترشح چرک و خونریزی داخل دهان مواجه شوید. در صورت تداوم خونریزی یا افزایش آن پس از چند روز، احتمالاً به دلیل عفونت می باشد.

داشتن مقداری درد پس از هر فرایند تهاجمی دندانپزشکی کاملاً طبیعی است. با این حال، باید با استفاده از داروهای مسکن OTC یا تجویزی قابل کنترل باشد. در صورتی که درد افزایش یا گسترش پیدا کند، مخصوصاً تا جایی که در حرف زدن و جویدن فرد اختلال ایجاد کند، احتمالاً عفونت وجود دارد.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  طول عمر دندان عصب کشی شده

عفونت ایمپلنت های دندانی نتیجه انباشته شدن باکتری های بد و باقی مانده مواد غذایی است. با قرار گیری این عوامل روی لثه های شما و نشت آنها به داخل دهان، ممکن است متوجه مزه بد دهان شوید که از بین نمی رود. علاوه بر این، ممکن است پیوسته با بوی بد دهان نیز مواجه باشید.

مشکلی که این شرایط دارد تخریب استخوان اطراف ایمپلنت دندانی عفونی است که در نهایت منجر به لق شدن و شکست درمان کاشت ایمپلنت خواهد شد. اگر شما نگران شرایط ایمپلنت دندانی خود هستید، سعی کنید برای ارزیابی های بیشتر به دندانپزشک مراجعه کنید.

عفونت ایمپلنت دندان

عفونت ایمپلنت دندان

تشخیص ایمپلنت دندانی عفونی چگونه انجام می شود؟

یکی از نخستین کارهایی که دندانپزشکان برای تشخیص عفونت ایمپلنت های دندانی و بررسی وضعیت آنها انجام می دهند گرفتن عکس رادیوگرافی با اشعه ایکس است تا ببینند آیا تحلیل استخوان رادیوگرافیک صورت گرفته است یا خیر. علاوه بر این، وی ممکن است اطراف ایمپلنت دندانی را پروب (کاوش) کند تا میزان عفونت و التهاب را بررسی کند. با پروب با دقت منطقه اطراف ایمپلنت، وی می تواند هر گونه علائم اولیه عفونت را تشخیص دهد، زیرا تشخیص زود هنگام کلید اصلی برای نجات ایمپلنت دندانی است.

عفونت ایمپلنت دندان

عفونت ایمپلنت دندان

علل بروز عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی

یک عامل واحد برای عفونت ایمپلنت های دندانی وجود ندارد و چند عامل با یکدیگر ترکیب می شوند تا آن را ممکن سازند.

تعداد زیادی از مطالعات انجام شده روی ایمپلنت های دندانی گزارش داده اند که پری ایمپلنتایتیس ۳۰% از همه ایمپلنت های دندانی کاشته شده را تحت تأثیر قرار می دهد و معتقدند باکتری های غیر هوازی اصلی ترین عامل بروز این عفونت هستند.

مانند بیماری لثه اطراف دندان های طبیعی، یکی از مشکلاتی که این شرایط دارد این است که اغلب هیچ دردی بروز پیدا نمی کند، در نتیجه بیماران اغلب از عفونت اطراف ایمپلنت های خود آگاه نیستند. دندانپزشکان معمولاً منشاء التهاب را بررسی می کنند زیرا علل مختلفی برای پری ایمپلنتایتیس وجود دارد.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  دنچر استوماتیت یا التهاب بافت اطراف دندان مصنوعی

تحلیل شدید استخوان در فک می تواند علت دیگر مشکل باشد. این می تواند به دلیل پریودنتیت پیشرفته یا مصرف داروی بیس فسفونات برای سرطان یا پوکی استخوان باشد. تحلیل استخوان معمولاً از طریق پیوند ترمیم می شود، اما هنوز هم می تواند احتمال بروز مشکلات وجود داشته باشد.

گاهی اوقات نیز تقصیر تکنیک جراحی است. به همین دلیل مراجعه به دندانپزشک با تجربه گسترده ایمپلنت و نیز با سابقه خوب مهم است.

پری ایمپلنتایتیس می تواند در نتیجه مشکلاتی مانند گیر کردن چسب باقی مانده روی ایمپلنت، قرار گیری ایمپلنت ها نزدیک به یکدیگر، یا زاویه ایمپلنت داخل استخوان، بهداشت بد دهانی، کیفیت نامناسب استخوان، بیماری های سیستمیک مانند دیابت، پریودنتیت، یا سرطان، کشیدن سیگار، شکستن ایمپلنت دندانی، و بارگذاری بیش از حد ایمپلنت دندانی بروز پیدا کند. در صورت داشتن هر یک از این شرایط، اجازه دهید دندانپزشک شما از آن مطلع شود، تا بتواند اقدام صحیح انجام دهد.

در نهایت، بهداشت بد دهانی و عدم پیگیری دستور العمل های مراقبتی نیز می تواند باعث بروز مشکلات برای ایمپلنت های دندانی شود.

عفونت ایمپلنت دندان

عفونت ایمپلنت دندان

درمان پری ایمپلنتایتیس یا عفونت اطراف ایمپلنت دندانی

وقتی عفونت اطراف ایمپلنت های دندانی تشخیص داده شد، درمان به میزان استخوان تحلیل رفته، و نیز تأثیر ایمپلنت مورد نظر روی زیبایی بستگی خواهد داشت. سپس پاکسازی سطوح ایمپلنت دندانی عفونی حائز اهمیت خواهد بود. در نهایت، در صورت امکان، استخوان تحلیل رفته حمایت کننده از طریق انجام جراحی پیوند استخوان بازسازی خواهد شد. برخی روش های پاکسازی سطوح ایمپلنت دندانی از طریق درمان های جراحی و غیر جراحی می باشد، مانند: ۱) دبریمان (برداشتن بخشی از بافت عفونی و مرده) موضعی، ۲) ضد عفونی کردن سطح ایمپلنت، ۳) درمان ضد عفونت، و در صورت وجود داشتن تحلیل استخوان پیشرفته، ۴) برداشت خود ایمپلنت دندانی.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  دندان آسيب ديده ( تروماتیک )

درمان برای پری ایمپلنتایتیس، بسته به نوع ایمپلنتی که استفاده شده است، محل ایمپلنت دندانی، و نیز وخامت تحلیل استخوان، به تکنیک وابسته است.

برای عفونت های خفیف، ممکن است از آنتی بیوتیک استفاده شود، و در صورتی که عفونت شدیدتر باشد مداخله با جراحی برای ضد عفونی مکانیکی و شیمیایی اطراف ایمپلنت دندان نیاز خواهد بود.

آیا ایمپلنت های دندانی عفونی قابل نجات دادن هستند؟

اگر عفونت و تحلیل استخوان در مراحل ابتدایی باشد، پلاک های باکتریایی و رسوب می توانند به صورت غیر جراحی با درمان آنتی بیوتیک ممکن و تغییر در طراحی قطعه زیبایی (روکش ، بریج، یا پروتز) برطرف شود. هر چه عفونت سریع تر درمان شود، درمان ساده تر خواهد بود و احتمال موفقیت آمیز بودن آن بیشتر خواهد بود. اگر تحلیل استخوان متوسط تا پیشرفته باشد، ممکن است لازم باشد بافت های نرم اطراف ایمپلنت که تحت تأثیر قرار گرفته اند با کمک جراحی پاکسازی شوند، سطوح ایمپلنت پاکسازی شوند، و در نهایت از تکنیک های بازسازی استخوان با هدف احیاء استخوان از دست رفته استفاده خواهد شد.

اگر یک ایمپلنت دندانی از قبل به خاطر عفونت شدید شل شده باشد، ممکن است امکان نجات آن وجود نداشته باشد. در این صورت، نیاز خواهد بود ایمپلنت برداشته شود و پیوند موضعی استخوان انجام شود. در مراحل بعدی ممکن است حتی لازم باشد ایمپلنت دندانی جدیدی کاشته شود، وقتی محیط از هر گونهعفونتی پاک شدن و بازسازی استخوان جدید تأیید شد.

اگر شما ایمپلنت دندانی دارید، بسیار مهم است که اطمینان حاصل کنید که برای چکاپ های دوره ای و پاکسازی تخصصی دندانی هر چهار تا شش ماه یک مرتبه مراجعه می کنید. این اجازه می دهد دندانپزشک ایمپلنت های دندانی شما را برای هر گونه عفونت و التهاب مورد بررسی قرار دهد تا در صورت وجود هر گونه مشکلی بتواند به موقع اقدام کند.

 

اگر به دنبال بهترین متخصص کاشت ایمپلنت دندانی و پروتزهای دندانی میگردید با ما تماس بگیرید…

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *